تبيان/ ميلان شهريست که منتهاي احساسات آدم را بر ميانگيزد، پر جنب و جوش است و شبهايش بسيار زنده و بيخواب است. ميلان بهشت خريد، مد، ورزش، هنر و طراحان است.
اگر قرار است مسافر ميلان باشيد، خواندن اين راهنما کمک مي کند تا سفري بهتر و پرخاطره تر داشته باشيد.
کجا بگرديم؟
ميلان ايتالياي قديم و جديد را توأم دارد، ساختمانهاي تجارياش بلند و مدرنند. در عين حال يکي از قديميترين و معروفترين سالنهاي اپراي دنيا را دارد. سالن تئاتر لااسکالا، براي طرفداران اپرا بسيار مهم و روياييست. از ديگر ديدنيهاي تاريخي ميلان قصر اسفورتسسکو و موزههايش است. يکي از مجسمههاي ناتمام ميکلآنژ، يک نقاشي سقفي از داوينچي و تعدادي از سازهاي موتزارت از جمله آثاري هستن که ميشود در هفت موزهي اين قصر ديد.
از جاذبههاي منحصر به فرد ميلان، نقاشي بسيار آشناي شام آخر اثر لئوناردو داوينچي است؛ همان نقاشي که مسيح و حواريونش را نشان ميدهد؛ همان نقاشي که موضوع اصلي فيلم و کتاب رمز داوينچي بود. شام آخر بر ديواري در کليساي سنتا ماريا دل گرتسيه نقاشي شده است. کليسا بزرگ نيست ولي بهدليل نقاشي معروف آن بسيار پرطرفدار است. بليط آن را بايد از ماهها قبل تهيه کنيد و فقط 15 دقيقه فرصت داريد که نقاشي را از نزديک ببينيد.
دوئومو
کليساي جامع ميلان، دوئـُمو، از معروفترينهاي ميلان است. اين کليسا بينهايت عظيم و زيباست، سبکش گوتيک است و سنگ ديوارهايش مرمر؛ مرکز شهر است و از بامش تمام شهر را ميتوان ديد. اتاقهاي اعتراف متعددي دارد که هميشه شلوغند. هزاران مجسمه براي اين کليسا ساخته شده، از مهمترينشان مجسمهي مريم مقدس است در بالاترين نقطهي آن. دوئـُمو چهارمين کليساي بزرگ دنياست و ديدار از نما، درون و بامش از سري بايد ديدهاي شهر است. اين کليسا که ساختنش بيش از پنج سده طول کشيده، امروزه چهارمين کليساي بزرگ دنياست.
سابق بر اين در جاي کنوني کليسا، قصري بزرگ از زمان امپراتوري روم قرار داشت که ويرانههايش بعد از يک آتشسوزي بزرگ در سال1075 ميلادي يک گوشه بياستفاده افتاده بود تا اينکه در سال 1386 ميلادي تصميم گرفتند يک استفادهاي برايش بتراشند و بهترين کار هم به نظرشان اين بود که يک کليسا جايش بسازند.
ساختن کليسا اينقدر طول کشيد که سال 1805 ميلادي، ناپلئون بناپارت دستور داد ديگر تماماش کنند که آنجا تاجگذاري کنند. خرجش را هم از خزانهي دولت فرانسه داد و در عوض، ايتالياييها يک مجسمهي بزرگ از خودش را روي يکي از منارهها گذاشتند. ناپلئون همانجا بود که به اسم پادشاه ايتاليا تاجگذاري کرد، اما نفهميد چه کلاهي سرش رفته؛ ساختن منارهها و طاقهاي اين کليسا در سالهاي بعدي هم ادامه پيدا کرد. نيمهي اول قرن بيستم را هم به تمام کردن ريزهکاريهايش پرداختند. تاريخ رسمي پايان ساخت اين کليسا را زدهاند ششم ژانويهي سال 1965. هر چند که هنوز هم يک قسمتهايي را ميبينيد که همانطوري ناقص ماندهاند.
ميلان نسبتاً شهر امني است، اما بايد در مکانهاي شلوغ و ايستگاه مرکزي قطار ،مواظب جيببرها باشيد. خيلي از دزدها به بهانه فروش چيزي با شما صحبت ميکنند و در همان حال ممکن است همدستش کيف شما را بزند
پايتخت برندها
ميلان بدون شک پايتخت مد ايتالياست. مقر اصلي کمپانيهاي غولپيکري مثل جورجيو آرماني، ورساچه و پرادا است و بهشت مانکنها و پاپاراتسيها و دانشجويان طراحي است. بخصوص هنگام هفتهي مد ميلان شهر شلوغتر از معمول ميشود، خيابانها، بيلبوردها و ديوارها پُر ميشوند از تبليغات طراحان معروف. منطقهي چهارسوق مد، (چهار خيابان خريد بينظير که از خيابان مونته ناپوليون شروع ميشود) مرکز فروشگاههاي طراحان مطرح ايتاليايي، هميشه مملو از توريستها و علاقمندان مد دنياست. اين فستيوال دو بار در سال برگزار مي شود؛ فوريه و سپتامبر.
ويترينگردي و خريد، از تقريحات مورد علاقهي توريستها در ميلان است. ميتوانيد ساعتها در يک فروشگاه معمولي براي ديدن طرحها و جنسهاي مختلفش بمانيد. تنوع شما را گيج خواهد کرد! از برندهاي جهاني گرفته تا توليديهاي کوچک ولي شيک. معمولاً همه چيز با کيفيت و نسبتا گران است. ولي به هر حال در حراجهاي فصلي که فروشگاهها تا 70 درصدحراج هستند، بازه انتخاب شما خيلي وسيع است و تقريباً محال است چيزي بخواهيد و پيدا نکنيد.
زادگاه پيتزا و پاستا
ايتاليا کشور غذاها است و ايتالياييها روي غذا بسيار حساساند. فست فودهاي بينالمللي به سختي ميتوانند در ايتاليا شعبه داشته باشند. ولي در عين حال در اکثر بارها و کافهها ميشود انواع پيتزا را سفارش داد. پاستا در ميلان هم خيلي طرفدار دارد. رسم بر اين است که هر شهر ايتاليا يک نوع پاستا، يک نوع نوشيدني، يک نوع پيتزا و يک نوع بستني مخصوص به خود را داشته باشد. همچنين در ميلان هر رستوران، آداب منحصر به فردي دارد و طراحي و نوع سرو غذا در رستورانها با هم بسيار متفاوت است. در گالري ويتوريو امانوئله ميتوان علاوه بر مغازههاي چشمنواز، رستورانهاي خوبي پيدا کرد.
کافه در ميلان يعني همه چيز؛ محلي براي صرف صبحانه، ناهار، شام، خريد سيگار و تمبر و... تقريباً همهي کافهها بين ساعت شش و نيم بعدازظهر تا هشت و نيم بعدازظهر ساعت مخصوص Happy Hour دارند.با استفادهي نامحدود از بوفه. اين ساعتها، به خصوص آخر هفتهها، فرصت بسيار خوبي براي استشمام روح ايتاليايي شهر است. کافهها طي اين ساعتها بسيار شلوغ و خيابانها پر رفت و آمد است. از بهترين مکانها براي بلعيدن سبک و سياق زندگي ميلاني و گذراندن شب، ناويگيليوست، کانال آبي طرح لئوناردو داوينچي که از وسط شهر ميگذرد. دو طرف اين کانال کافهها صف کشيدهاند و آخر هفتهها محل گذر انواع ماشينهاي فراري و بوگاتي است!
کي برويم؟
ميلان هر چهار فصل سال ديدني است. بهار و پاييز هواي معتدلتر و بهتري دارد. اگر مهمان تابستان گرم و شرجي ميلان هستيد، ميتوانيد سري به درياچههاي اطراف و کوهپايههاي آلپ بزنيد. در زمستانهاي سرد و مهآلود ميلان هم شور و حال قبل از سال نو، تزئينات فوقالعادهي کريسمس و کارناوال معروف ميلان (جشن ميلاني) در ماه فوريه، سرما را از ياد شما خواهد برد. ميلان در هر فصلي چيزي براي عرضه دارد. ميلان، شهر انتخابهاست.
ميلان در ماههاي ژوييه و آگوست (اواسط تير تا اواسط شهريور) اغلب گرم و مرطوب است، اما در ماههاي آوريل و مه (فصل بهار) هواي دلپذيري دارد. در ماه مه، هر روز 7 ساعت آفتابي است. ماههاي سپتامبر و اکتبر (آبان و آذر) هم زمان خوبي براي رفتن به ميلان هستند. ماه اکتبر، بيشترين ميزان بارندگي ماهيانه را دارد.
يک توصيه جدي
ميلان نسبتاً شهر امني است، اما بايد در مکانهاي شلوغ و ايستگاه مرکزي قطار ،مواظب جيببرها باشيد. خيلي از دزدها به بهانه فروش چيزي با شما صحبت ميکنند و در همان حال ممکن است همدستش کيف شما را بزند. در ميلان با هيچ دستفروشي صحبت نکنيد، هيچ چيز مجاني از دستفروشها نگيريد و کيف پولتان را جاي امني بگذاريد که راحت قابل دسترس نباشد.
چي بخوريم؟
غذاي مخصوص ميلان، شاهبلوط و ريزوتو (دمي برنج) است. جز اين غذا، ميتوانيد مطمئن باشيد که در آنجا ميتوانيد مخلوط سرخ شدهي ميلاني (تکههاي سرخ شدهي مغز استخوان، جگر و شش)، بوزکا (شکمبهي پخته با لوبيا) و کتلت ميلاني (خوراک گوشت گوساله) خوشمزهاي بخوريد. ميلان همچنين مرکز پانتونه (کيک ميوهاي کريسمس) و کولومبا (يک کيک خشک به شکل فاخته که از سدهي ششم ميلادي در آنجا پخته ميشود) است.
رفت و آمد بي دردسر
متروي ميلان سه خط مختلف دارد و بهترين راه جابهجا شدن در شهر است. فاصلهي حرکت هر قطار بين 1 تا 3 دقيقه است و از 6 صبح تا نيمه شب هم فعالند. اگر مسيرتان طولاني نباشد، سوار شدن بر ترامواهاي ميلان راحت و سرگرمکننده است. با فاصلهاي که از سطح زمين دارند، وقت ترامواسواري ميتوانيد خيابانها را هم تماشا کنيد. در بيشتر ايستگاههاي تراموا صفحههاي الکترونيکي هم کارگذاشتهاند که نشان ميدهد چند دقيقه به رسيدن ترامواي بعدي مانده است.
اتوبوسهاي ميلان نسبتاً تميز، راحت و وقتشناسند و معمولاً از 8 صبح تا 2 بعد از نيمه شب کار ميکنند، اما ساعت کار بعضي از خطوط فرق ميکند و بهتر است ساعت دقيق کارشان را چک کنيد. تاکسيهاي ميلان را ميتوانيد يا تلفني بخواهيد و يا در ايستگاههاي تاکسي و کنار خيابان سوار شويد. البته هزينهي تاکسي در ميلان بسيار بالاست. تاکسيهاي تلفني از وقتي که راننده براي سوار کردن شما راه بيفتد، تاکسيمترشان را روشن ميکنند. عصرها هم معمولاً هزينههايشان بالاتر است و حتي در ايستگاه هم که سوار بشويد، تاکسيمتر از 9 هزار تومان شروع ميشود.