خراسان/ شايد اين جمله معروف را بارها شنيده باشيد که محتواي يک کتاب را بر اساس جلد آن قضاوت نکنيد اما واقعيت اين است که گاهي برداشت‌هاي نخستين ما از شخصيت افرادي که با آن‌ها روبه‌رو خواهيم شد، اغلب برداشت‌هاي قابل تاملي هستند.

البته اين برداشت‌ها بسته به نوع ارتباط ما با فردي براي نخستين بار و سوالاتي که با ديدن او براي اولين بار در ذهن ما شکل مي‌گيرد، خواهد بود. همچنين قضاوت‌هاي سريع ما از ديگران با استفاده از شهود در دسترس، باعث مي‌شود که در خصوص نحوه رفتار يا ادامه ارتباط با آن‌ها تصميماتي بگيريم. در اين مطلب به مواردي که بيشتر ما ظرف ۱۰ ثانيه درباره يک شخص تازه وارد قضاوت خواهيم کرد، اشاره مي‌کنيم. فراموش نکنيد حتي اگر تشخيص ما درست هم باشد، گوياي يک زاويه از شخصيت فرد است نه تمام آن.

باهوش بودن

يک مطالعه جذاب در سال ۲۰۰۷ زير نظر نورا. آ مورفي، استاد دانشگاه لويولا مري‌مونت، نشان داد افرادي که هنگام گفتگو تماس چشمي مستقيم برقرار مي‌کنند و بي‌دليل حواس خود را با نگاه کردن به زمين و محيط اطراف پرت نمي‌کنند، بسيار باهوش‌تر از افرادي هستند که اين ارتباط را ندارند. مطالعه ديگري نشان داد که استفاده از عينک‌هاي ضخيم و صراحت در گفتگو با افراد باهوش، در اين نگرش بي‌تاثير نبوده است.

وظيفه‌شناس بودن

براساس مطالعه‌اي توسط دانشگاه ليورپول، بيشتر افراد تنها در ۱۰ ثانيه قادر خواهند بود که ميزان وظيفه‌شناسي فردي را در برخي موارد به طور دقيق ارزيابي کنند. در واقع افراد با سرنخ‌هايي که خودشان به طرف مقابل مي‌دهند، کار قضاوت ديگران را درباره خودشان راحت مي‌کنند؛ بنابراين حين ملاقات با افراد براي نخستين بار به خصوص در جلسات قرار کاري، جزئيات را دست‌ِکم نگيريم، چون ما زير ذره‌بين نگاه و قضاوت آن‌ها هستيم. وقت‌شناسي هم مي‌تواند سرنخ خوبي براي تشخيص وظيفه‌شناسي فرد باشد؛ اين که فرد سر وقت در محل قرار حاضر شود، بيانگر ميزان اهميتي است که براي ديگران و خود قائل است.

پرخاشگر بودن

جالب است بدانيد که در مردان تا حدي ساختار صورت با سطح پرخاشگري آن‌ها ارتباط مستقيم دارد. يک آزمايش کانادايي نشان داد که زنان تنها به کمک تصاوير مردان، قادر به ارزيابي دقيق ميزان پرخاشگري در مردان هستند. براساس اين آزمايش مختصر، تعدادي از زنان داوطلب توانستند با نگاه کردن در کوتاه‌ترين زمان ممکن به عکس ۳۷ مرد، پرخاشگر بودن يا نبودن آن‌ها را درست تشخيص دهند. محققان هم ميزان پرخاشگري اين افراد را از طريق رفتاري که در حين بازي رايانه‌اي نشان داده، تعيين کرده بودند.

استقبال از ايده‌ها و تجربه‌هاي نو

زبان بدن به راحتي به ما کمک مي‌کند تا متوجه شويم فرد مدنظر از تجربه‌هاي متفاوت استقبال مي‌کند يا خير؟ اين افراد، سرشان را رو به بالا مي‌گيرند و در حالي که خوشحالي در چهره آن‌ها نمايان است با شما ارتباط چشمي برقرار مي‌کنند. فردي که پذيراي ايده‌هاي متفاوت شما نباشد خلاف اين رفتار را نشان مي‌دهد؛ تماس چشمي برقرار نمي‌کند و حالت چهره‌اش به راحتي احساس درون او را فاش مي‌کند.

درون‌گرا يا برون‌گرا بودن

طبق مطالعاتي که در مجله Journal of Research in Personality منتشر شده است، درون‌گرا يا برون‌گرا بودن بيشتر افراد را در کسري از ثانيه مي‌توان به طور دقيق ارزيابي کرد. اين درحالي است که اين پژوهش تنها براساس تصاوير افراد بوده و طبيعي است اگر ديدار رو در رو باشد، اطلاعات بسيار بيشتري به ما داده مي‌شود چرا که زبان بدن، تماس چشمي، هيجان در صداي افراد، حالت‌ها و ميميک چهره و حرکات دست افراد، مي‌توانند اطلاعات دقيق‌تري را ارائه دهند. لباس‌ها هم مي‌توانند تست شناخت شخصيت ديگران باشند؛ رنگ‌ها و طرح‌هايي که فرد انتخاب مي‌کند به طور نامحسوسي ابعادي از شخصيت او را فاش مي‌کند. درون گرايي و برون گرايي، اعتماد به نفس، نظم و دقت از ويژگي‌هاي شخصيتي هستند که مي‌توان از روي پوشش فرد به آن‌ها پي برد.

مصمم بودن

مردم افراد بدون مو و سرتراشيده را مصمم مي‌دانند! اين تحقيقي است که توسط دانشجويان دانشگاه هاروارد انجام شده است و بر اساس نتيجه‌گيري آن‌ها، مديران کم‌مو و کچل، معمولا مصمم‌تر و قدرتمندتر از مديراني با موي بلند هستند!

روان‌رنجوري

برخي رفتار‌هاي ظاهري افراد مثل تلاش براي دست ندادن، تکان خوردن افراطي و بي‌دليل، وضعيت بهداشت شخصي و برخي عادت‌هاي تکراري مانند جويدن ناخن از جمله مواردي است که در برخورد اول و در کوتاه‌ترين زمان ممکن از طرف مقابل به چشم مي‌آيد. با مشاهده اين رفتار‌ها بنا را بر اين مي‌گذاريم که فرد مضطرب است حتي اگر دليل ترس را ندانيم.

رو راستي و بي‌شيله پيله‌بودن

فردي که با شما رو راست است، هر دو پايش به سمت شما، دست‌هايش آزاد، شانه‌هايش عقب و سرش بالا خواهد بود، تماس چشمي برقرار خواهد کرد و صورتش شاد و آرام خواهد بود. در غير اين صورت زبان بدن او متمايل به سمت داخل است يعني شانه‌هايش به سمت جلو خم مي‌شود، دست به سينه مي‌ايستد، از تماس چشمي فرار مي‌کند، اخم مي‌کند و چهره‌اي ناخوشايند به خود مي‌گيرد.

ماجراجو بودن

برخلاف ديگر صفات، اين ويژگي ارتباط چنداني با ظاهر افراد نداشت بلکه اين رفتار سوژه‌ها بود که براي قضاوت درباره شخصيت‌شان در ثانيه‌هاي اول درنظر گرفته شد. در دانشگاه دورهام، تحقيقي انجام شد و به داوطلبان فيلمي از نحوه راه رفتن ۲۶ دانشجو را نشان دادند که برخي خيلي نرم و آرام راه مي‌رفتند و عده‌اي ديگر قدم‌هاي محکم و قوي بر مي‌داشتند. تنها کمتر از ۱۰ قدم آن‌ها کافي بود تا درباره اين ويژگي افراد در فيلم نتيجه‌گيري شود. داوطلبان افرادي را که به نرمي راه مي‌رفتند، ماجراجو و جست وجوگر و افرادي را که خيلي محکم و دقيق قدم مي‌زدند، درون گرا تشخيص دادند که تا حد زيادي، درست بود.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar