آخرالزمان و فتنه ارتداد از دین

مستور/ رسول خدا(ص) در توصيف آخرالزمان فرمودند: «انسان در حال ايمان صبح مي کند و در حال کفر روز را به شب مي رساند وانسان در حال ايمان شب مي کند و در حال کافر صبح مي کند، دين خود را به متاعي اندک از حطام دنيا مي فروشد.»(1) البته اين موضوع در احاديث ديگري نيز از زبان امام صادق(ع) و امام جواد(ع) و ساير ائمه مورد تاکيد قرار گرفته است.(2) فتنه ي ارتداد از دين برگشتن اتفاقي است که امام صادق(ع) از آن به عنوان فتنه در روزهاي آخرالزمان ياد مي کنند و مي فرمايند: «در پيشقدم ظهور، فتنه هايي چون تيرگي هاي شب فرو ريزد، انسان اول صبح مؤمن مي باشد و آخر روز ايمانش را از دست مي دهد، اول شب مؤمن است و تا پايان شب ايمانش از او گرفته مي شود. اقوامي از مردم دين خود را به چيزي اندک از متاع زودگذر دنيا مي فروشند.»(3) نقشه ي فرار از فتنه امام جواد(ع) در حديثي خروج از دين را جزء فتنه هاي آخرالزمان معرفي مي کنند و براي رهايي از آن راه حلي ارائه مي دهند: «پيش از آن روز موعود فتنه جانکاهي است که انسان در حال ايمان شب مي کند و در حال کفر صبح مي کند، يا در حال ايمان صبح کرده، در حال کفر شب مي کند. هر کس چنين زماني را درک کند گليمي از گليمهاي خانه اش باشد.»(4) منظور امام (ع) در اين حديث اين است که در چنين زماني در خانه هاي خود پابرجا باشيد و وارد اين فتنه ها نشويد.(5) امام صادق(ع) نيز در اين مورد مي فرمايند: «هنگامي که چنين زماني فرا رسد، گليم خانه خود باشيد تا خداوند امام غائب، غريب و فراري را که پاکيزه و پسر پاکيزه است، ظاهر سازد. هر کس فتنه اي به پا کند، خود گرفتار همان فتنه گردد. هر وقت براي هدفي شما را مورد هجوم قرار دهند خداوند براي آنها حادثه اي پديد آورد که سرشان آنجا گرم شود و از شما بازمانند.»(6) در دين اسلام، شخص حق ندارد پس از ورود به اين دين از آن خارج شود و خروج از دين اسلام را ارتداد مي گويند. «ارتداد» در اصطلاح يعني «شخص مسلمان حالت جديد اعتقادي و تحول عقيدتي پيدا کند، که با انکار يکي از اصول سه گانه دين اسلام (توحيد، نبوت، معاد) و يا نفي اصلي از اصول ضروري دين که انکار آن به انکار اصول سه گانه منتهي شود،همراه باشد. ارتداد و کفر گناهي است که مرتکب آن را براي هميشه در دوزخ مي اندازند و بر اساس آيات قرآن، از بدترين گناهان کبيره است.(7) در فقه اسلامي براي مرتد مجازاتهايي از قبيل اعدام، زندان ابد، محروميت از ارث، تقسيم اموال، عدم پذيرش توبه، از بين رفتن پيوند زناشويي و ممنوعيت ازدواج و غيره بيان شده است.(8) آثار و نتايج ارتداد 1. حبط (بر باد رفتن) اعمال و زيان در آخرت 2. غضب و خشم و عذاب دردناک خداوند 3. کمک نکردن خداوند به هدايت افراد مرتد 4. لعنت خدا و ملائکه و همه مردم به مرتدان 5. اعمال زشت افراد مرتد توسط شيطان برايشان زينت داده مي شود و آنها توسط شيطان به آرزوهاي دور و دراز فريفته مي شوند(9) منابع: 1. نهج الفصاحه جلد 1 صفحه 216 و جلد 2 صفحه 510؛ به نقل از روزگار رهايي، کامل سليمان، مترجم: علي اکبر مهدي پور. 2. الملاحم والفتن صفحه 108 و 144؛ به نقل از روزگار رهايي، کامل سليمان، مترجم: علي اکبر مهدي پور. 3. روزگار رهايي، کامل سليمان، مهدي پور، ص705 4. الحاوي للفتاوي جلد 2 صفحه 159 و منتخب الاثر صفحه 437 5. روزگار رهايي، کامل سليمان، مهدي پور، ص706 6. غيبت شيخ طوسي صفحه 206، بحارالانوار جلد 52 صفحه 138 و الامام المهدي صفحه 96 7. عميد زنجاني، فقه سياسي اسلام، 3/319 به نقل از تذکرة الفقهاء 1/457 و جواهر 21/343 . 8. http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/82351?SearchText=%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%AF 9. همان