ایرانسرا/ آشنایی با شهر کنارک

سيري در ايران/ شهرستان کنارک يکي از شهرستانهاي استان سيستان و بلوچستان ايران است. مرکز اين شهرستان، شهر کنارک است. جمعيت اين شهرستان بر طبق سرشماري سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۱٫۰۶۳ نفر بوده است . موقعيت جغرافيايي شهرستان کُنارک با مساحتي بالغ بر ۱۱،۵۶۷ کيلومتر و به مرکزيت شهر کنارک مي باشد. کل جمعيت آن ۶۷۵۸۲ نفر است که از اين تعداد ۴۲۱۳۹ نفر در روستا و ۲۵۴۴۳ نفر در شهر زندگي مي کنند . در مورد وجه تسميه اين شهر آن چه که بر سر زبان ها باقي‌مانده اين است که در اين مکان درختان کنار زيادي يافت مي شده که به همين علت اين شهر کوچک بندري به کُنارک معروف گشت. تقسيمات کشوري بخش مرکزي شهرستان کنارک دهستان جهليان دهستان کهير شهر: کنارک بخش زرآباد دهستان زرآباد شرقي دهستان زرآباد غربي شهرستان کُنارک داراي يک شهر کنارک دو بخش کُنارک و زرآباد، چهار دهستان زرآباد شرقي و زرآباد غربي، کهير و جهليان مي باشد . اين شهرستان از شمال به شهرستان نيکشهر، از جنوب به درياي عمان، از شرق به شهرستان چابهار از غرب به استان هرمزگان منتهي مي شود. اقتصاد و صنعت کُنارک رشد خود را مديون موقعيت مناسب صيد و صيادي و نيز موقعيت تجاري بخصوص با کشورهاي پاکستان و حوزه خليج فارس است. وجود دو کارگاه قايق‌سازي در شهر مکمل فعاليت‌هاي صيادي و تجاري بوده و توان پذيرش جمعيت کُنارک را در سطحي نسبتاً بالا نگه داشته‌است. بعد از انقلاب اسلامي اجراي طرح هاي زيربنايي و توسعه بنادر و احداث اسکله هاي جديد به آن رونق بيشتري بخشيده است. همچنين، نيروگاه گازي کنارک از منابع تأمين انرژي اين منطقه است. آب و هوا کُنارک داراي آب و هواي گرم و مرطوب است. هواي آن در اوج گرماي تابستان به علت وزش بادهاي موسمي “مونسون” معتدل مي باشد. اين منطقه گرم ترين نقطه کشور در زمستان مي باشد. داشتن چنين اقليمي باعث شده است که محصولات کشاورزي فراواني همچون چيکو، پاپايا، موز، کنار، انبه، زيتون محلي، بادام و هندوانه در آن کشت شود. مهم ترين دشت هاي شهرستان کُنارک عبارتند از: ۱- دشت سرگان با ۸۴ هزار هکتار ۲- دشت کهير با ۸۴ هزتر هکتار ۳- دشت لاش و زرآباد با ۱۳۴ هزار هکتار پوشش گياهي از مهم ترين گونه هاي جنگلي اين بخش مي توان کهور، کلير، گور گياه، کلپوره، آويشن و … نام برد. کلير: مهم ترين محل رويش اين گياه سواحل جنوب استان بيش تر در ارتفاعات صفر تا ۱۰۰۰ متري است. کلپوره: اين گياه در مناطق کوهستاني از ارتفاع ۱۱۰۰ تا ۱۹۰۰ متري و روي خاک هاي شني و يا در بين درز و شکاف سنگ ها رويش دارد. اين گياه براي امراض داخلي و گوارشي مفيد است. گور گياه: نام محلي اين گياه ندگ (nadag)مي باشد و بيش تر در آبراهه ها ي مناطق دشتي استان رشد و نمو دارد. آويشن: نام محلي اين گياه ازگند و در نقاط کوهستاني از ارتفاع ۷۰۰ تا ۲۰۰۰ متري روي خاک هاي کم عمق و سبک مي رويد و براي رفع کهير يا خارش ناشي از حساسيت مفيد بوده و همچنين دارويي ضدسرفه است.