چالش های پیش روی زندگی مستقل دختران مجرد

تابناک با تو/ در دو دهه اخير با توجه به تغيير ساختار جمعيتي کشور و کاهش قدرت انتخاب براي ازدواج به واسطه مشکلات اقتصادي، تعداد دختران و پسران مجرد و شيوع تفرد در کنار تجرد افزايش يافته و مي توان گفت شايد جامعه نيز، براي پذيرش اين موضوع اندکي تکان خورده است. تجرد و زندگي مستقل اختيار کردن به خصوص براي زنان و دختران ايراني، هنوز اين‌قدر در جامعه سنتي ايران تابو هست که طرحي مانند «عيب زدايي از دختران مجرد» تبديل به طرحي بي سرانجام شده و ديگر حتي اسمي از آن نيز شنيده نمي‌شود. اين در حالي است که طبق آخرين آمارها،۹۸۰ هزار دختر ايراني در آستانه تجرد قطعي قرار دارند و علاوه بر اين، بسياري از زنان نيز به واسطه زندگي مشترک ناموفق و طلاق، مجرد محسوب مي شوند. گايران با چالش تاخير ازدواج، افزايش سن ازدواج، افزايش طلاق و تجردهاي خواسته يا ناخواسته مواجه است و در اين بين، هنوز نيز نگاه جامعه اين را برنمي تابد که پسر يا به خصوص دختري حتي در سن بالا زندگي خانوادگي را ترک کرده باشد، يا زني پس از طلاق به هر دليل به صورت مستقل زندگي کرده باشد، اين در حالي است که در بسياري موارد اين افراد، افرادي بالغ محسوب شده که توان و شرايط زندگي مستقل را دارند و به سني رسيده اند که مي توانند روي پاي خود بايستند. بااين حال در جامعه سنتي ايران نخستين سوالي که در مواجهه با اين موضوع پرسيده مي شود، اين است: «چه کار مي خواهد بکند که در کنار خانواده نمي‌تواند؟». اين سوال البته از دل جامعه اي مي آيد که از طرفي احترام به حقوق فردي معناي درست خود را در آن پيدا نکرده، از طرف ديگر کوچک ترين فرهنگ سازي در اين جامعه اغلب جز از راه اجبار ممکن نبوده و افراد تا حضور دست مراقب و به اصطلاح کنترل جدي را احساس نکرده‌اند، تن به قانون نسپرده اند. از اين روست که خانواده ها اغلب نگران فرزندان خود، حتي فرزندان بزرگسال۳۰ يا ۴۰ ساله مستقل خود هستند. با اين حال در دو دهه اخير با توجه به تغيير ساختار جمعيتي کشور و کاهش قدرت انتخاب براي ازدواج به واسطه مشکلات اقتصادي، تعداد دختران و پسران مجرد و شيوع تفرد در کنار تجرد افزايش يافته و مي توان گفت شايد جامعه نيز، براي پذيرش اين موضوع اندکي تکان خورده است.حداقل براي گروهي از خانواده ها، اين موضوع پذيرفته شده که فرزندان‌شان مي‌توانند زندگي مستقل را خارج از چارچوب ازدواج، تجربه کنند و موفق باشند. پديده تجرد، مربوط به شرايط جامعه است تغيير نگاه گروهي از خانواده هاي ايراني به مقوله تجرد، به ويژه تجرد دختران را هر چند که بتوان به عنوان کورسوي اميد دانست اما هنوز نيز زنان و دختران مجرد در جامعه با انواع و اقسام مشکلات مواجه هستند. اين زنان با وجود اينکه از حدي از توان، دانش و شرايط مالي براي اينکه روي پاي خود بايستند، برخوردارند و گاهي به لحاظ شأن اجتماعي از جايگاه مناسبي برخوردار هستند، اما از ديد بسياري از مردم مورد احترام نيستند. مردم مي خواهند به هر نحوي که شده به خانه آن ها سرک بکشند و ببينند چه خبر است. به تجرد به عنوان آسيب اجتماعي نگاه مي‌کنند. دوست ندارند فرزندان يا همسران‌شان دوستي داشته باشند که مستقل زندگي مي کند. خانه اي که تنها يک نفر در آن زندگي مي کند، براي آن ها تنها يک معنا دارد. زنان مجرد هنوز نيز براي اجاره منزل با مشکل مواجه هستند. صاحبخانه ها، مستاجر مجرد نمي خواهند و همسايه ها نيز تاکيد مي کنند که پاي مجرد را به ساختمان باز نکنيد. اين است که وقتي «شهيندخت مولاوردي» معاون رييس جمهور در امور زنان و خانواده از طرحي با عنوان «عيب زدايي از دختران مجرد» در راستاي اعتلاي موقعيت زنان و دختران مجرد در جامعه صحبت مي کند، به او مي تازند. بر اساس اين طرح، پديده تجرد مربوط به شرايط خاص جامعه است و نبايد آن را في نفسه زشت بدانيم و جامعه بايد براي زناني که تنها زندگي مي کنند، احترام قائل باشد. با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد