انتشار نتایج طولانی ترین تحقیق موجود دنیا درباره عوامل خوشبختی انسان ها

خراسان/ در زندگي چه چيزي ما را خوشحال مي کند؟ اگر الان بخواهيد براي آينده خودتان سرمايه گذاري کنيد، به طوري که در آينده احساس خوشبختي بيشتري داشته باشيد، بيشتر روي چه مواردي زمان و انرژي خود را مي گذاريد؟ در اين زمينه تحقيق جامعي در دنيا صورت گرفته که از افراد مي پرسد: «مهم ترين هدف شما در زندگي چيست؟» حدود 80 درصد افراد، ثروتمند شدن را اولين هدف شان در زندگي اعلام کردند و بعد از آن، مشهور شدن را مي خواستند. آن ها بر اين باور بودند که براي زندگي بهتر بايد به اين اهداف برسند اما چه اتفاقي مي افتد اگر ما قادر باشيم زندگي افراد را از زمان نوجواني تا پيري بررسي کنيم و ببينيم در پايان و واقعيت، چه چيزي آن ها را خوشحال و سلامت نگه خواهد داشت؟ طولاني ترين تحقيق موجود در دنيا يک گروه در دانشگاه هاروارد، طولاني ترين تحقيق موجود در دنيا را روي افراد براي رسيدن به پاسخ سوال مطرح شده انجام دادند. آن ها به مدت 75 سال، زندگي بيش از هزار نفر را بررسي کردند و هر سال پرسش نامه اي درباره زندگي، سلامتي و کار به آن ها دادند. تحقيقات به اين شکل، با اين مدت زماني بسيار نادر است و اغلب اين نوع تحقيقات نهايت تا 10 سال ادامه مي يابد زيرا افراد زيادي از اين تحقيق بيرون مي روند يا به هر دليلي، علاقه به ادامه اين کار ندارند يا حتي فوت مي کنند اما در بين همه تحقيقاتي که محکوم به توقف شدند، تحقيق دانشگاه هاروارد ادامه پيدا کرد. حدود 60 نفر از اين افراد، همچنان زنده هستند و در اين تحقيق شرکت مي کنند و بيشتر آن ها در دهه 90 زندگي شان به سر مي برند و هم اکنون ادامه تحقيقات با بيش از دو هزار فرزند اين گروه انجام مي شود. توضيحات يکي از محققان را در اين باره مي خوانيد. 2 گروهي که تحقيقات روي شان انجام شد از سال 1938 ما زندگي دو گروه از مردم را بررسي کرديم. گروه اول، افرادي بودند که آن زمان در سال دوم دانشگاه هاروارد تحصيل مي کردند. همه آن ها دانشگاه را زمان جنگ جهاني دوم تمام کردند و به جنگ رفتند. گروه دوم، گروهي از پسران يکي از محله هاي فقير نشين شهر بوستون بودند. اين گروه به دليل مشکلات و مسائل زيادي که در خانواده داشتند، انتخاب شدند. بيشتر آن ها در چادر زندگي مي کردند و حتي آب گرم و سرد نداشتند. وقتي اين افراد وارد تحقيق شدند، با تمام آن ها مصاحبه و تست پزشکي از آن ها گرفته شد و با پدر و مادرهاي شان هم مصاحبه شد. در نهايت اين نوجوان ها بزرگ و تبديل به کارگرهاي کارخانه و حتي وکيل و دکتر شدند و بعضي از آن ها اعتياد پيدا کردند و تعداد کمي، دچار بيماري هاي رواني شدند. بعضي از آن ها، پله هاي ترقي را رو به بالا طي کردند و بعضي هم بر خلاف جهت حرکت و سقوط کردند. جزئيات شيوه اين تحقيقات موسس اين تحقيق در دانشگاه هاروارد، در بهترين حالت روياهايش هم هيچ وقت فکر نمي کرد 75 سال بعد از شروع تحقيق، من اين جا ايستاده باشم و درباره تحقيق توضيح بدهم و اين تحقيق هنوز ادامه داشته باشد. هر دو سال يک بار، گروه تحقيقي ما براي افراد حاضر در اين تحقيق پرسش نامه اي درباره زندگي شان مي فرستد. تعداد زيادي از افرادي که از محله فقير نشين بوستون انتخاب شده بودند، از ما مي پرسند چرا شما هنوز زندگي ما را بررسي مي کنيد؟ زندگي ما آن چنان جذاب نيست اما جالب است بدانيد گروهي که از دانشگاه هاروارد انتخاب شدند هيچ وقت اين سوال را نپرسيدند. براي اين که تصوير واضح تري از زندگي اين افراد داشته باشيم، ما فقط براي آن ها پرسش نامه ارسال نمي کنيم. در کنار پرسش نامه به خانه آن ها مي رويم و در آن جا با آن ها مصاحبه مي کنيم. سوابق پزشکي آن ها را از پزشک شان مي گيريم و مغز آن ها را اسکن مي کنيم. از فرزندان آن ها سوال مي پرسيم و با همسران آن ها گفت و گو مي کنيم و از آن ها درباره عميق ترين نگراني هايشان مي پرسيم. 3 درس مهم از اين تحقيقات ما سه درس بزرگ از اين تحقيقات گرفتيم. بي نهايت براي مان عجيب است که احساس خوشبختي ربطي به ثروت و شهرت نداشت. 1- اهميت ارتباط با ديگران اولين درس اين بود که روابط اجتماعي بسيار مهم و تنهايي، سم است. اين تحقيقات نشان داد افرادي که با اعضاي خانواده، دوستان و جامعه ارتباط سالمي دارند، شادتر و از نظر جسمي سالم تر هستند و طول عمر بيشتري دارند. تجربه تنهايي مانند يک سم در بدن ما عمل مي کند. افرادي که تنهايي را ترجيح مي دهند و از ديگران دور هستند، کمتر احساس خوشحالي مي کنند و سلامتي خودشان را در ميان سالي از دست مي دهند و عملکرد مغز آن ها، زودتر تحليل مي رود و طول عمر کمتري دارند. 2- مهم بودن کيفيت ارتباط نه کميت آن ما مي توانيم در ميان جمعيت يا حتي با وجود ازدواج، باز هم احساس تنهايي کنيم. بنابراين درس دومي که از اين تحقيق گرفتيم اين بود که تعداد افرادي که ما با آن ها در ارتباط هستيم و تعداد دوستان و اعضاي خانواده چندان مهم نيست بلکه موضوع اصلي، کيفيت روابط ماست. در 80 سالگي افراد تحت نظر اين تحقيق، ما تصميم گرفتيم به دوره ميان سالي آن ها نگاهي بيندازيم و ببينيم کدام يک از آن ها دوره ميان سالي را به سمت خوشحالي و سلامتي طي کردند. همه مدارک را کنار هم قرار داديم، موضوع مهم اين بود که وضعيت 80 سالگي آن ها بستگي به اين داشت که در 50 سالگي چقدر از روابط اجتماعي خود راضي بودند. کساني که در 50 سالگي از وضعيت روابط خود با ديگران راضي بودند و ارتباط بيشتري داشتند، در 80 سالگي سلامت تر بودند. 3- عامل تضمين داشتن ذهن و بدني سالم درس سوم اين تحقيق، اين بود که روابط اجتماعي خوب فقط محافظ جسم افراد نيست بلکه فعاليت مغز آن ها را هم بهبود مي بخشد. به طور مثال، افرادي که در روابط شان اين احساس را دارند که مي توانند هر زماني نياز داشتند روي دوستان يا اعضاي خانواده شان حساب کنند، حافظه قوي تري دارند. نتيجه گيري پاياني خيلي از 80 ساله هاي اين تحقيق، در زمان جواني تصور مي کردند شغل، ثروت و شهرت چيزي است که آن ها در زندگي نياز دارند و خوشبختي را در زندگي شان تضمين خواهد کرد اما رفته رفته و با گذشت زمان، مشخص شد افرادي که روابط اجتماعي خوبي با اعضاي خانواده، دوستان و جامعه دارند، وضعيت بهتري در ميان سالي خواهند داشت. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در ايتا https://eitaa.com/joinchat/88211456C878f9966e5 آخرين خبر در بله https://bale.ai/invite/#/join/MTIwZmMyZT آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar