جذاب ترین ها
برگزیده

عجیب ترین سلاح ها و آزمایشات بیولوژیکی

باشگاه خبرنگاران

بروزرسانی 1399/12/18 - 14:00

باشگاه خبرنگاران/ وقتي صحبت از جنگ مي شود انسان حتي از آزمايش و به کارگيري عجيب ترين ايده ها هم دريغ نمي کند. آنطور که به نظر مي رسد در طول تاريخ از حشرات هم به عنوان سلاح عليه دشمن استفاده شده و اتفاقا نتيجه خوبي هم برايشان به دنبال داشته است.
به کارگيري اين روش از اوايل دوران روم باستان صورت گرفت ، زماني که لژيون ها از منجنيق خود براي پرتاب کندوهاي عسل به سمت دشمنان استفاده کردند. در مواقع ديگر از حشرات براي پخش بيماري‌هاي کشنده‌اي مانند ويروس وبا و طاعون يا مسوم کردن مواد غذايي نيروهاي دشمن کمک گرفتند.
در اين گزارش به بررسي برخي از عجيب ترين اقدامات انسان‌ها براي استفاده از حشرات به عنوان سلاح جنگي مي‌پردازيم.

بمب هاي زنبور عسل
هرکسي که توسط زنبور عسل گزيده شده باشد کاملاً مي داند گزش اين موجودات کوچک و هرچند گاها مفيد، چه درد طاقت فرسا و وحشتناکي دارد. لژيون‌هاي رومي در تلاش‌هاي عجيب و غريب خود براي استفاده سلاح‌گونه از حشرات، از منجنيق براي پرتاب کندوي عسل بر روي ديوارهاي قلعه هاي دشمن استفاده مي‌کردند. نيروهاي دشمن با وحشت و ناتواني در مقابل چنين حمله‌اي، به آساني توان و تمرکز خود را از دست داده و حتي تسليم سپاه مقابل مي شدند.

رومي ها حتي از زنبورهاي عسل در کشتي هاي خود نيز استفاده مي کردند، آن‌ها کوزه هاي سفالي مخصوص طراحي شده را پر از زنبور کرده و هنگام مواجهه با خطر يا حمله به کشتي‌هاي ديگر با پرتاب اين کوزه ها به داخل کشتي، ملوانان را ناچار به پريدن درون آب مي‌کردند.
همچنين ، سوابق تاريخي نشان مي‌دهد که از عسل سمي براي دفاع از برخي از روستاهاي ترکيه در برابر حمله يونان و روم نيز استفاده شده است. مردم محلي مي دانستند که عسل توليد شده در بعضي از سال هاي سال به طور طبيعي سمي است و به طرز ماهرانه‌اي کندوهاي پر از عسل را در خيابان هاي روستا مي ريختند.

در يک مورد گفته مي‌شود در حالي که سربازان يوناني در حال غارت روستاهاي نزديک ترابزون ترکيه بودند، تعدادي کندوي پر از عسل پيدا مي‌کنند. بعد از اينکه آن‌ها با خوشحالي عسل‌ها را خوردند دچار مسموميت شديد شده و بسياري حتي از هوش رفتند. بنابراين نتوانستند بجنگند و به راحتي هزاران نفر از آن‌ها کشته شدند.

بمب عقرب براي دفاع از قلعه هترا
هنگامي که امپراتور روم سپتيموس سِرووس قصد فتح بين النهرين را داشت به همراه چندين هزار نفر سرباز به سوي آن لشگرکشي کرد. اما قلعه بياباني هترا که قلعه اي غول پيکر با محيط دفاعي پنج مايلي و ديوارهاي بلند 12 متري بود سر راه آن‌ها قرار داشت. در داخل اين قلعه پادشاه و شهروندان حضور داشتند که حاضر نشدند بدون اينکه يک درس حسابي به روميان بدهند در ميدان جنگ حاضر شوند.

آن‌ها صدها نارنجک تشکيل شده از عقرب را از بالاي ديوارهاي قلعه به سمت لشگريان رومي پرتاب کردند. درواقع اين نارنجک‌ها ظروف سفالي مملو از عقرب هاي مرگبار کوير بودند. هر متخصص حيات وحش به شما خواهد گفت که عقرب هاي کويري مانند دث استاکر (Deathstalker) کشنده ترين نوع عقرب هستند بنابراين طولي نکشيد که روميان وحشت زده از حشرات کشنده‌اي که بر سرشان مي باريد عقب نشيني کردند.

استفاده از زنبورها در شناسايي مين‌ها!
با وجود اينکه در حال حاضر از سگ‌ و دستگاه هاي الکترونيکي براي انجام اين کار استفاده مي‌شود، زيست شناسان در کرواسي يک نوع جديد از زنبورها با حس بويايي بسيار قوي را توليد کرده و آموزش داده‌اند که ادعا مي کنند اين حشرات مي توانند مين هاي زميني را حتي سريع تر از سگ‌هاي موادياب و از فاصله 5 کيلومتري تشخيص دهند.

زمين‌هاي مين در کرواسي حدود 683 کيلومتر مربع را پوشانده و تصور مي‌شود که حدود 90 هزار مين به همراه مهمات منفجر نشده از جنگ استقلال کرواسي در اين زمين‌ها باقي مانده باشد. زيست شناسان و زنبورداران در طي 3 سال با هم کار کردند تا زنبورهاي خاص را توليد کنند، آن‌ها زنبورها را آموزش مي دهند تا بوي مواد منفجره را که با بوي نوعي غذاي زنبور ادغام مي‌شود جستجو کنند.

زنبورها به کمک پليس‌ها مي‌آيند!
تاکنون متوجه شديم که زنبورهاي عسل پرکارآمد و مفيد هستند، زيرا آن‌ها مي توانند عسل توليد کنند، به دشمنان ما حمله کنند و حتي بمب را شناسايي کنند اما ماجرا به همين جا ختم نمي شود. از آنجايي که زنبورهاي عسل حس بويايي قوي دارند که قابل مقايسه با سگ‌هاي موادياب است مي‌توانند بهترين گزينه به جاي اين سگ‌ها باشند و به واسطه ويژگي‌هاي برتري که دارند کمک بزرگي به امنيت پليس و فرودگاه در سراسر جهان خواهند کرد؛ زيرا هم جايگزين ارزان قيمتي هستند و هم فضاي کمتري براي نگهداري آنها لازم است.

پروژه حشرات سايبري دارپا
DARPA (آژانس پروژه‌هاي تحقيقاتي دفاعي پيشرفته) بالاترين جناح تحقيقاتي مخفي ارتش ايالات متحده است که روي پروژه هاي مختلفي چون علوم مغز و اعصاب، رباتيک، اسلحه هاي فوق پيشرفته براي آينده و ساير موارد جالب از جمله استفاده تسليحاتي از حشرات کار مي‌کند. آن‌ها با قرار دادن الکترودهاي فلزي در قسمت‌هاي خاصي از بدن حشره مانند مغز و عضلاتي که وظيفه بال زدن و حرکت اندام‌ها را دارند کنترل آنان را به دست مي‎گيرند.

سپس اين الکترودها به چيزي مانند يک کوله پشتي بر روي بدن حشره که معمولا شامل دوربين، جي پي اس و دستگاه شنود است متصل مي‌شوند. بنابراين آن‌ها مي‌توانند تنها با فرستادن يک يا تعدادي حشره به ميان دشمنان، اطلاعات زيادي درباره آن‌ها به دست آورند بي آنکه حتي جان يک سرباز را به خطر بياندازند. از اين روش علاوه بر موقعيت‌هاي نظامي، جاسوسي و امنيتي مي‌توان در مواقع رخداد حوادث غيرمترقبه چون زلزله نيز براي شناسايي و کمک به آسيب ديدگان استفاده کرد.

انتقال بيماري گسترده با استفاده از حشرات
شروع اين ماجرا به سپتامبر 1954 برمي‌گردد، وقتي دولت ايالات متحده براي تعيين کک ها به عنوان ناقل عوامل بيماري‌زا وارد يک آزمايش ميداني شد. ايده آن‌ها براي اين کار جمع آوري تعداد زيادي از کک‌ها و آلوده کردن آن‌ها به برخي ويروس‌هاي کشنده مانند ويروس هپاتيت يا وبا و سپس رها کردنشان در يک شهر پرجمعيت با هدف کشتن صدها هزار نفر بود.

دولت آمريکا که اسناد زيادي در مورد جنگ حشره شناسي در آزمايشگاه هاي نازي‌ها کشف کرده بود به طور جدي تصميم به مسلح سازي حشرات به منظور استفاده به عنوان سلاح بيولوژيک کشتار جمعي گرفت. بنابراين کک‌ و پشه که توانايي زيادي در ايجاد بيماري دارند و به عنوان ناقلان قوي شناخته مي‌شوند، بهترين گزينه بودند.
طراحي اين آزمايش به صورت جمع آوري هزاران کک در بمب‌هاي هوايي بود و روي زميني در يوتا بر روي جمعيتي از خوکچه‌هاي هندي امتحان شد. اين آزمايشات موفقيت آميز بود و اين عمل ثابت کرد که کک ها خود، نه تنها مي توانند از اين آزمايشات جان سالم به در ببرند، بلکه مي‌توانند پس از مدت کوتاهي خود را به ميزبان ها متصل و آنان را آلوده کنند.

عمليات عجيب و غيرانساني Big Buzz
اين بار ميزبانان ناخواسته آزمايش ديوانه وار دولت آمريکا ساکنان جورجيا بودند و ناقلين آن 333 هزار پشه تب زرد بود و باز هم خود پشه ها آلوده نشده بودند. هدف از اين مأموريت دقيقاً مانند مأموريت قبلي آزمايش امکان ريختن هزاران پشه بر روي يک شهر شلوغ و تخمين سطح پوشش پشه ها بود. طي اين آزمايش که در ماه مه سال 1955 انجام شد 330 هزار پشه آلوده به تب زرد از طريق هواپيما در ايالت جورجيا ريخته شد.

اما اين آزمايش به همين جا ختم نشد و دولت آمريکا آن را در چند مرحله با هدف‌هاي مختلف مورد آزمايش قرار داد. گزارشاتي از برنامه ريزي ارتش آمريکا براي ايجاد تأسيسات جنگ حشره شناسي با توانايي توليد ماهانه 100 ميليون پشه آلوده به تب زرد وجود دارد. عمليات Big Buzz از عجيب ترين تلاش‌ها براي سلاح سازي حشرات در تاريخ بشر است.

هيتلر قصد داشت بمب هاي مالاريا را در آمريکا رها کند
در اواخر جنگ جهاني دوم ، پس از تصرف آلمان توسط نيروهاي متفقين ، برخي از اطلاعات بسيار نگران کننده در مورد آزمايش هاي مخفي نازي‌ها فاش شد. دانشمندان نازي در اردوگاه کار اجباري داخائو، تحت هدايت SS «گردان حفاظتي حزب نازي» به فرماندهي هاينريش هيملر در حال انجام آزمايشاتي براي توليد "نژاد اصلي" پشه هايي بودند که قادر به زنده ماندن از پرواز بر فراز اقيانوس اطلس ، تا آمريکا هستند.
اين طرح بزرگ، آلوده کردن ميليون‌ها پشه به مالاريا و سپس ريختن پشه ها از هوا بر روي غيرنظاميان آمريکايي بود که منجر به مرگ ميليون‌ها آمريکايي مي‌شد. حمله‌اي از اين دست به دليل کوتاه بودن عمر پشه‌ها و حساسيت آن‌ها به ارتفاع زياد و دماي متفاوت، عملا غير واقعي بود. به غير از اين ، خود فيورر، صدراعظم آلمان، دستور داده بود که هيچ آلماني در آزمايش جنگ بيولوژيک همکاري نکند.

با اين حال در ژانويه 1942 ، رهبر SS، هاينريش هيملر دستور ايجاد يک مرکز تحقيقاتي جنگ حشره شناسي براي مطالعه فيزيولوژي ناقلان بيماري مانند پشه‌ها و کک‌ها را صادر کرد. اين اردوگاه در داخل اردوگاه بدنام کار اجباري داخائو فعاليت مي کرد، جايي که زندانيان يهودي در آنجا نگهداري مي شدند و با انجام آزمايشات وحشتناک روي آن‌ها به نوعي شکنجه مي شدند.
از زندانيان اغلب به عنوان موش آزمايشگاهي استفاده مي‌شد تا از ميزان توانايي پشه‌ها در آلوده کردن و کشتن افراد مطلع شوند. در ابتدا به اين مؤسسه دستور داده شد تا در مورد چگونگي محافظت از مردم آلمان در برابر بيماري‌هايي مانند وبا و مالاريا در صورت شيوع چنين اپيدمي تحقيق کند. اما از سال 1944 ، زماني که آلمان توسط نيروهاي روسي و آمريکايي محاصره شد، اين مؤسسه به شدت اهداف خود را از حفاظت به حمله تغيير داد.
اين اسناد نشان مي دهد که اگر تحقيقات بيشتر پيش مي رفت ممکن بود نيروهاي متفقين با تهديدي جدي و خطرناک روبه‌رو شوند. تمام تحقيقات نازي‌ها به زودي توسط زيست شناسان آمريکايي جمع آوري مي‌شود و از آن‌ها براي تقويت برنامه جنگ بيولوژيکي ايالات متحده استفاده مي‌کنند که در نتيجه آن، آزمايشاتي مانند Big Buzz و Drop Kick انجام مي‌شود.

واحد ژاپني 731، عامل خوفناک ترين آزماشات بيولوژيکي
وقتي حرف از آزمايش بيولوژيک مي‌شود ، واحد ژاپني 731 در صدر ليست اقدامات عجيب و غريب براي سلاح‌سازي حشرات و آزمايشات بيولوژيکي قرار مي‎گيرد. معمولاً وقتي به جنايات جنگي دوران جنگ جهاني دوم فکر مي‌کنيم ، اقدامات نازي‌ها و هولوکاست به معني همه سوزي، ( کشتار دسته‌جمعي و نسل‌کشي نزديک به يازده ميليون نفر) به ذهن خطور مي کنند.

آن‌ها هزاران هزار نفر را در اردوگاه‌هاي کار اجباري کشتند، ميليون‌ها نفر از يهوديان و زندانيان جنگ را از طريق گاز گرفتگي و شيوه‌هاي وحشتناک ناگفتني و به عنوان موش آزمايشگاهي براي رسيدن به اهدافشان از بين بردند. اما چيزي که تعداد کمي از مردم مي‌دانند اين است که ژاپن نيز جنايات فوق العاده دردناک و غيرقابل باوري را در پروژه مورد آزمايش قرار دادن انسان مرتکب شده است.

برخي از اين جنايات شامل کالبد شکافي انسان زنده، آزمايش‌ها و جراحي‌هاي دشوار حتي بر روي نوزادان و زنان باردار زنده، تزريق ويروس‌هاي خطرناک و خون حيوانات به افراد و ده‌ها آزمايش وحشتناک و غيرانساني ديگر را شامل مي‌شود. هنگامي که ارتش ژاپن به سرزمين اصلي چين حمله کرد، آن‌ها يک مرکز فوق سري در پينگ‌فان، منچوري ايجاد کردند. اين مرکز به نام واحد 731 شناخته شد که معادل ژاپني جنگ بيولوژيکي SS نازي بود. مساحت اين مرکز 6 کيلومتر مربع بود که توسط ديوارهاي بلند ، پرسنل مسلح و سيم هاي خاردار برقي محافظت مي شد.
در اين مرکز ، ژاپني ها تحقيقاتي را در مورد آلوده شدن افراد به وبا، حصبه، طاعون و ساير بيماري‌هاي شايع انجام دادند، حشره مورد علاقه آن‌ها براي انجام اين کار کک بود. زيست شناسان ژاپني تخمين زده‌اند که يک کک مي تواند 20 تا 24 هزار ويروس طاعون را در يک گزش آزاد کند و مي تواند تا يک ماه هم فعال بماند. اين مرکز تمام آزمايشات خود را بر روي زندانيان چيني انجام مي‌داد. که ظاهراً بيشتر آنها زنداني و راهزن بودند اما در اصل تعداد قابل توجهي از آن‌ها را هزاران زن و کودک، افراد معمولي، اسيران روسي، آمريکايي و انگليسي تشکيل مي‌داد.

اين مرکز مي توانست ويروس‌هاي طاعون و وبا را به اندازه کافي توليد کند تا بتواند ميليون‌ها انسان در جهان را به کام مرگ بکشاند. ژاپني‌ها حتي قصد داشتند کک‌هاي آلوده به طاعون را در آمريکا از هواپيما آزاد کنند. طبق گزارشات دانشمندان ژاپني دستگير شده، بيش از 3 هزار نفر در اين مرکز کشته شدند ، اما مشخص است که تعداد حقيقي خيلي بيشتر از اين رقم است.
درست قبل از اينکه نيروهاي متفقين منطقه را تصرف کنند، ژاپني ها اين مرکز را تخريب کردند تا تمام آثار، شواهد و هرگونه داده تحقيقاتي پاک شود. موش‌ها، کک ها و پشه‌هايي که موفق به فرار شدند، باعث کشته شدن افراد زيادي شد. تخمين زده مي شود حدود 300 هزار نفر که عمدتا چيني ها بودند با گسترش کک و مواد آلوده به طاعون و موش کشته شدند.
گفتني است؛ آمريکا هيچگاه درصدد مجازات عاملان اين پروژه بر نيامد و براي اينکه بتواند تنها خودش اين اطلاعات را به دست آورد اسناد يافت شده را فاش نکرد. همچنين اين اقدامات ضدبشرانه ژاپن را اتفاقا کمک بزرگي به بشر براي پيشرفت در علم دانست.

گزارش از فاطمه کربلايي