سلامتي/ بر اساس محاسبات مشابه، له شدن يک پشه مملو از ويروس HIV بر روي پوست هم نمي تواند بيماري ايدز را منتقل کند. در نهايت مي توان اين طور نتيجه گرفت که انتقال ويروس ايدز از طريق قطعات دهاني پشه امکانپذير نيست.
ايدز از طريق نيش حشرات منتقل نمي شود، حتي در مناطقي که شيوع ايدز بالاست و پشه هم زياد است مثل مناطق آفريقايي، نيز ثابت نشده است که گزش حشره راهي براي انتقال ويروس ايدز باشد.
چرا حشرات انتقال دهنده بيماري ايدز نيستند؟
چندين دليل وجود دارد که حشراتي مانند پشه انتقالدهنده بيماري ايدز نيستند.
۱- اکثر افراد فکر مي کنند که نيش پشه ها، همانند سرنگ هاي زيرپوستي بسيار نازک عمل مي کنند و اگر يک سرنگ زيرجلدي مي تواند به راحتي بيماري را انتقال دهد، پس پشه ها هم مي توانند بيماري ايدز را منتقل کنند. در حالي که اينطور نيست.
اشخاص آلوده به ويروس HIV، تعداد زيادي ويروس داخل خونشان وجود ندارد و تازه اگر هم وجود داشته باشد، پشه ها نمي توانند ويروس ايدز را از طريقي که توسط سرنگ منتقل مي شوند، انتقال دهند.
وقتي پشه فردي را نيش مي زند، خون فرد گزيده شده قبلي که در سيستم گوارش پشه وجود دارد را وارد بدن فرد دوم نميکند، بلکه بزاق خود را از طريق نيش وارد پوست فرد دوم ميکند.
بر خلاف سرنگ، در پشه ها بزاق از يک کانال خارج و خون از کانال ديگري داخل مي شود. بزاق پشه داراي موادي است که مانع بند آمدن خون مي شود و نيز مکيدن خون را براي پشه آسانتر ميکند. بنابراين انتقال خون به فرد دوم صورت نميگيرد و فقط ممکن است بزاق حشره وارد بدن فرد دوم شود که بزاق عامل انتقال ايدز نيست.
به عبارت ساده تر، پشه اي که خون شخص سالم را مي مکد، بزاق را از کانال ديگري به غير از آنچه خون آلوده قبلي را با آن مکيده است به بدن شخص سالم تزريق مي کند.
۲- اجزاي دهان و بزاق حشره فقط ممکن است مقادير بسيار اندکي خون را در خود نگه دارند، ضمن اينکه خون افراد مبتلا به ايدز هميشه سطح بالايي از ويروس را ندارد. پس در کل ريسک بسيار کمي دارد که بزاق پشه خوني باشد.
عامل بيماري که قرار است توسط قطعات دهاني پشه منتقل شود، بايد در مقادير بسيار بالا در خون موجود باشند.
ميزان ويروس HIV در خون بسيار پايين است، حداقل بسيار پايين تر از تعداد هر نوع انگل ديگري که توسط پشه منتقل مي شود. در خون افراد آلوده به ندرت بيش از ۱۰ واحدHIV يافت مي شود و در ۷۰ تا ۸۰ درصد از افراد آلوده، اصلا ويروس قابل اندازه گيري در خون وجود ندارد.
محاسبات نشان داده است که اگر پشه اي از خون فرد آلوده اي که ۱۰۰۰ واحدHIV دارد بمکد و سپس شخص سالم را بگزد، يک به ده ميليون امکان انتقال تک واحد HIV از طريق قطعات دهاني به دريافت کننده سالم وجود دارد. به عبارت ديگر يک شخص سالم بايد توسط ۱۰ ميليون پشه گزيده شود تا از طريق ويروس هاي چسبيده به قطعات دهاني وي آلوده شود!
بر اساس محاسبات مشابه، له شدن يک پشه مملو از ويروس HIV بر روي پوست هم نمي تواند بيماري ايدز را منتقل کند. در نهايت مي توان اين طور نتيجه گرفت که انتقال ويروس ايدز از طريق قطعات دهاني پشه امکانپذير نيست.ويروس ايدز قدرت تکثير و امکان زنده ماندن در بدن حشرات را ندارد.
۳- علاوه بر اين ويروس ايدز مدت بسيار زيادي در بدن حشره زنده نميماند، چون به خاطر آنزيمهاي دستگاه گوارش حشره، ويروس ايدز قدرت تکثير و امکان زنده ماندن در بدن او را ندارد. وقتي پشه مي خواهد عامل يک بيماري را منتقل کند، آن عامل بايد تا انتقال کامل داخل بدن پشه زنده بماند. اگر پشه عامل را هضم کند، آنگاه سيکل انتقال عفونت ناقص مانده و قطع مي شود.
انگل هايي که از طريق پشه ها منتقل مي شوند، راه هاي گوناگوني براي مقابله با جهاز هاضمه پشه دارند. بعضي نسبت به آنزيم هاي هضم کننده معده پشه مقاوم هستند. بعضي با سرعت هر چه تمام تر از معده خارج مي شوند، قبل از اينکه آنزيم هاي پر قدرت بر آنها تاثير بگذارند،
مثلا انگل مالاريا مي تواند با روش هاي مختلف حدود ۹ تا ۱۲ روز در بدن پشه زنده بماند و از طريق گزش پشه از افراد بيمار به افراد سالم منتقل شود
تحقيقات بر روي ويروس HIV نشان داده است که ويروس ايدز براي پشه به منزله غذا است و همراه خون هضم مي شود. به اين ترتيب پشه، ويروس و کليه قطعات آن را که احتمال ايجاد عفونت مجدد دارند، در عرض ۱ تا ۲ روز کاملا هضم و نابود مي کند. از آنجايي که ويروس ايدز راهي براي تکثير و حمله به غدد بزاقي ندارد،
راهي که اکثر انگل ها براي انتقال از يک ميزبان به ميزبان ديگر استفاده مي کنند، براي ويروس HIV غيرممکن است.
۴- دليل ديگر اين است که به اعتقاد حشرهشناسان، حشرات گزنده مثل پشه بلافاصله پس از گزش يک فرد به دنبال طعمه ديگري نميروند و مدتي استراحت ميکنند تا خون مکيده شده هضم شود. در اين مدت ويروس HIV از بين ميرود. همه اين دلايل نشان ميدهد نبايد نگران انتقال ويروس HIV از طريق حشرات باشيم.
البته لازم به ذکر است که برخي بيماريها ميتوانند از طريق گزش پشه منتقل شوند؛ مثل مالاريا، سالک، تب زرد و… .
اين ويروسها بعد از ورود به بدن پشه در دستگاه گوارش حشره تکثير مي شوند و سلولهاي ديواره سيستم گوارشي پشه را آلوده ميکنند و بهراحتي زنده مي مانند. اين بيماريها از طريق بزاق پشه قابليت انتقال دارند، ولي ويروس ايدز از طريق بزاق حشره قابليت انتقال را ندارد.
با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد
بازار