خراسان/ ملک الشعراي بهار، در يکي از جلسات مجلس هنگامي که براي سخنراني به طرف جايگاه مي رود، پايش به پاي دکتر سنگ که يکي از نمايندگان مجلس بود، مي خورد و در بداهه مي سرايد: «پاي اميد ما همه جا مي خورد به سنگ
سري است در مجاذبت سنگ و پاي لنگ»
هرگاه کسي از چند جهت بدشانسي به او روي آورده باشد و دست آخر به مصيبت جديدي مبتلا شود اين مثل در موردش صادق است.لطيفه ها- علي باقرزاده