راسخون/ با انتخاب بني صدر به رياست جمهوري در بهمن 1358، مسأله انتخاب نخست وزير و تشکيل دولت مطرح گرديد که در اين مورد بين رييس جمهور و مجلس شوراي اسلامي اختلاف نظر پديد آمد. پس از کشمکشهايي سرانجام در شهريور 1359، شهيد محمد علي رجايي به عنوان نخست وزير به مجلس معرفي شد و موفق به کسب رأي اعتماد گرديد و دولت خود را تشکيل داد. با اين که مسأله مورد اختلاف، ظاهراً حل شده بود، اما کشمکش و اختلاف پنهاني و آشکار بين رييس جمهور و مخالفانش در مجلس و خارج از آن ادامه پيدا کرد. با آغاز جنگ، با اين که اين مسأله، تمام توان و فکر مسؤولان را به خود مشغول کرده بود، اما در عين حال، اختلاف ميان سطح بالاي کشور ادامه يافت. در عرصه جنگ نيز، بني صدر در مقام فرماندهي کل قوا، معتقد به جنگيدن به شيوه اشکانيان بود يعني نيروي دشمن به درون مرز کشيده شده، سپس محاصره و نابود گردد. اين سياست نظامي، باعث اشغال نقاط وسيعي از اراضي ايران اسلامي توسط ارتش متجاوز بعث شد و بر اثر عدم ارسال مهمات و نيرو به خط مقدم، نيروهاي اسلام علي رغم جانفشانيها و حماسه آفرينيهاي مثال زدني، مجبور به عقبنشيني شدند. در نحوه اداره کشور نيز، کوششهاي امام که دو طرف را به رفع اختلاف و وحدت و تفاهم دعوت ميکرد بيثمر ماند. در نتيجه حضرت امام خميني، در بيستم خرداد 1360، پس از مشورت با مسؤولان متعهد کشور، طي حکم کوتاهي، ابوالحسن بني صدر را از فرماندهي کل قوا که به نيابت از ولي فقيه در اختيار داشت، عزل کرد و در پي آن، مجلس شوراي اسلامي، طرح عدم کفايت سياسي بني صدر را با اکثريت آرا در 31 خرداد آن سال، به تصويب رساند.
با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد
بازار