صدا و سیما/ میلیون‌ها نفر این کار را انجام می‌دهند. آنتی اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C، ویتامین E، سلنیوم، بتاکاروتن و کوآنزیم Q ۱۰ از رایج‌ترین مکمل‌هایی هستند که در سوابق دارویی بیماران دیده می‌شود، دلایل معمول مصرف آنتی اکسیدان‌ها شامل ارتقای سلامت، کند کردن پیری و جلوگیری از بیماری قلبی و سرطان است. اما آیا آن‌ها واقعاً کار می‌کنند؟
 دلیل اشتیاق ما به آنتی اکسیدان‌ها بسیار منطقی است. متابولیسم طبیعی ما مواد بالقوه خطرناکی به نام رادیکال‌های آزاد ایجاد می‌کند. ما همچنین می‌توانیم در معرض رادیکال‌های آزاد ناشی از سمومی مانند دود سیگار، قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید و آلودگی قرار بگیریم.
مشکل رادیکال‌های آزاد این است که می‌توانند باعث آسیب سلولی شوند (به نام استرس اکسیداتیو) که منجر به مشکلات سلامتی مانند بیماری قلبی، زوال عقل، دیابت و سرطان می‌شود.
آنتی اکسیدان‌ها به طور بالقوه مفید هستند، زیرا در مطالعات آزمایشگاهی نشان داده شده است که رادیکال‌های آزاد را خنثی می‌کنند. همچنین بسیاری از غذا‌های سالم مانند سبزیجات، میوه ها، آجیل و انواع توت‌ها دارای آنتی اکسیدان بالایی هستند. این اطلاعات منجر به این ایده شد که مکمل‌های آنتی اکسیدانی می‌توانند به پیشگیری از بیماری قلبی و سرطان کمک کنند.
سال‌ها پیش، ایده آنتی اکسیدان بر اساس برخی مطالعات مشاهده‌ای اولیه که امیدوارکننده بود، در بین پزشکان مرسوم بود. با این حال، پزشکان می‌دانند که مطالعات مشاهده‌ای علم قوی نیست. یافته‌ها می‌توانند اشتباه باشند، زیرا متغیر‌های کنترل نشده زیادی وجود دارد که می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. همچنین بار‌ها آموخته‌ایم که ایده‌های منطقی در مورد نحوه عملکرد بدن همیشه در زندگی واقعی درست نیست.
بنابراین، برای آزمایش واقعی این ایده که آنتی‌اکسیدان‌ها باعث ارتقای سلامت بهتر می‌شوند، به مطالعات تحقیقاتی خوب طراحی شده نیاز داشتیم تا مطمئن شویم. نتایج برای بسیاری تعجب آور بود.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar