جام جم/ حتما تعجب ميکنيد، وقتي ميشنويد 99/9999999 درصد همه چيز و ازجمله بدن ما از فضاي خالي تشکيل شده است. هر جسمي که فکرش را بکنيد، حتي ما انسانها، از گرد هم جمع شدن ذرات اتم تشکيل شدهايم.
اندازه يک اتم به ميانگين فضاي اشغال شده با الکترونهاي اطرافش بستگي دارد؛ يعني مقدار فضاي بين هسته و لايه بيروني اتم. هسته اتم حدود 100 هزار بار کوچکتر از خود اتم است. چنانچه هسته اتم را به اندازه بادامزميني در نظر بگيريم، خود اتم به اندازه يک استاديوم فوتبال خواهد بود! در صورتي که تمام فضاي خالي اتمهاي تشکيلدهنده بدن انسان حذف شود، ابعاد انسان به اندازه يک ذره غبار تقليل مييابد و به حدي ناچيز ميشود که کل جمعيت بشر را ميتوان در يک حبه قند جا داد!
هر اتم، حاوي الکترون، پروتون و نوترون است. در بنياديترين سطح، پروتونها و نوترونها قرار دارند که اصل جرم بدن را تشکيل ميدهند و خود از ذرات سهگانه ديگري موسوم به کوارک ساخته شدهاند. جرم کوارکها در مقايسه با پروتونها و نوترونها بسيار ناچيز است. گلوئونها نيز که ذرات کوارک را در کنار يکديگر نگه ميدارند، بدون جرم هستند. دانشمندان معتقدند، جرم بدن انسان از انرژي جنبشي کوارکها و انرژي پيوندي گلوئونها حاصل ميشود. اکنون اين پرسش مطرح ميشود که اگر بخش اعظم فضاي داخلي اتمهاي سازنده جهان از هيچ جرمي پر نشده، پس چرا احساس توپر بودن ميکنيم و نميتوانيم مثل ارواح از درون اجسام رد شويم؟ اکنون وقت آن است که افکارتان را در باره فضاي خالي اتم تغيير دهيد. فضا هرگز نميتواند به کلي خالي باشد، زيرا هميشه توابع موج و ميدانهاي مغناطيسي نامرئي حضور دارند.
شايد بد نباشد، فضاي داخلي اتم را به پنکه تشبيه کنيم. زماني که پنکه خاموش و پرههاي آن ثابت است، ميتوانيم دستمان را از فضاي خالي ميان پرهها عبور دهيم، اما وقتي پنکه روشن باشد، اين کار غيرممکن است. به لحاظ فني، الکترونها از جمله منابع نقطهاي به شمار ميروند، يعني هيچ حجمي ندارند. اين در حالي است که همين الکترونهاي بيحجم از مشخصه ديگري به نام تابع موج برخوردارند که مقدار قابل توجهي از فضاي داخلي اتم را اشغال ميکنند. الکترونهاي بيحجم به طور همزمان در تمام قسمتهاي اتم حضور دارند. در مثالي که گفته شد، پرههاي پنکه را ميتوان به الکترونهاي در حال حرکتي تشبيه کرد که فضاي داخلي اتم را با توابع موج پر کردهاند. به همين دليل است که يک فضاي خالي ميتواند برخلاف چيزي که انتظار ميرود، توپر باشد.
نکته جالب توجه ديگر که مايه تعجبتان خواهد شد، اين است که انسانها هيچ چيزي را به معناي واقعي لمس نميکنند. اصل اتمهاي تشکيلدهنده هر چيزي در هسته قرار دارد. به همين دليل، وقتي با کسي دست ميدهيد، امکان ندارد هسته اتمهاي دست طرف مقابل را حس کنيد؛ بلکه حسي که به شما دست ميدهد، ناشي از دافعه الکترونهاي خودتان با الکترونهاي طرف مقابل است! همين الان صندلي اي که فکر ميکنيد روي آن نشستهايد، از همين قانون تبعيت ميکند. به عبارت ديگر، هرگز نميتوانيد به معناي واقعي روي مبل بنشينيد، بلکه هميشه اندکي بالاي مبل شناور هستيد. پس به اين نتيجه ميرسيم که بدن انسان، مجموعهاي گمراهکننده از فضاهاي خالي است که در سيارهاي خالي واقع در جهاني خالي زندگي ميکند!
با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد