دانستنی ها/ ولورین چیست؟

کجارو/ ولورين جانوري است که ظاهرش چيزي شبيه به ترکيب سگ، راسو و خرس است! اين جانور پاهاي کوتاهي دارد، خز بلندي دارد و پوزه‌اش کشيده است. اطراف چشم‌ها و روي پيشاني ولورين‌ها با خز تيره‌اي که از نظر رنگي نسبت به ساير نقاط بدن فرق مي‌کند پوشيده شده است و در سوي ديگري از بدن اين جانوران خزهاي قهوه‌اي روشن و طلايي از نزديکي شانه‌ها به سمت دم جانور کشيده شده است. ولورين‌ها بزرگ‌ترين عضو از خانواده راسوها هستند اما با اين حال همچنان هم جثه چندان بزرگي ندارند. طول بدن اين جانوران بين ۶۶ تا ۸۸ سانتي‌متر بوده و دم جانور به تنهايي حدود ۱۸ تا ۲۵ سانتي‌متر طول دارد. وزن اين پستانداران بين ۱۱ تا ۱۸ کيلوگرم است. ولورين‌ها همه چيز خوار هستند. اين جانوران هم از گياهان و هم از گوشت تغذيه مي‌کنند. از جمله غذاهايي که خوردنش براي ولورين‌ها عادي است مي‌توان به گوزن، بز، سنجاب‌ها و ساير جوندگان، تخم پرندگان و ميوه اشاره کرد. اين جانوران با اينکه همه چيز خوار هستند اما خوردن گوشت را ترجيح مي‌دهند و حاضر هستند تا براي شکار گوشت مسافت زيادي را طي کنند. اين جانوران روزانه مي‌توانند حدود ۲۴ کيلومتر مسافت را براي يافتن طعمه مناسب طي کنند و در طول راه اگر به جسد جانوري که خود شکار نکرده‌اند هم برخورد کنند از آن تغذيه مي‌کنند. حس بويايي ولورين‌ها بسيار قوي است! حس بويايي ولورين‌ها بسيار قوي است. آن‌ها مي‌توانند تا بوي يک طعمه را تا چندين متر زير برف حس کنند. آن‌ها برف را کنار مي‌زنند و حيواناتي که در خواب زمستاني هستند را شکار مي‌کنند. فک و دندان ولورين بسيار قوي و تيز است. قدرت فک و دندان اين جانور به حدي است که آن‌ها گوشت شکار را به راحتي تا استخوان مي‌جوند و سپس قادر هستند تا استخوان و دندان طعمه را نيز بجوند! ولورين‌ها مي‌دانند که چطور بايد غذاي خود را ذخيره کنند. تحقيقات بر روي اين جانوران نشان داده که آن‌ها از برف به عنوان يخچال استفاده مي‌کنند تا غذايشان تازه بماند. در مواقعي که بنا به هر دليلي شکار مناسبي يافت نمي‌شود يا وضعيت جوي براي گشتن به دنبال يک طعمه مناسب نباشد، ولورين‌ها از غذايي که ذخيره کرده‌اند استفاده مي‌کنند. رفتار و عادات طبيعي ولورين‌ها بسيار منزوي هستند و انفرادي زندگي مي‌کنند. اين حيوانات به هيچ وجه اجتماعي نبوده و زندگي قلمرويي دارند. ولورين‌ها بر روي قلمرو خود بسيار حساس هستند و آن‌ها را با عطر خود نشانه گذاري و مشخص مي‌کنند. قلمرو اين جانوران در بعضي موارد وسعت بسيار زيادي دارد. عادت طبيعي ولورين‌ها به اين صورت است که روزها را استراحت مي‌کنند و شب‌ها به دنبال شکار و غذا مي‌گردند. وضعيت بقا ولورين‌ها وضعيت بقاي پايداري دارند از نظر وضعيت بقا، ولورين‌ها به هيچ وجه در خطر انقراض نيستند. اين جانوران توسط IUCN در دسته «کمترين نگراني» قرار گرفته‌اند که بهترين دسته براي حيوانات است که نشان مي‌دهد وضعيت بقاي اين جانوران بسيار متعادل و پايدار است. هر چند که تعداد ولورين‌ها در بعضي از نقاط کره زمين همچون اروپا رو به کاهش است و اين جانوران در اروپا «آسيب پذير» هستند اما با اين وجود به طور کلي و در مقياس بزرگ نگراني خاصي در مورد نسل ولورين‌ها وجود ندارد. بزرگ‌ترين تهديدي که در حال حاضر ولورين‌ها را در معرض خطر قرار مي‌دهد، تغييرات جوي است. ولورين‌ها تمايل دارند تا در مناطق سرد زندگي کنند و غذا خوردن و نحوه زندگي‌شان هم بر اساس هواي سرد چيده شده است. در نتيجه گرم شدن هوا مي‌تواند آسيب‌هاي زيادي به نسل اين جانوران وارد کند. حقايق هنگامي که يک ولورين پنجه خود را بر روي سطحي قرار مي‌دهد، اندازه پنجه‌اش دو برابر مي‌شود. اين قابليت به ولورين اين امکان را مي‌دهد که به راحتي در برف حرکت کند. ولورين‌ها در خانواده راسوها کنار راسو، سمور، گورکن و موش خرما قرار مي‌گيرند. ولورين‌ها سالانه دو يا سه فرزند به دنيا مي‌آورند. فرزندان با چشمان بسته متولد مي‌شوند و خز سفيد دارند. بعضي مواقع فرزندان تا دو سال در کنار مادر خود مي‌مانند که اين مدت زمان نسبتا زياد است! ولورين‌ها معمولا تا ۱۲ سال عمر مي‌کنند. نام علمي ولورين‌ها "Gulo Gulo" است! کجا ولورين ببينيم؟ همان طور که پيش‌تر اشاره شد، ولورين‌ها مناطق و محيط‌هاي سر را براي زندگي ترجيح مي‌دهند. اين جانوران مناطق برفي را خيلي دوست دارند و از مناطق جنگلي و جنگل‌هاي سردسير هم خوششان مي‌آيد. ولورين‌ها محدوده زندگي نسبتا وسيعي دارند و در آسيا، اروپا، آمريکاي شمالي و به طور کلي در عرض شمالي زمين به فراواني يافت خواهند شد. با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد