خراسان/ دو تا دختر دارم. يک سال و نيم با همديگر اختلاف سني دارند. يکي ۱۷ و ديگري 18 و نيم سال دارد. هميشه با هم دعوا دارند.

پاسخ
دو فرزند عزيز شما در يک گروه سني و هر دو در مرحله نوجواني دوم هستند. دعواي هميشگي آنان مي تواند به متغيرهاي متعددي مربوط باشد که بايد همه عوامل تاثيرگذار در تنش مستمر اين دو خواهر مورد توجه قرار گيرد.

شايد رفتارهاي شما عامل دعواست
بيشتر پرخاشگري ها پيامد ناکامي يا احساس ناکامي است. اگر دو خواهر با توجه به فاصله سني اندکي که دارند در يک جو رقابتي و مرتب با يکديگر مقايسه مي شوند، اين رقابت مستمر و مقايسه شدن باعث احساس ناامني و کوفتگي عصبي مي شود. بي قراري عصبي باعث مي شود هريک ديگري را عامل ناکامي احتمالي خود بداند و در اين صورت رابطه پرخاشگرانه شکل مي گيرد که در اين جا نقش والدين در نوع تعامل با دو نوجوان نياز به بررسي دارد. اگر والدين ناخودآگاه دو نوجوان را مرتب با هم مقايسه کنند يا همواره قضاوت به نفع يکي داشته باشند يا از يکي بيشتر تعريف، تمجيد و حمايت کنند، مسلما اين روش والدين مي تواند زمينه حسد، بخل و کينه را بين فرزندان فراهم و آن ها را به تقابل و تلاش به حذف يکديگر يا انتقام جويي ترغيب کند.
سبک ارتباطي جرئتمندانه را تمرين کنيد
فرض دومي که مي توان مطرح کرد، توجه به سبک هاي ارتباطي است. در سبک پرخاشگرانه، فرد به خود اجازه مي دهد به حقوق ديگري تجاوزکند و احترامي براي طرف مقابل قائل نيست که اين مدل ارتباطي معيوب را نوجوانان تحت تاثير الگوهاي پرخاشگرانه محيط خود به خصوص در خانواده فرا مي گيرند. در خانواده هايي که سبک ارتباطي والدين با يکديگر و به ويژه فرزندان سبک جرئتمندانه باشد در اين صورت تقابل و پرخاشگري بين اعضاي خانواده به حداقل مي رسد.
شايد به دعوا اعتياد دارند!
در تحليل فرض سوم بايد گفت که تداوم دعواها و تبديل شدن آن به يک عادت روزمره، نوعي اعتياد را تداعي مي کند و در افراد معتاد به دعوا با يکديگر هر موضوع ساده اي زمينه آن را فراهم مي کند. افراد پرخاشگر اظهار مي کنند که پس از دعواي روزانه به آرامش مي رسند چون شوک هاي شديد روحي رواني يا آسيب هاي آني جسمي باعث ترشح اندروفين(شبه ترياک) از غده هيپوفيز در مغز مي شود که لحظاتي پس از حادثه فرد احساس آرامش مي کند و بعضي براي تجربه مجدد اين آرامش پس از جنگ ممکن است هر روز دعوا کنند!
شايد فرزندتان باج گير است!
بر اساس فرض چهارم، شايد برخي منازعات مستمر نوجوان براي جلب توجه والدين و ديده شدن و نوعي امتيازگيري از والدين باشد. چنان چه والدين براي بازگرداندن آرامش مبادرت به امتيازدهي کنند يا تسليم باج خواهي احتمالي شوند، اين روش نامطلوب مي تواند رفتارهاي پرخاشگرانه را افزايش دهد.
چند توصيه به شما والدين گرامي
با توجه به نکات مطرح شده به شما مخاطب گرامي، توصيه مي شود:
الف- برخي از تنش هاي بين دو فرزند نوجوان شما مي تواند به اقتضاي سني آنان باشد و ضرورتي ندارد ما زود وارد موضوع شويم و قضاوت کنيم بلکه خود آنان مي توانند مسائل خود را حل و فصل کنند و بي توجهي والدين ضرورت دارد.
ب- والدين آگاهانه مراقب باشند که بچه ها احساس تبعيض نکنند و در توجه و محبت و احترام جانب عدالت را رعايت کنند.
ج- ضرورت دارد والدين به جايگاه و نقش فرزند ارشد واقف باشند و با توجه به نقش و مسئوليت سپاري به فرزند بزرگ احساس مسئوليت نسبت به کوچک ترها را رشد دهند. در اين صورت با احساس بزرگي فرزند ارشد، وي از بروز تنش پيشگيري مي کند.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar