سيناپرس/ لباس ها نزديک ترين پوشش به بدن ما محسوب مي شوند وهمين به دليل ، تأثير مستقيمي در بروز برخي بيماري ها دارند. از ابتلا به سرطان و ناباروري گرفته تا بروز بيماري هاي پوستي، از مشکلاتي است که لباس نامناسب مي تواند ايجاد کند.
در ماه هاي اخير هم به دليل شيوع ويروس کرونا حرف و حديث هايي از احتمال انتقال ويروس از طريق لباس زده شده که به بررسي آن مي پردازيم.

انتقال ويروس از طريق لباس
براي بسياري از افرادي که تنها براي خريد و کارهاي اضطراري از خانه خارج مي شوند، زمان برگشت نيازي به تعويض لباس ها و دوش گرفتن نيست. بلکه تنها شستشوي دست ها کفايت مي کند. با وجود اين که ذرات و قطرات سرفه و عطسه فرد آلوده مي تواند با ورود به مجاري تنفسي، ديگران را آلوده کند، اين را بايد بدانيد که بيشتر اين قطرات و ذرات به زمين پخش مي شوند و ذرات کمي ممکن است به لباس ها بچسبند.
تحقيقات نشان مي دهد برخي ذرات ريز ويروس ممکن است به مدت حدود نيم ساعت در هوا معلق بمانند اما به نظر نمي رسد با چسبيدن به لباس ها، باعث انتقال ويروس به آدمي شوند.
درواقع، ذرات کوچکي که براي مدت کوتاهي در هوا شنار مي مانند، به نظر نمي رسد آنقدر مقاومت داشته باشند که به دليل فشار هوا بر اجسام، روي لباس بنشيند و تنها در اطراف بدن شما و لباس در حرکت هستند.
ويروس ها در هوا جريان پيدا مي کنند و مانند پشه ها و ذرات گرد و غبار که در هوا جريان دارند. بنابراين، به عنوان مثال ماشيني که آهسته حرکت مي کند، پشه هايي که در هوا پرواز مي کنند از کنار آن مي گذرند اما وقتي سرعت ماشين بالا مي رود احتمال اين وجود دارد که پشه ها از قسمت جلوپنجره وارد موتور خودرو شوند.

شما هم معمولا آنقدر سريع راه نمي رويد که اين اتفاق براي تان رخ دهد. بنابراين انسان وقتي حرکت مي کند، هوا را کنار مي زند و همراه آن، ذرات و قطرات آلوده به ويروس هم کنار زده مي شوند. درنتيجه، براي اين که قطرات عطسه يا سرفه يک فرد آلوده روي لباس شما بنشيند، قطرات آنقدر بايد بزرگ باشند تا به راحتي در مسير جريان هوا قرار گيرند.

بنابراين به خاطر داشته باشيد که اگر در محيط بيرون، فردي مستقيم روي لباس شما عطسه کرد، به محض رسيدن به خانه لباستان را خراج کرده و بشوييد اما در حالت عادي، با حرکت آهسته بدن، جريان هوا ذرات ويروس را از لباس ها جدا مي‌کند.

ماندگاري ويروس روي لباس
بنابراين، ويروس ها روي سطوح نرمي مانند لباس طي چند ساعت خود به خود از بين مي روند. اما محققان بر اين باورند که معمولا به دو دليل، احتمال انتقال ويروس از طريق لباس و بافت پارچه به انسان وجود ندارد. يکي اين که اين ويروس ها بيشتر درون بافت و تاي پارچه به دام مي افتند و احتمال اين که از طريق تماس، به دست يا صورت يا سطحي ديگر منتقل شوند، بسيار پايين است.
از طرف ديگر، اين ويروس ها زماني که خشک مي شوند، قدرت آلوده کنندگي خود را از دست مي دهند. بنابراين، پارچه به دليل بافتي که دارد، آب ويروس را جذب کرده و ويروس در مدت کوتاهي نابود مي شود.

بنابراين، در روزهاي مدرسه و نگراني والدين به خاطر حضور فرزندانشان در مدرسه، خيلي نبايد نگران انتقال ويروس از طريق لباس هايشان باشيد. ويروس ها روي لباس ها ماندگاري زيادي ندارند؛ در عوض به آنها بياموزيد که فاصله خود را تا حد امکان از دوستانشان حفظ کرده و دست هاي خود را مرتب بشويند و ضدعفوني کنند.

وقتي لباس ها سرطان زا مي شوند
لباس ها شما را نمي کشند اما مواد شيميايي به کار رفته در آنها مي تواند سلامتي شما را به خطر بياندازد. در لباس هاي مدرن از ترکيبات شيميايي استفاده مي شود که اغلب به نرم شدن لباس و جلوگيري از چين و چروک شدن بافت پارچه کمک مي کند. همين ترکيبات علاوه بر اين که مي توانند سرطان زا باشند، ممکن است حساسيت هاي پوستي ايجاد کرده و حتي اختلالات رشدي ايجاد کنند.
لباس هاي ضدآب يا مقاوم در برابر لکه، حاوي مواد شيميايي موسوم به «پلي فلوئوروآلکيل» يا PFAS هستند که در برابر حرارت، چربي، لکه و آب مقاومت بالايي دارند. اين مواد شيميايي دائمي هستند و با ورود به محيط زيست تا هزاران سال باقي مي ماند. اين مواد در صنعت مورد استفاده قرار مي گيرد اما در صنعت لباس و چرم هم به کار گرفته مي شوند و بيشتر در توليد لباس هاي کار که بايد در برابر آب و لکه مقاوم باشند استفاده مي شوند.

به گزارش businessinsider، قرار گرفتن در معرض اين ماده شيميايي باعث بروز سرطان هاي کليه و بيضه، عيوب کبدي و مشکلات رشدي مي شود. همچنين استفاده از ماده شيميايي فتالات در لباس هايي چون شلوارهاي جين، باراني و چرم هاي مصنوعي با بروز اختلالات بيش فعالي، آسم، ابتلا به ديابت و سرطان پستان ارتباط مستقيم دارد.

اين ماده همچنين در بعضي موارد باعث ناباروري و کاهش قدرت باروري در مردان و بروز آندومتريوز در زنان مي شود. اين ماده شيميايي حتي سلامتي کودکان را هم تهديد مي کند.

التهاب و مشکلات پوستي با لباس نو
بويي که از لباس هاي نو به مشام مي رسد، به خاطر وجود ماده اي به نام فرمالدئيد است. اين ماده، گازي بي رنگ است که به ضدچروک بودن پارچه کمک کرده و در آن اصطکاک ايجاد نمي کند و حتي بعد از بارها شستشو هم از بين نمي رود.

استشمام اين ماده به کار رفته در لباس ها با بروز بيماري آسم، حالت تهوع و حتي سرطان در ارتباط است و در بعضي افراد به ويژه کساني که به اين ماده حساسيت دارند، التهاب هاي پوستي ايجاد مي کند که خود را با علائمي چون جوش، تاول، خشکي و خارش پوستي خود را نشان مي دهد.

شلوارهاي جين سرطان زا
رنگ آبي که براي شلوارهاي جين به کار مي رود، رنگ آزو است که معمول ترين رنگ استفاده شده در توليد پارچه است. اين رنگ ها حاوي مواد شيميايي موسوم به آمين ها هستند که عامل ايجاد سرطان به شمار مي آيند و به همين دليل اتحاديه اروپا استفاده از اين رنگ ها را در توليد پوشاک ممنوع اعلام کرده است.

خطري در کمين زنان شيرده
از طرف ديگر، تحقيقات نشان مي دهد که وجود ماده اي به نام «اتوکسيلات نونيل فنول» NPEs که در توليد پارچه لباس مورد استفاده قرار مي گيرد باعث مشکلات باروري و رشدي در جوندگان شده و نيز ردپايي از آن هم در شير زنان شيرده، خون و ادرار انسان نيز مشاهده شده است. بزرگ ترين مشکل زماني اتفاق مي افتد که لباس هاي آغشته به اين ماده شيميايي شسته شده و آب آلوده وارد راه هاي آبي مي شود و موجودات آبزي را به خطر مي اندازد.

حساسيت هاي پوستي لباس هاي چرم
معمولا چرم طبيعي که از پوست بدن حيوانات براي تهيه لباس مورد استفاده قرار مي گيرد، دباغي مي شود. در اين فرآيند از ماده شيميايي کروم استفاده مي شود که چرم را منعطف تر مي کند. اما اين ماده براي سلامتي انسان خطرناک است و در تماس مستقيم با پوست بدن، حساسيت هاي پوستي ايجاد مي کند.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar