خراسان/ دو تا دختر دارم. یک سال و نیم با همدیگر اختلاف سنی دارند. یکی ۱۷ و دیگری 18 و نیم سال دارد. همیشه با هم دعوا دارند.

پاسخ
دو فرزند عزیز شما در یک گروه سنی و هر دو در مرحله نوجوانی دوم هستند. دعوای همیشگی آنان می تواند به متغیرهای متعددی مربوط باشد که باید همه عوامل تاثیرگذار در تنش مستمر این دو خواهر مورد توجه قرار گیرد.


شاید رفتارهای شما عامل دعواست
بیشتر پرخاشگری ها پیامد ناکامی یا احساس ناکامی است. اگر دو خواهر با توجه به فاصله سنی اندکی که دارند در یک جو رقابتی و مرتب با یکدیگر مقایسه می شوند، این رقابت مستمر و مقایسه شدن باعث احساس ناامنی و کوفتگی عصبی می شود. بی قراری عصبی باعث می شود هریک دیگری را عامل ناکامی احتمالی خود بداند و در این صورت رابطه پرخاشگرانه شکل می گیرد که در این جا نقش والدین در نوع تعامل با دو نوجوان نیاز به بررسی دارد. اگر والدین ناخودآگاه دو نوجوان را مرتب با هم مقایسه کنند یا همواره قضاوت به نفع یکی داشته باشند یا از یکی بیشتر تعریف، تمجید و حمایت کنند، مسلما این روش والدین می تواند زمینه حسد، بخل و کینه را بین فرزندان فراهم و آن ها را به تقابل و تلاش به حذف یکدیگر یا انتقام جویی ترغیب کند.
سبک ارتباطی جرئتمندانه را تمرین کنید
فرض دومی که می توان مطرح کرد، توجه به سبک های ارتباطی است. در سبک پرخاشگرانه، فرد به خود اجازه می دهد به حقوق دیگری تجاوزکند و احترامی برای طرف مقابل قائل نیست که این مدل ارتباطی معیوب را نوجوانان تحت تاثیر الگوهای پرخاشگرانه محیط خود به خصوص در خانواده فرا می گیرند. در خانواده هایی که سبک ارتباطی والدین با یکدیگر و به ویژه فرزندان سبک جرئتمندانه باشد در این صورت تقابل و پرخاشگری بین اعضای خانواده به حداقل می رسد.
شاید به دعوا اعتیاد دارند!
در تحلیل فرض سوم باید گفت که تداوم دعواها و تبدیل شدن آن به یک عادت روزمره، نوعی اعتیاد را تداعی می کند و در افراد معتاد به دعوا با یکدیگر هر موضوع ساده ای زمینه آن را فراهم می کند. افراد پرخاشگر اظهار می کنند که پس از دعوای روزانه به آرامش می رسند چون شوک های شدید روحی روانی یا آسیب های آنی جسمی باعث ترشح اندروفین(شبه تریاک) از غده هیپوفیز در مغز می شود که لحظاتی پس از حادثه فرد احساس آرامش می کند و بعضی برای تجربه مجدد این آرامش پس از جنگ ممکن است هر روز دعوا کنند!
شاید فرزندتان باج گیر است!
بر اساس فرض چهارم، شاید برخی منازعات مستمر نوجوان برای جلب توجه والدین و دیده شدن و نوعی امتیازگیری از والدین باشد. چنان چه والدین برای بازگرداندن آرامش مبادرت به امتیازدهی کنند یا تسلیم باج خواهی احتمالی شوند، این روش نامطلوب می تواند رفتارهای پرخاشگرانه را افزایش دهد.
چند توصیه به شما والدین گرامی
با توجه به نکات مطرح شده به شما مخاطب گرامی، توصیه می شود:
الف- برخی از تنش های بین دو فرزند نوجوان شما می تواند به اقتضای سنی آنان باشد و ضرورتی ندارد ما زود وارد موضوع شویم و قضاوت کنیم بلکه خود آنان می توانند مسائل خود را حل و فصل کنند و بی توجهی والدین ضرورت دارد.
ب- والدین آگاهانه مراقب باشند که بچه ها احساس تبعیض نکنند و در توجه و محبت و احترام جانب عدالت را رعایت کنند.
ج- ضرورت دارد والدین به جایگاه و نقش فرزند ارشد واقف باشند و با توجه به نقش و مسئولیت سپاری به فرزند بزرگ احساس مسئولیت نسبت به کوچک ترها را رشد دهند. در این صورت با احساس بزرگی فرزند ارشد، وی از بروز تنش پیشگیری می کند.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar