راسخون/ در پي توطئه استعمار در مبارزه با فرهنگ غني اسلام، عاملان استعمار در کشورهاي اسلامي، همزمان اقدام به اعمال مشابهي نمودند. "اماناللَّه خان" در افغانستان، "مصطفي کمال آتاتورک" در ترکيه و "رضاخان پهلوي" در ايران مأموريت يافتند با مظاهر اسلام مخالفت و مبارزه کنند. استعمارگران دريافته بودند که مستقيماً نميتوانند مسأله کشف حجاب را مطرح کنند لذا بهتر ديدند ابتدا از تغيير لباس مردان شروع کنند زيرا اين کار دو نتيجه داشت. اول اين که ذهن و روح جامعه را نسبت به تغييرات عمده که جزء آداب و رسوم اجتماعي به شمار ميرفت آماده سازد، و دوم اين که، نحوه عکسالعمل اقشار مختلف مردم را بسنجد. در اين راستا رضاشاه با مطرح کردن تغيير لباس و کلاه اروپايي (شاپو) و متحدالشکل کردن لباس مردان، اقدام به تغيير لباس اسلامي و کشف حجاب بانوان نمود. وي اين عمل شنيع را از خانواده خويش آغاز کرد و سپس به کل جامعه سرايت داد. نخستين گروهي که به اين کاروان ضداسلامي پيوست، خانواده وزيران و دستاندرکاران نظام استبدادي بودند. در نهايت علي رغم مخالفتهاي فراوان مردم مسلمان وعلما و نيز وقوع حادثه خونين مسجد گوهرشاد مشهد در اعتراض به کشف حجاب، رضاخان در هفدهم دي ماه 1314ش، در جشن فارغ التحصيلي دانشسراي مقدماتي دختران در تهران، قانون کشف حجاب زنان را به طور آشکار آغاز نمود و خود به اتفاق همسر و دخترانش که بدون حجاب بودند در اين جشن شرکت کرد. مأموران رضاخان در راستاي اجراي اين قانون، شب و روز در کوچهها و خيابانها گشت ميزدند و هر جا زنِ باحجابي را مييافتند با خشونت با او برخورد نموده، چادرش را برميداشتند و مردان را مجبور ميکردند تا زنهايشان را سر برهنه به خيابانها و مجالس ببرند. با اين همه، عده زيادي از زنان مسلمان، با به جان خريدن همه خطرات و تحقيرها، تا پايان حکومت رضاخان و پس از آن حاضر به ترک حجاب خود نشدند و با مقاومت، افتخار نسلهاي آينده شدند.
بازار