سلامت نيوز/ تشخيص اين اختلال خيلي مهم است چون متاسفانه بزرگي لوزه سوم در بعضي موارد با ساير بيماريها اشتباه گرفته ميشود.
لوزه سوم يکي از قسمتهاي سيستم لنفاوي بدن است که جزو سيستم دفاعي محسوب ميشود و محل قرارگيري آن در ناحيه پشت بيني است.
لوزه هاي معمولي قابل رويت در ناحيه حلق دهاني قرار گرفته اند ولي لوزه سوم که در ناحيه حلق بيني است، در حالت عادي قابل ديده شدن با معاينه معمولي نيست. لوزه ها در حالت عادي جزو سيستم دفاعي بدن هستند و به همين خاطر هم هست که در معبر ورود هوا و غذا قرار دارند. لوزه سوم در مسير راه هوايي تنفسي قرار گرفته و لوزههايي هم که در ناحيه حلق دهاني ميبينيم در مسير ورود غذا هستند.
بنابراين عوامل بيماريزا در مواجهه با اين لوزه ها قرار ميگيرند. خود لوزه ها ميتوانند بزرگ شوند. اين بزرگي لوزه ها به قدري شايع است که صرف بزرگي آنها را يک بيماري نميدانيم. بخصوص در کودکان 3 تا 6 سال به وفور لوزه سوم بزرگ ميشود. بزرگي لوزه سوم را تنها زماني بيماري و غيرطبيعي تلقي کرده و اقدام به درمان ميکنيم که اين بزرگي موجب علائمي شود و اثرات نامطلوبي بر سلامت بگذارد به طوري که بتواند راه تنفسي را هم مسدود کند. اين موضوع در افراد مختلف ممکن است با درجات و شدتهاي مختلف رخ دهد.
علائم بزرگي لوزه سوم
رشد غيرطبيعي لوزه سوم سوراخهاي پشت بيني را تنگ کرده و موجب تنفس دهاني خواهد شد. اين مهمترين علامت بزرگي غيرطبيعي لوزه سوم است. وقتي تنفس مشکل پيدا کرد، ممکن است صدادار شود و خرخر در خواب نيز اضافه شود. گاهي اين خرخر والدين را بيشتر نگران ميکند در صورتي که حتي اگر خرخر هم وجود نداشته باشد، همين که تنفس از راه دهان صورت ميگيرد، يک امر غيرطبيعي است. علاوه بر اين مشکل چون لوزه سوم سوراخهاي پشت بيني را ميبندد، ترشح از بيني هم ممکن است بوجود آيد.
يکي از علائم مهم ديگر در اين کودکان اين است که صدايشان اغلب تودماغي ميشود. تغييرات ديگري هم در اين افراد ايجاد ميشود به طوري که در درازمدت قيافه اين کودکان طوري تغيير ميکند که در اصطلاح پزشکي به آنها قيافه لوزه سومي يا آدنوئيد فيس ميگويند. چهره کودکان گوياي مشکلات مزمن آنهاست به قدري که ما وقتي به آنها نگاه ميکنيم، تا حد زيادي به شدت مشکلشان پي ميبريم. دهان اين کودکان هميشه باز است. لبهاي بالايشان به طرف بالا برگشته و موجب نمايان شدن دندانهاي جلوييشان ميشود. گاهي کبودي زير چشم نيز ديده مي شود.
تاثير لوزه سوم بر ساير ارگانهاي بدن
علاوه بر مشکل تنفسي، لوزه سوم روي ساير قسمتهاي بدن و ساير ارگانها هم تاثير ميگذارد. يکي از آنها ارگانهاي مجاور با لوزه سوم است مانند عفونتهاي مکرر بيني، سينوسها و گوشها. در اين کودکان غدد لنفاوي گردن در ناحيه زاويه فک بزرگ ميشود که اين حالت در پاسخ به التهاب و عفونتهاي طولاني لوزهها است.
در اينجا به چند مورد از مشکلاتي که لوزه سوم زمينه ساز آنهاست اشاره مي کنيم: يکي از آنها بيماريهاي گوش است. لوزه سوم در پشت بيني قرار دارد، چون مجراي شيپور استاش هم به پشت بيني باز ميشود، التهاب لوزه سوم با بستن شيپور استاش باعث ابتلاي گوش مياني به عفونتهاي مکرر خواهد شد. در بسياري از کودکان تجمع مايع در پشت پرده گوش ايجاد ميشود. اين مايع ممکن است مدتها بماند و به درمانهاي دارويي هم پاسخ ندهد. اين کودکان همچنين ممکن است مستعد بيماريهاي مکرر گوش مياني شوند.
مشکل ديگر، بيماريهاي بيني و سينوسهاي اطراف آن است. بيني اين کودکان مدام ترشحات چرکي دارد. به طوري که خيلي اوقات والدين مجبورند مدام به آنها آنتيبيوتيک بدهند.
مشکل ديگر، اختلالات رشد فک و صورت اين کودکان است. بخصوص فک بالا. در اين کودکان فک به صورت طبيعي رشد نميکند. به طوري که مشکل فک بالا به صورت عميق شدن کام بروز ميکند. فک بالاي اين کودکان به صورتي است که رشد طولي آن صورت کودکان را دراز و کشيده ميکند. همچنين اين کودکان اختلال جفت شدن دندانها را دارند و لثه آنها نيز مشکل پيدا ميکند.
عارضه ديگر ناشي از لوزه سوم، اختلالات سيستم تنفسي تحتاني است که شامل لارنژيت مزمن و برونشيت ميشود. طبيعي است وقتي هوا نميتواند از بيني رد شده و تصفيه و مرطوب گردد، از دهان وارد ميشود و در نتيجه حنجره و ريه هم دچار التهاب و عفونت خواهد شد.
نکته ديگر مربوط به ساير اثرات جسمي مثل کاهش اشتها است. کودک به خاطر تنفس از راه دهان، نميتواند همزمان هم تنفس کند و هم غذا بخورد براي همين کم اشتها شده و به دنبال آن کاهش رشد جسمي پيدا ميکند. همچنين سيستم ايمني بدن اين کودکان چون ضعيفتر ميشود، نسبت به عفونتها حساستر خواهد شد.
نکته ديگر اثرات لوزه سوم بر هوش و رشد ذهني کودکان است. فعاليت ذهني اين کودکان به خاطر کاهش اکسيژن در طي خواب و عفونتهاي مکرر، کم ميشود به طوري که آنها معمولا در انجام تکاليف مدرسه و درسشان عقبتر هستند.
مساله ديگر اختلال خواب است. اين کودکان خوابشان منقطع است. چون در طي خواب مشکل تنفسي دارند و مجبور ميشوند پوزيشن خود در خواب را مدام تغيير دهند. اين مساله در کودکان کوچکتر عاملي است که آنها را مستعد شبادراري هم ميکند. همراه با اين مشکل در طي روز اين کودکان احساس خستگي دارند و بيحالند. بعضي از اين کودکان هم دچار عدمتمرکز و بيشفعالي ميشوند. تغييرات رفتاري نيز در اين کودکان به وفور ديده ميشود.
در موارد خيلي شديد حتي اين مشکل روي سيستم قلبي - عروقي آنها هم ميتواند تاثير بگذارد. به هر حال ميبينيم که يک لوزه سوم که ساده و پيش و پا افتاده به نظر ميرسد، چقدر ميتواند عواقب داشته باشد. براي همين است که ما هميشه پيشگيري را در اين اختلال مقدم بر درمان ميدانيم. چون بهطور مثال کودکي که دچار اختلال رشد فک و صورت شده و دندانهايش جفت نميشود، با بزرگ شدن کودک با اين که لوزه سوم از بين ميرود ولي آثاري که در رشد فک و صورت است، به صورت يک يادگار دائمي با کودک ميماند. شايد اگر درمان سادهاي براي اين کودک ميشد، از درمانهاي بسيار پيچيدهتر در بزرگسالي نجات مييافت. بسياري از کودکاني که براي ارتودنسي مراجعه ميکنند، مشکل تنفس دهاني به خاطر لوزه سوم را داشتهاند.
تشخيص لوزه سوم
تشخيص اين اختلال خيلي مهم است چون متاسفانه بزرگي لوزه سوم در بعضي موارد با ساير بيماريها اشتباه گرفته ميشود. علائم بزرگي لوزه سوم گرفتگي بيني و ترشحات آن است. کودکي هم که دچار عفونتهاي سينوسي مزمن است، مهمترين علامتش گرفتگي و ترشح بيني است. اين علائم در کودکي هم که دچار آلرژي مزمن است، ديده ميشود.
بنابراين ما نياز داريم که براي افتراق اين علائم اقدامات تشخيصي انجام دهيم. اولين قدم معاينه ساده است. معاينه بيني و حلق و گوش شامل اين معاينات ميشود. بعد از آن براي اين که دقيقا ارزيابي را کامل کنيم، معاينه دقيقتر، معاينه به کمک آندوسکوپ از راه بيني است. به اين ترتيب تمام مشکلاتي که شامل سينوزيت، آلرژي، پوليپ، لوزه سوم، بزرگي شاخکهاي بيني است، را ميتوانيم افتراق و تشخيص دهيم.
اين کار اگر توسط يک متخصص که تجربه کافي و لازم دارد، انجام شود، براي کودک خيلي راحت است. در بچههاي با سن خيلي کم مثلا زير سه سال ممکن است ما از روشهاي تصويربرداري استفاده کنيم. ولي در کودکان با سن بالاتر که همکاري خوبي دارند، بررسي هاي دقيقتر را با معاينه آندوسکوپي انجام ميدهيم.
درمان لوزه سوم
اساس درمان صحيح، تشخيص دقيق است. بعد از تشخيص در صورتي که تشخيص ما بر اين بود که مشکل از لوزه سوم است، در وهله اول بزرگي لوزه سوم را بر حسب ميزان بزرگي و بر حسب شدت علائم درجه بندي ميکنيم. اگر در کودک علائم تازه شروع شده باشد و مدت زيادي از آن نگذشته باشد، با درمانهاي دارويي شروع ميکنيم تا از رشد بيشتر لوزه سوم جلوگيري کنيم.
در کودکاني که علائم خيلي شديد است و مشکلات خيلي جدي در تنفس دارند، در صورتي که لوزه سوم هم از نظر درجه بندي اندازه بزرگي داشته باشد، درمانهاي جراحي براي خارج کردن لوزه سوم لازم است. البته گروهي از بچه ها هستند که ممکن است آنها را با درمانهاي جديدي که نه دارويي هستند و نه جراحي، بتوانيم درمان کنيم. در اين کودکان ممکن است بتوانيم حجم لوزه سوم را بدون بيهوشي با روشهايي مثل استفاده از امواج راديوفرکانس کم کنيم.
اين کار مزايايي دارد که مثل عمل جراحي خونريزي ندارد، احتياجي به بيهوشي هم ندارد. علاوه بر اين که بافتهاي طبيعي هم مشکلي برايشان ايجاد نخواهد شد. استرس کودک هم در مورد جراحي و اتاق عمل از بين خواهد رفت. به اين ترتيب تعداد عملهاي جراحي در مورد لوزه سوم را مي توانيم به حداقل ممکن برسانيم.