حامی هنر زندگی/ پرخاشگری نوجوانان یکی از چالش‌هایی است که بسیاری از والدین با آن مواجه می‌شوند. برخی تغییرات جسمانی و روانی زمینه ساز بروز خشم و رفتار پرخاشگرانه در نوجوان هستند اما در بسیاری از موارد پرخاشگری نوجوان به سبک‌های فرزند پروری والدین و نحوه برخورد آن‌ها با نوجوان بر می‌گردد. زود رنجی، از دیگر مشکلاتی است که در این دوران به وجود می‌آید. اگر نوجوانان بیش از اندازه خشمگین شوند و نتوانند رفتار خود را را کنترل کنند، این مسئله می‌تواند آسیب زننده باشد. بهتر است والدین با آگاهی درباره علل، ریشه، درمان و راهکارهایی برای پرخاشگری نوجوانان، از آن‌ها حمایت کنند تا نوجوانشان بتواند این دوره را هم با موفقیت پشت سر بگذارد.
پرخاشگری نوجوانان
خشم حالت هیجانی و برانگیختگی شدید است که به هنگام روبه رو شدن با مشکلات و مسائل روزمره و همچنین محرک‌های نامناسب محیطی، به صورت‌های مختلف بروز پیدا می‌کند. خشم و پرخاشگری از حالاتی است که همه انسان ها حداقل چندین بار در طول زندگی آن را تجربه کرده‌اند و با آن آشنا هستند.
اما این احساسات در دوران حساس نوجوانی ممکن است با شدت بیشتری بروز پیدا کند. نوجوانی که از دنیای کودکی خود خارج شده، همواره در حال تغییر و روبه رو شدن با بحران‌های بزرگسالی و از جمله پذیرش مسئولیت‌های اجتماعی است. به همین سبب اغلب پرخاشگری می‌کند.  

ویژگی‌هایی که سبب پرخاشگری در دوران نوجوانی می‌شوند
نوجوانی مرحله‌ ورود به بزرگسالی است و با تغییرات جسمانی و روحی بسیاری همراه است. نوجوانان در این دوره از زندگی ویژگی‌هایی را تجربه می‌کنند که در پرخاشگری آن‌ها نقش دارند. در ادامه برخی از این ویژگی‌ها را ذکر کرده‌ایم.

پرخاشگری نوجوانان | ویژگی‌های جسمانی
آغاز بلوغ جسمانی، بروز صفات ثانویه و اولیه جنسی، سن ناشی گری، ناهماهنگی در حرکات، تغییرات هورمونی، احساس خستگی و درد عضلانی از جمله ویژگی‌هایی هستند که ممکن است باعث بروز پرخاشگری در نوجوان شما شوند.

ویژگی‌های شناختی
رشد تفکر، قدرت استدلال، نظریه پردازی، رسیدن به مفهوم خود و رشد هویت، استقلال طلبی و مسئولیت پذیری در نوجوانان رشد می‌کند. ممکن است در این دوران دچار بحران هویت شوند. 

پرخاشگری نوجوانان | ویژگی‌های اجتماعی
نیاز به عضو بودن در گروه های مختلف همسالان، نیاز به کسب مسئولیت، نیاز به داشتن موقعیت اجتماعی، تشخص طلبی و نیاز به استقلال از ویژگی‌های دوران نوجوانی است. نوجوان ممکن است به دلیل مشکل در هر کدام از این نیازها دچار پرخاشگری شود.

ویژگی‌های عاطفی
بی ثباتی در هیجانات، ناشی گری در ابراز احساسات و عواطف، ترس، کمرویی، خجالتی بودن، تخیل و رویا پردازی عواطف نوجوان را در بر می‌گیرد و او را زودرنج و حساس می‌کند.

علل پرخاشگری نوجوانان چیست؟
پیش از آن که به دنبال راهکارهای مناسب برای برخورد با پرخاشگری نوجوانان باشید لازم است تا علل آن را در فرزند خود بیابید. خشم و عصبانیت نوجوانان علاوه بر ویژگی‌های ذکر شده می‌تواند علل مختلفی داشته باشد که برخی از آن‌ها به شرح زیر می‌باشند.
_فعالیت هورمون های جنسی در دوره نوجوانی
_فاکتورهای ژنتیکی
_رفتارهای پرخاشگرانه قبلی
_قربانی آزار جنسی یا فیزیکی بودن
_در معرض خشونت قرار گرفتن در خانه و جامعه
_پرخاشگری و خشم در رسانه ها
_استفاده از الکل یا مواد مخدر
_حضور سلاح گرم در خانه
_آسیب مغزی در اثر ضربه
_تجاوز به حق و حقوق نوجوانان یا چشم پوشی از مالکیت او
_آزارهای کلامی و توهین به شخصیت نوجوان
_تنبیه یا حمله های فیزیکی و بدنی به نوجوانی
_بی توجهی به علایق نوجوان
_تحت فشار قرار گرفتن نوجوانان و مجبور بودن به انجام کاری که دوست ندارند
_برخورد نامناسب با آن ها و امر و نهی زیاد در امور
با این حال لازم است که والدین شناخت خود را از این دوران و فرزند خود بالاتر ببرند تا بتوانند از بسیاری از علل پرخاشگری در نوجوان خود پیشگیری نمایند. برای اطلاع بیشتر درباره آنچه که باید از نوجوانی بدانید کلیک کنید.

پرخاشگری نوجوانان | تفاوت پرخاشگری در دختران و پسران
هر دو جنس دختر و پسر ممکن است پرخاشگر شوند اما معمولا پسران بیشتر دچار خشم می‌شوند و رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می‌دهند. دلیل این امر می‌تواند ویژگی‌های جسمانی و نداشتن محدودیت‌های محیطی برای آن‌ها باشد.
این به این معنی است که خشم و عصبانیت و بروز آن توسط پسران در خانواده ها و محیط بیشتر مورد قبول است و در این مورد، کمتر بازخواست می‌شوند و مورد تنبیه و تهدید قرار نمی‌گیرند. در حالی که خانواده و محیط زندگی از دختران انتظار آرام بودن، کمتر عصبانی شدن و جلوگیری از بروز خشم و پرخاش را دارند.

تاثیر خانه و مدرسه در بروز پرخاشگری نوجوانان
بعضی اوقات، پرخاشگری و بروز خشم توسط نوجوان، نشان دهنده رابطه گسسته او با والدین است. خشم و پرخاشگری در نوجوانان می‌تواند ناشی از عدم امنیت روانی او باشد. نوجوانی که مورد طرد، تهدید، تنبیه و تحقیر در روابط خانودگی قرار گرفته و والدین در نوع تربیت خود، درست عمل نکرده‌اند، دچار عدم امنیت روانی می‌شود و برای محافظت از خود دست به پرخاشگری می‌زند.
در این صورت به مقابله با والدین می‌پردازد. با این کار، والدین سعی دارند بیشتر از قبل نوجوانشان را تحت فشار قرار دهند تا بتوانند تربیت درست تری داشته باشد. همین شرایط در مدرسه هم وجود دارد. با این تفاوت که جای والدین به معلمان، مدیر و هم کلاسی های نوجوان داده می شود و آن ها با تحت فشار قرار دادن نوجوان، باعث بروز خشم و پرخاشگری در آن‌ها می‌شوند. در صورتی که اگر والدین و معلمان و به طور کلی افرادی که با نوجوان در ارتباط هستند اطلاعات خود را از این دوران بالاتر ببرند و ویژگی‌های دوران نوجوانی را بشناسند بسیاری از مشکلات کاهش می‌یابد.

پرخاشگری نوجوانان | پیامدهای پرخاشگری در زندگی نوجوان
پرخاشگری باعث ایجاد اختلال در جسم و روان نوجوانان می‌شود. همچنین باعث می‌شود آن‌ها احساس گناه کنند و فکر کنند دنیا جای عادلانه ای برای زندگی نیست، ممکن است خیال پردازی‌های غیر واقعی داشته باشند و احساس طرد شدگی کنند.
همچنین از دیگر پیامدهای پرخاشگری در زندگی نوجوانان می‌توانیم بگوییم که به مرور، رابطه‌ای گسسته و شکاف برداشته با والدین و دوستان خواهند داشت. همین مورد باعث می‌شود که نوجوان به مرور زمان احساس انزوا و تنهایی داشته باشد و از محیط های اجتماعی، مدرسه و خانواده فاصله بگیرد.

با پرخاشگری نوجوانان چگونه برخورد کنیم؟
1- شرایط ویژه نوجوان را درک کنید و نحوه برخورد با آن ها را تغییر دهید. بگذارید متوجه بزرگ شدن شان بشوند و احساس امنیت داشته باشند.
2- سعی کنید متوجه شوید دلیل اصلی خشم و پرخاش نوجوان چیست و از کجا نشات می‌گیرد.
3- در حد توانایی نوجوانان به آن‌ها مسئولیت بدهید و فراموش نکنید مورد تقدیر و تشکر قرارشان بدهید.
4- به او بگویید که خشم و پرخاشگری چه پیامد ها و عوارضی در زندگی اش دارد.
5- راه های کنترل خشم را به او بیاموزید.
6- در شرایطی که می‌توانید خشمگین شوید، با کنترل خود به او یاد بدهید چطور توانستید خودتان را مدیریت کنید و مشکل را حل کنید.
7- به او یاد بدهید با بروز خشم و فریاد زدن، مشکلی حل نمی‌شود.
8- او را با کسی مقایسه نکنید و سعی کنید فضای آرامی برای خانه ایجاد کنید تا در آرامش باشند.
9- گهگاه از توانایی‌ها و نقاط قوت او در جمع تعریف کنید تا احساس خوبی داشته باشد.
10- حریم شخصی اش را رعایت کنید و یک کنترل نسبی روی کارهایش داشته باشید.
11- در صورت نیاز از یک روانشناس یا مشاور می‌توانید کمک بگیرید تا شما را در این زمینه راهنمایی کند.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar