دعای امام حسین علیه السلام در صبح عاشورا

آخرين خبر/ طبق محاسبه مرحوم دکتر احمد بيرشک در «گاهشماري ايراني» واقعه کربلا به حساب گاهشماري شمسي امام حسين(ع) بعد از نماز صبح براي اصحابشان سخنراني کردند. آنها را به صبر و جهاد دعوت کردند و بعد دعا خواندند: «اللهم انت ثِقَتي في کل کَرب (خدايا تو پشتيبان من هستي در هر پيشامد ناگواري) کوفيان پيمان شکن هم آن طرف نماز را به امامت عمر سعد ملعون خواندند و بعد از نماز صبح به آرايش سپاه و استقرار نيرو مشغول شدند. حدود ساعت ۶ صبح؛ امام حسين(ع) دستور دادند تا اطراف خيمه‌ ها خندق بکنند و آن را با بوته‌ هاي خار پر کنند تا بعد آن را آتش بزنند و مانع از حمله سپاه دشمن از پشت سر بشوند. کمي بعد از طلوع آفتاب امام(ع) سوار بر شتري شدند تا بهتر ديده شوند، آنگاه رو‌بروي سپاه کوفه رفتند و با صداي بلند براي آنها خطبه‌ خواندند، صفات و فضايل خويش و پدر و برادرشان را يادآوري کردن و اينکه کوفيان به ايشان نامه نوشته‌ اند حتي چند نفر از سران سپاه کوفه را مخاطب قرار دادن و از حجار بن ابجر و شبث ربعي پرسيدن که مگر آنها او را دعوت نکرده‌اند؟ آنها انکار کردند. امام نامه‌ هايشان را به طرف آنها پرتاب و خدا را شکر کردن که حجت را بر آنها تمام کرده است. يکي از سران جبهه مقابل از امام‌(ع) پرسيد: چرا حکم ابن زياد را نميپذيرد و آنها را از ننگ مقابله با پسر پيامبر نميرهاند؟! اينجا امام(ع) آن جمله معروفشان را فرمودند: «فرد پستي که پسر فرد پست ديگري است من را بين کشته شدن و قبول ذلت مجبور کرده! ذلت از ما دور است» سخنراني اباعبدلله(ع) حدودا نيم ساعت طول کشيده است. 🏴حدود ساعت ۸ صبح؛ بعد از سخنراني امام‌(ع) چند نفر از اصحاب آن حضرت از جمله برير که «سيّد القرّآء» آقاي قرآن خوان‌ ها‌ي کوفه بود (الفتوح) و به روايتي زهير خطاب به کوفيان سخنان مشابهي گفتند. بعد از سخنان زهير و برير امام فرياد معروف «هل من ناصرٍ ينصرني» را سر داد. چند نفري دچار ترديد شدند؛ از جمله حر ابن يزيد رياحي. فرد ديگري به نام ابوالشعثا و دو برادر که در گذشته عضو خوارج بودند به طرف سپاه امام آمدند. بعيد نيست که کسان ديگري هم با ديدن شدت گرفتن احتمال جنگ از سپاه کوفه فرار کرده باشند. 🏴حدود ساعت ۹ صبح؛ در اين ساعت بود که شمر ابن ذلجوشن ملعون به عمر سعد پرخاش کرد که چرا اينقدر تعلل مي‌کند؟! عمر سعد حرامزاده عاقبت رضايت به شروع جنگ داد. پس اولين تير را به سمت سپاه امام(ع) رها کرد و خطاب به لشگريانش فرياد زد: «نزد عبيدالله شهادت بدهيد که من اولين تير را رها کردم» (لعنت خدا بر او باد) بعد از انداختن تير توسط اين ملعون کماندارهاي لشکر کوفه همگي با هم شروع به تيراندازي کردند. امام به يارانش فرمود: «اينها نمايندۀ اين قوم هستند. براي مرگي که چاره‌اي جز پذيرش آن نيست آماده شويد» چند نفر از سپاه امام در اين تيرباران کشته شدند. (تعداد کشتگان تيراندازي با تعداد کشتگان حمله اول در کتابهاي مقتل تا ۵۰ نفر ذکر شده) 🏴حدود ساعت ۱۰ صبح؛ بعد از تيراندازي يسار غلام زياد بن اَبيه و سالم غلام ابن زياد از لشکر کوفه براي نبرد تن به تن ابتداي جنگ بيرون آمدند. عبدالله بن عمير اجازه نبرد خواست. امام حسين(ع) نگاهي به او کردن و فرمودن: «به گمانم حريف کُشنده‌اي باشي» عبدالله آن دو نفر را به درک واصل کرد البته انگشتان دست چپش قطع شد. بعد از اين نبرد تن به تن حمله سراسري سپاه کوفه شروع شد. ابتدا حجار ملعون به جناح راست سپاه امام حسين(ع) حمله کرد اما حبيب ابن مظاهر و يارانش در برابر او ايستادگي کردند. زانو به زمين زدند و با نيزه‌ها حمله را دفع کردند. همزمان شمر ملعون به جناح چپ سپاه امام‌(ع) حمله برد. زهير و يارانش به جنگ مهاجمين رفتند. خود شمر ملعون در اين حمله زخم برداشت. بعد از عقب ‌نشيني هر دو جناح کوفي، عمر سعد نابکار ۵۰۰ تيرانداز فرستاد که دوباره سپاه امام(ع) را تيرباران کردند. در اين تيرباران تعدادي ديگر از اصحاب شهيد شدند. الفتوح شهداي اين حملات را ۵۰ نفر و ابن شهر آشوب ۳۸ نفر ذکر کرده. اولين شهيد ابوالشعثا بود (اين ابوالشعثا تيرانداز بود و ۸ تير انداخت که ۵ نفر از دشمن را کشت؛ امام‌(ع) او را دعا کردن) گروهي از سپاه شمر ملعون خواستند از پشت سر به امام‌(ع) حمله کنند که با آتش خندق مواجه شدند. زهير و ۱۰ نفر به آنها حمله کردند. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد