روانشناسی/ آدم هایی که با خود حرف میزنند نابغه هستند
بروزرسانی
بازده/ حتما تا بهحال با آدمهايي برخورد داشتهايد که با خود حرف ميزنند. شايد با خود فکر کردهآيد که آنها ديوانه شدهاند ولي بايد گفت آدم هايي که با خود حرف ميزنند نابغه هستند نه ديوانه.
من خيلي با خودم حرف ميزنم. اين کار کمکام ميکند روي کاري تمرکز کنم که به آن مشغول هستم، باعث ميشود بيشتر روي مطالعاتام تمرکز کنم، و هنگاميکه با خودم زير لب حرف ميزنم، ايدههاي نابي به من ميدهد؛ از همه مهمتر، کارهاي بهتري توليد ميکنم. مثلا، همين حالا، در هنگام تايپ کردن دائم با خودم زمزمه ميکنم.
آيا شما با خودتان حرف ميزنيد؟ از اين اعتراف احساس سرخوردگي نکنيد چون علم کشف کردهاست آنها با خودشان حرف ميزنند در وقاع نابغه هستند… و ديوانه نيستند!
سابقهي پژوهش
گري لوپيان، پژوهشگري در زمينهي روانشناسي است. او آزمايشي انجام دادهاست که طي آن به ۲۰ داوطلب اشيايي را در يک فروشگاه نشان دادند، و از آنها خواستند اين اشيا را به ذهن بسپارند. به نيمي از آنان گفتند نام اشيا را، مثلا موز، تکرار کنند، و نيم ديگر آدمها ساکت ماندند. در پايان، نتيجه نشان داد صحبت با خود به آدمها کمک ميکند اشيا را سريعتر پيدا کنند. کساني که با خودشان حرف ميزدند در مقايسه با آنها که ساکت بودند ۵۰ تا ۱۰۰ ميليثانيه زودتر اشيا را پيدا ميکردند.
گري لوپيان ميگويد: “من اغلب هنگاميکه در يخچال يا در قفسههاي فروشگاه دنبال چيزي ميگردم زير لب با خودم حرف ميزنم.” در واقع اين تجربهي شخصي باعث شد او اين آزمايش را انجام دهد. لوپيان و يک روانشناس ديگر به نام دنيل سويگلي به اين نتيجه رسيدند آنها که با خودشان حرف ميزنند نابغه هستند. اينها دلايلي هستند که ارائه کردهاند:
۱. حافظه را تحريک ميکند
وقتي با خودتان حرف ميزنيد، مکانيسم حسيتان فعال ميشود. راحتتر به ذهنتان ميرسد چون ميتوانيد آن واژه را تصويرسازي کنيد، و با توجه به آن عمل کنيد.
۲. کمک ميکند متمرکز بمانيد
وقتي درمورد کارتان با صداي بلند حرف ميزنيد، روي آن متمرکز ميمانيد، و کمکتان ميکند فورا آن کار را شناسايي کنيد. البته، اين فقط در صورتي کمکتان ميکند که بدانيد شياي که دنبالاش ميشد چه شکلي است. مثلا، موز زرد رنگ است، و ميدانيد چه شکلي است. بنابراين وقتي آن را با صداي بلند به زبان ميآوريد، مغزتان بلافاصله تصوير آن را در ذهنتان تداعي ميکند. اما اگر ندانيد موز چه شکلي است، در آن صورت به زبان آوردن آن با صداي بلند تاثيري ندارد.
۳. کمکتان ميکند افکارتان شفافسازي کنيد
هريک از ما اغلب اوقات انواع افکار مختلف را ذهن داريم. بيشتر اين افکار معقول و منطقي هستند، هرچند ممکن است همهي آنها اينطور نباشند. فرض کنيد از کسي بينهايت عصباني هستيد و دوست داريد او را بکشيد. اما به خاطر اين موضوع به رواندرمانگر مراجعه نميکنيد، مراجعه ميکنيد؟ نه، کاري که ميکنيد اين است که خودتان را در يک اتاق حبس ميکنيد و با خودتان زير لب حرف ميزنيد. از طريق صحبت کردن با خودتان دربارهي مزايا و معايب کشتن آن فرد خشمتان را تخليه ميکنيد و در نهايت آرام ميشويد. اين فکر احمقانهاي است که به ذهنتان خطور کردهاست و نميتوانيد آن را با کسي درميان بگذاريد. ليندا ساپادين، روانشناس، ميگويد: “حرف زدن با خودتان کمکتان ميکند افکارتان را شفافسازي کنيد، به چيزهاي مهم توجه کنيد، و به تصميمي که در سر داريد اطمينان پيدا کنيد.