پاداشی که زنان خانه دار از آن بی خبرند

زنان خبر/ در نگاه اسلامي کار در خانه آنقدر مقدس و موجب ثواب است که انسان مي تواند به موجب انجام کار خانه حاجات خود را از خداوند طلب کند آنها که نذر مي کنند تا براي گرفتن حاجت خود مسجد، يا حسينيه اي را تميز کنند، شايد از ثواب کار کردن در خانه و اصلاح امور خانواده بي خبرند. هر زنى که در خانه شوهر خود به قصد مرتب کردن آن، چيزى را جابجا کند،خداوند به او نظر افکند و هرکه خداوند به او نظر کند عذابش نکند. کارکردن و زحمت کشيدن در محيط خانه به جهت اصلاح امور خانواده امري مستحب و بسيار پسنديده است و مختص به زنان يا مردان نيست. بلکه اگر بخواهيم از حيث تکليف به آن بنگريم براي هر کسي واجب است که خود کارهاي شخصي خودش را انجام دهد. مهمانداري نيز وظيفه هر مسلماني است و اختصاص به زنان ندارد و درمورد کارهاي مربوط به نگهداري و پرستاري کودکان، پدر و مادر هر دو مسئولند و اگر بخواهيم در اين زمينه نظر اسلام را با نگاهي موشکافانه مطرح کنيم، اسلام کودک را به پدر نسبت مي دهد و در صورت طلاق، پدر را مکلف به نگهداري کودک مي داند و در زمان شيردهي نيز مادر را مجاز مي داند که از پدر طلب مزد و شير بها کند. مادر همچنين مي تواند در ازاي کارهايي که براي کودک انجام مي دهد از پدر تقاضاي مزد داشته باشد. بنابراين بسياري از کارهايي که ما به عنوان کار خانه مي شناسيم، جزء وظايف پدران است و اسلام زن را به هيچ وجه مسئول انجام کارهاي خانه نمي داند. همه اصرار شرع نيز بر امر اطاعت زن از شوهر فقط در دو مسئله تمکين و خروج از خانه به اذن شوهر است و زن مکلف به اطاعت از شوهر در انجام کارهاي شخصي او نيست. البته شايد اين عدم وجوب به جهت رعايت حال زنان و جلوگيري از امکان سوءاستفاده و آزار ايشان باشد وگرنه خداوند بيکاري را براي هيچ کس نمي پسندد. انسان تنبل و بيکار نزد پروردگارش جايي ندارد. در حديث امام کاظم عليه السلام آمده است: ان الله عزوجل ليبغض عبد النوام و ان الله ليبغض عبد الفارغ(وسائل الشيعه ۱۲/۳۷)؛ خداي بزرگ از بنده پرخواب، بيزار است و از بنده بيکار، متنفر است. خداوند وقتي علاقه به خانواده و ميل فطري به انجام کارهاي خانه را در نهاد زنان قرار داده است مثل اين است که زنان را تکوينا امر به خانه داري نموده است همانطور که با ايجاد غريزه و مهر مادري ايشان را در امر بچه داري هدايت نموده است بدون آنکه با دستور وجوبي مشقتي را بر آن بار نمايد. لذا زنان از هر قوم و ملتي و در هر مقطعي از تاريخ هميشه در امر خانه داري به صورت داوطلبانه مشغول به فعاليت بوده و هستند و به ميل فطري و علاقه باطني خود خانه داري را هميشه با سليقه و درايت انجام داده اند و نيازي به امر و دستور نبوده است. لذا در شرع مقدس اسلام به خاطر رعايت حال زنان به جهت ضعف بدني ايشان و تحمل بيماري ماهانه و مشقات ديگري همچون بارداري، امر وجوبي صادر نشده است تا کسي حق نداشته باشد زنان را به کاري مجبور نمايد و ايشان به صلاحديد خود و در مواقع آسودگي اقدام نمايند کار کردن و زحمت کشيدن در محيط خانه به جهت اصلاح امور خانواده امري مستحب و بسيار پسنديده است و مختص به زنان يا مردان نيست. بلکه اگر بخواهيم از حيث تکليف به آن بنگريم براي هر کسي واجب است که خود کارهاي شخصي خودش را انجام دهد اما براي تشويق به خانه داري و ايجاد انگيزه قوي براي انجام بهتر کارهاي خانه، رواياتي در باب پاداش انجام کارهاي خانه وارد شده که تامل در آنها بسيار آرامش بخش و شادي آفرين است. زنان اگر به پاداش ها و وعده هايي که خداوند متعال براي انجام امور خانه وعده کرده است ايمان داشته باشند هيچگاه، کار خود را بيهوده نخواهند دانست و در انجام آن سستي نخواهند ورزيد. در روايت است که: يعذبه لم إِلَيْهِ اللَّهُ نَظَرَ مَنْ وَ إِلَيْهَا جَلَّ وَ عَزَّ اللَّهُ نَظَرَ صَلَاحاً تُرِيدُ مَوْضِعٍ إِلَى مَوْضِعٍ مِنْ شَيْئاً زَوْجِهَا بَيْتِ مِنْ رَفَعَتْ امْرَأَهٍ أَيُّمَا (صدوق امالي، ص ۴۱۱)؛ هر زني که در خانه شوهرش چيزي را از جايي به جاي ديگري بگذارد به قصد اصلاح امور خانه، خداوند به او نظر مي کند و کسي که خدا به او نظر کند عذاب نمي شود.» وقتي يک جابجايي کوچک چنين پاداش بزرگي دارد خوشا بحال آنان که به خاطر اصلاح امور خانه و براي رضاي خداوند در خانه کار مي کنند. راجع به آشپزي و انجام کارهاي مربوط به همسر نيز از اين روايات مي توان استفاده کرد: زني که همسرش را سيراب کند به جرعه آبي ثواب عبادت يک سال نماز و روزه و شب زنده داري برايش باشد و براي هر شربتي که به شوهرش داده خدا شهري در بهشت براي او بنا کند و شصت گناه او را بيامرزد.(ارشاد القلوب الي الصواب، ج1،ص ۱۷۵) هر زني که هفت روز همسرش را خدمت کند خدا هفت در جهنم را به رويش ببندد و هشت در بهشت را برايش بگشايد از هر دري که بخواهد وارد بهشت شود.(همان) در نگاه اسلامي کار خانه آنقدر مقدس و موجب ثواب است که انسان مي تواند به موجب انجام کار خانه حاجات خود را از خداوند طلب کند آنهاکه نذر مي کنند تا براي گرفتن حاجت خود مسجد، يا حسينيه اي را تميز کنند، شايد از ثواب کار کردن درخانه و اصلاح امور خانواده بي خبرند. اگر در عمق روايات اسلامي تامل کنيم ترجيح مي دهيم با کمال ميل براي انجام کارهاي خانه اقدام کنيم و در مقابل از خداوند طلب مزد و پاداش و بخشش گناه کنيم . هر زني که در خانه شوهرش چيزي را از جايي به جاي ديگري بگذارد به قصد اصلاح امور خانه، خداوند به او نظر مي کند و کسي که خدا به او نظر کند عذاب نمي شود.» وقتي يک جابجايي کوچک چنين پاداش بزرگي دارد خوشا بحال آنان که به خاطر اصلاح امور خانه و براي رضاي خداوند در خانه کار مي کنند اما چگونه مي شود براي رضاي خدا در خانه کار کرد در حالي که براي انجام کارهاي خانه مجبوريم و اگرخشنودي خدا هم در ميان نباشد باز هم براي انجام امور خانه اقدام خواهيم نمود؟ حقيقت اين است که نوع کار و محصول آن بسته به نيت، متغير است کسي که به خاطر خدا کار مي کند افسرده نمي شود منت نمي گذارد و ديگران را اذيت نمي کند. اينکه زني خود را براي انجام کارهاي خانه مجبور مي بيند چيزي از اجر او نمي کاهد کافي است که نيت قربه الي الله داشته باشد يعني از انجام کارهاي خانه قصد تقرب به خداوند را داشته باشد آنگاه خود خواهد ديد روش او در کار کردن و برخورد کردن با اعضاي خانواده متفاوت خواهد بود. او ديگر خود را يک قرباني خسته که مورد سوء استفاده است نمي داند و از کثيف شدن وسايلي که به تازگي تميز شده اند، خشمگين و عصبي نخواهد شد. اگر کودکانش را به تميزي عادت مي دهد براي تربيتشان است نه براي کار کمتر. و بدين ترتيب نوع رفتارش با کسي که کار خانه را اجبارا انجام مي دهد کاملا متفاوت است. در هر حال نيت در فکر و عمل تاثيرگذار است و همان هم ملاک پاداش و عقوبت است .