برگی از تاریخ/ 5 مورد از بدترین جنایات امپراتوری بریتانیا در دنیا

فراديد/ مردم بريتانيا از "فراموشي تاريخي" رنج مي‌برند و جنايات و قساوت‌هاي مرتکب شده توسط امپراتوري سابق خود را به ياد ندارند. يک نماينده مجلس و نويسنده هند تبار اين موضوع را بررسي کرده است. دکتر "شيشي تارور" معاون دبير کل سابق در اتحاديه اروپا دراين‌باره گفت: "سيستم آموزشي بريتانيا اقدامات واقعي امپراتوري بريتانيا را به دانش آموزان نمي‌گويد." تارور گفت: "مردم از جنايات و غارت‌هايي که هزينه رونق و انقلاب صنعتي در بريتانيا را پرداخت کرد، آگاهي ندارند. نمي‌دانند که بريتانيا در قرن هجده وارد يکي از ثروتمندترين کشورهاي جهان شد و آن را بعد از دو قرن غارت، به يکي از فقيرترين کشورهاي دنيا تبديل کرد." نظرسنجي YouGov نشان داد که به‌طورکلي مردم بريتانيا به امپراتوري اين کشور و گذشته‌ي استعماري‌اش افتخار مي‌کنند. اين نظرسنجي نشان داد 44 درصد مردم به تاريخ استعماري بريتانيا افتخار مي‌کنند، درحالي‌که 21 درصد از وقوع چنين رخدادهايي متأسف هستند. در سال 1922 امپراتوري بريتانيا در اوج خود قرار داشت و بر يک‌پنجم جمعيت و يک‌چهارم مساحت کل جهان حکومت مي‌کرد. طرفداران امپراتوري مي‌گويند انگليس تحولات و توسعه‌هاي اقتصادي زيادي در مناطق تحت کنترل خود ايجاد کرد، اما منتقدان به قتل‌عام، قحطي و استفاده از اردوگاه‌هاي کار اجباري توسط امپراتوري بريتانيا اشاره مي‌کنند. در اينجا به پنج مورد از بدترين جنايات امپراتوري بريتانيا مي‌پردازيم: 1. اردوگاه‌هاي کار اجباري در بوئر در طول جنگ بوئر دوم (1899-1902) بريتانيا نزديک به يک‌ششم جمعيت بوئر را (عمدتاً زن و کودک) در يک اردوگاه زنداني کرد. آن‌ها در اين اردوگاه با جيره غذايي اندک و در معرض انواع بيماري‌ها زندگي مي‌کردند. از 107 هزارنفري که وارد اردوگاه شدند، 27,927 نفر بعلاوه ي تعداد نامعلومي از آفريقايي‌هاي سياه‌پوست، جان باختند. 2. کشتار جليان‌والا باغ زماني که معترضان از فرمان منع تجمع دولت سرپيچي و عليه حکومت استعماري بريتانيا در آمريتسار تظاهرات کردند، چندي از سربازان اهل نپال (گورخا) مردم را در باغ جليان‌والا محاصره کرده و به گلوله بستند. سربازان به دستور ژنرال ارتش بريتانيا "رجينالد داير" تا تمام شدن مهماتشان به مردم شليک کردند. در عرض ده دقيقه، بين 379 تا 1000 معترض کشته و نزديک به 1100 نفر کشته شدند. مردم بريتانيا ژنرال داير را يک قهرمان ناميدند و براي تشکر از وي مبلغ 26 هزار پوند جمع‌آوري شد. 3. چندپارگي هند در سال 1947، سيريل رادکليف مأمور شد ميان هند و دولت تازه تأسيس‌شده در پاکستان مرز ايجاد کند. پس‌ازاينکه سيريل رادکليف در اين شبه‌قاره مرزهاي مذهبي ايجاد کرد، بيش از ده ميليون نفر از هندوهاي پاکستان و مسلمانان هند با شدت گرفتن درگيري‌ها مجبور به ترک خانه‌هايشان شدند. گفته مي‌شود بيش از يک‌ميليون نفر در قتل‌ها و کشتارهاي فرقه‌اي جان خود را از دست دادند. 4. شورش مائومائو هزاران نفر از افراد مسن کنيايي که ادعا دارند در جريان شورش مائومائو (1951-1960) از جانب نيروهاي استعماري بريتانيا مورد بدرفتاري، تجاوز و شکنجه قرارگرفته‌اند، خواستار پرداخت غرامت 200 ميليون پوندي از جانب دولت بريتانيا شدند. اعضاي قبيله کيکويو در اردوگاه‌هايي معروف به "گولاگ بريتانيا" زنداني شدند و ادعا مي‌کنند مورد تجاوزهاي جنسي و شکنجه‌هاي زيادي قرار گرفتند. آمارها درباره ميزان مرگ‌ومير بسيار متفاوت است: تاريخداني به نام "ديويد اندرسون" ميزان مرگ‌ها را نزديک به 20 هزار نفر مي‌داند، درحالي‌که "کارولين الکينز" معتقد است بيش از 100 هزار نفر کشته شدند. 5. قحطي در هند زماني که هند مستعمره انگليس بود، نزديک به 12 تا 29 ميليون هندي از گرسنگي جان باختند؛ زيرا ميليون‌ها تن گندم به بريتانيا صادر و قحطي در هند هر روز خروشان‌تر مي‌شد. در سال 1943، زماني که وينستون چرچيل غذا را به سربازان بريتانيايي و کشورهايي مانند يونان اختصاص داد، قحطي مرگباري در بنگال شيوع پيدا کرد و بيش از چهار ميليون بنگالي از گرسنگي جان باختند. چرچيل درباره قحطي بنگال در سال 1943 گفت: "از هندي‌ها متنفرم. آن‌ها مردمي وحشي با ديني وحشي هستند. قحطي تقصير خورشان بود، زيرا مانند خرگوش زادوولد کردند." با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد