گوناگون/ چرا باید حتی بابت اتفاقات بد شکرگذار باشیم؟

آخرین خبر/ حتما شما هم در خیلی از مکاتب و ادیان از فضیلت شکرگذاری شنیده اید. در دین مبین اسلام هم شکرگذاری و شاکر بودن از جایگاه ویژه ای در عبودیت برخوردار است. اما شاید به طور پیش فرض در ذهن همه ما این فرضیه جا خوش کرده باشد که فقط باید بابت نعمت ها و رحمت ها و موهبت های زندگی مان شکرگذار خداوند باشیم. در صورتی که برای کامل تر شدن و رسیدن به کمال، این بینش در زندگی، بینش کاملی نیست. برای شرح این موضوع از آموزه های معنوی مولانا کمک می گیریم؛ در دیدگاه جناب مولانا:
ما در یک مدرسه قرار داریم تا آموزش های لازم را ببینیم و هیچ انسانی در این دنیا بجز مقام استادی یا همیاری کردن من، برای گرفتن درس های الهی زندگی ام نیست.
مولانا برای شرح وضعیت یک انسان در این دنیا حمامی را توصیف میکند که افراد مختلف برای شسته شدن به این حمام می آیند تا تمیز شوند، اما این حمام حاصل تلاش و کار انسانهای مختلف است. کسی هست به نام "تون تاب" که با آتش، آب حمام را گرم نگه میدارد. او همیشه در دود و کثیفی هست، خودش را کثیف میکند تا عده ای پاکیزه شوند! جایگاه او در زیرزمین حمام و در کنار دود است. و جایگاه کسی که به حمام می آید، این است که شسته شود.
نگاه مولانا:
یک نفر پا میگذارد در دنیا و بقیه در خدمت او هستند تا پاکیزه شود، درس های لازم را به او بدهند، معطر و خوش بو که شد از حمام به بیرونش فرستند.
کسی که بین دود و گرما وشرایط بد هست هم قسمتی از زندگی ماست، و اتفاقا مسولیت سنگین تری بر دوشش هست، کاری که او انجام میدهد بسیار دشوار است، چون او حمام زندگی ما را گرم میکند. پس هر کسی را که در زندگی خود میبینید قسمتی از نظام آموزشی شماست. پس با هیچکسی از درون در تضاد نباشید، چون همه ی آنها معلم، اساتید و راهنمایان معنوی شما هستند. انسان خودش را در آینه ی دیگران خیلی بهتر می تواند بشناسد. یعنی انسان آگاه با دیدن بقیه، به ایرادهای خود پی میبرد. ما اگر نسبت به آنچه که رحمت یا نعمت می شناسیم شکرگزاری کنیم، کار کاملی نکردیم. چرا که زندگی ما فقط قسمت های خوب و شیرین نیست، ورشکستگی ،مرگ عزیزان، بیماری، فقر و افسردگی ... هم هست... رنج ها هم بخشی از زندگی ما هستند و اتفاقا کار اصلی را انجام میدهند. ما نمی توانیم فقط بخاطر قسمت های زیبای زندگی از خدا تشکر کنیم ولی برای قسمت هایی که به ظاهر تلخ هستند و اتفاقات اصلی زندگی را خلق میکند شاکر نباشیم.
اگر زندگی شما فقط یک روند ساده و آرام و تکراری بود پر از اتفاق های خوب شبیه به یک فیلم حوصله سر بر می شد.
اما زندگی ما پر از پستی و بلندیست و پر از اتفاقات به ظاهر خوب و بد است. و ما یاد گرفتیم فقط برای اتفاقات خوب شکرگزاری کنیم. و این کامل نیست. چون کسی که مقدرات ما را تنظیم میکند و جهان را برای ما شکل میدهد و سیلابس درس هایی که به آن نیاز داریم را میچیند، از آنجایی که خالق ماست خوب می داند زندگی مان را بر اساس چه آیتم هایی بچیند!
از نگاه ذهن کوچک و ناآگاه من بعضی ممکن است بدی و سختی بنظر برسد، در صورتی که همه اش خوب است.
پس از امروز؛
بابت تمام سختیهایی که در زندگی کشیدید تشکر کنید و شاکر باشید!
بابت تمام اِلمان های منفی که در زندگی میبینید تشکر کنید و شاکر باشید!
حتی بابت تمام بدی هایی که شاهد آن هستید پذیرا باشید( البته اگر کاری از دست شما بر می آید باید در عالم بیرون وظیفه و مسئولیت خود را تمام و کمال انجام بدهید و کاملا عملگرا باشید. مقصود از پذیرا بودن این است که نه تنها از درون با خود نجنگید و به بخت و اقبال و سرنوشت خود بد و بیراه نگویید، بلکه باید آرام باشید و خودتان را از وقایع و اتفاقات جدا بدانید و این را به خود تلقین کنید که همه این مسایل و اتفاقات در پی آنند که درسی به شما بدهند!)
طبیعی است که هرکسی در حس و حال خوب و برکت و رحمت و فراوانی می تواند انسان شاکری باشه اما مهم این است که:
شما در سختیها بتوانید شاکر باشید. و بتوانید درک کنید که آن سختی درس مهمی برای من دارد!
این گونه و با تمرین این بینش در زندگی رفته رفته به انسانی آرام و شاکر تبدیل می شوید و حتی زندگی، شرایط و مسایل آن برای شما به مانند گذشته رنج آور نیست و مهم تر آن که در مسیر معنویت گام بسیار بلندی را برداشته اید.
نویسنده؛ ملیحه سلطانی


















