بازی خوب شهاب حسینی در «برادرم خسرو» با شخصیت دوقطبی

فیلم امروز/ شاید به ‌نظر برسد سینمای ایران فقط تصاویری کلیشه‌ای و مخوف از روان‌پریشی نمایش داده؛ تصوری که می‌گوید بیماران روانی خطرناک و غیرقابل‌درمان هستند و فقط به این درد می‌خورند که با کمک آن‌ها ترس و تعلیق روایت را بیش‌تر کنند. اما «برادرم خسرو» نگاهی واقع‌بینانه‌تر به دنیای بیماری‌های روانی داشت.
در این فیلم خسرو مبتلا به بیماری دوقطبی است. اختلالی که برگرفته از آموزه‌های سینمایی کلیشه‌ای گمان می‌کنی که دیگر بهبود نمی‌یابد. در فرآیند فیلم متوجه می‌شویم که پریشانی او غیرمرتبط با بیماری و متأثر از عدم درک دیگران است که شدت گرفته. مشکلش چیزی نیست که از آن بترسیم یا فرار کنیم و یا قرار باشد که درمان‌شدنی نباشد و لازم باشد که او را در آسایشگاه‌هایی شبیه درۀ جذامیان رها کنیم. احسان بیگلری، سازندۀ اثر، برای نزدیک شدن به دنیای بیماران مدت‌ها به بیمارستان‌های روان‌پزشکی رفت‌وآمد کرد و با بیماران و روان‌پزشکان معاشرت داشت.
دو فیلم «رگ‌ خواب» و «شعله‌ور»، تصویری درست و سنجیده از آدم‌هایی روان‌نژند با اختلال شخصیت را به نمایش گذاشت. مینا در «رگ خواب» و فرید در «شعله‌ور» ترسیمی جامع و تمام‌عیار از دو شخصیت شکننده و مالامال از زخم‌های ترمیم‌نشده بودند...

متن کامل این مقاله را در صفحات 28و29 بیست‌ونهمین شمارۀ «فیلم امروز» بخوانید.
ویدئو: «برادرم خسرو» (احسان بیگلری، 1394)

 ارسیا تقوا (روان‌پزشک و متخصص اعصاب و روان)

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar