افکار خبر/ يکي از آيات بسيار عجيب قرآن کريم، آيه 80 سوره توبه است؛
"(اي پيغمبر) تو بر آن مردم منافق خواهي طلب مغفرت بکن يا نکن، اگر هفتاد مرتبه هم بر آنها (از خدا) آمرزش طلبي خدا هرگز آنان را نخواهد بخشيد، زيرا آنها (از راه فسق و سرکشي) به خدا و رسول او کافر شدند و خدا فاسقان را هرگز هدايت نخواهد کرد."
به راستي در اين آيه چه هشدار خطرناکي داده مي شود؟ استفاده از حرف نفي ابد"لن" آن هم براي نبخشيدن بندگان در مقابل استغفار _آن هم استغفاري که از جانب پيامبر اکرم صلي الله و عليه وآله براي آنان انجام شود_ مگر امکان دارد؟
خدايي که اين همه در آيات مختلف قرآن کريم از استغفار و بخشيده شدن سخن مي گويد، نااميدي از رحمت خودش را بزرگ ترين گناه مي داند و از آن نهي مي کند، چه طور مي شود که به پيامبر خودش که اعظم بندگانش است خطاب مي کند که توي پيامبر با همه ي رحمت و عظمتت هم براي آن ها 70 بار استغفار کني (عدد بيان شده 70 من باب «تکثير» است، نه«تعداد». درست مانند اين که کسى به ديگرى مى گويد: اگر صد بار هم اصرار کنى قبول نخواهم کرد، مفهوم اين سخن، آن نيست.
با توجه به شأن نزول و محتواي آيات 80 سوره توبه و 6 سوره منافقون، ويژگي هايي را مي توان در افراد مورد خطاب اين آيات ديد که با داشتن اين خصلت ها، استغفار پيامبر خدا هم براي آنان بي اثر مي شود؛ کافران ، فاسقاني و منافقان عيب جويي که جز تخريب دين خدا و بندگان خدا با تمسخر و استهزاء، کار ديگري ندارند.
که اگر يکصد و يک بار اصرار کنى مى پذيرم، بلکه منظور اين است که مطلقاً نخواهم پذيرفت.) باز هم بخشيده نمي شوند؟!!
شبيه اين تعبير را در سوره منافقون آيه6، در راستاي نفى مطلق مي بينيم: «سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ» (اي رسول) تو (از خدا) بر آنان آمرزش بخواهي يا نخواهي به حالشان يکسان است خدا هرگز آنها را نمي بخشد که همانا قوم نابکار فاسق را خدا هيچ وقت (به راه سعادت) هدايت نخواهد کرد.
ويژگي هايي که استغفار را بي اثر مي کند
مگر کساني که مورد خطاب اين آيات قرار دارند چه کساني هستند؟ در ادامه آيه 80 سوره توبه خداوند دليل اين فشار و سخت گيري را اين گونه بيان مي کند؛ «آنها به خدا و پيامبرش کافر شده اند، و خدا فاسقان را هدايت نمى کند» و نيز در آيه 6 سوره منافقون دليل نبخشيده شدن آن ها را اين گونه توصيف مي کند: «خدا هرگز آنها را نميبخشد که همانا قوم نابکار فاسق را خدا هيچ وقت (به راه سعادت) هدايت نخواهد کرد.»
روشن است براى اين گونه افراد، هيچ مقدار استغفار سبب نجات نخواهد شد.
با توجه به شأن نزول و محتواي آيات 80 سوره توبه و 6 سوره منافقون، ويژگي هايي را مي توان در افراد مورد خطاب اين آيات ديد که با داشتن اين خصلت ها، استغفار پيامبر خدا هم براي آنان بي اثر مي شود؛ کافران، فاسقان و منافقان عيب جويي که جز تخريب دين خدا و بندگان خدا با تمسخر و استهزاء، کار ديگري ندارند.
کلام آخر
نکته اي که به عنوان حسن ختام مطلب بايد به آن توجه داشته باشيم اين است که اين آيات در حقيقت هشداري براي زندگي هاي امروز ما نيز هستند؛ مراقب باشيم ما در رفتارهاي روزمره و برخوردهايي که در اين ايام و روزگار داريم، با حرف ها و اعمالمان در راستاي کفر و فسق، نفاق و تمسخر دين خدا و بندگان خدا عمل نکنيم که اگر چنين شود قطعاً براي ما هم استغفار خود رسول خدا (صلوات الله عليه) نجات بخش نخواهد بود و آن موقع است که قطعاً خسر الدنيا و الآخرة خواهيم بود.
همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد:
آخرين خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرين خبر در ويسپي
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرين خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرين خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar
بازار