دعای امام حسین (ع) برای رفع بلا و گرفتاری

اين عمل به قدري اهميت دارد که خداوند در آياتي از قرآن به صورت مستقيم و غير مستقيم انسان‌ها را دعوت به انجام آن کرده است؛ به عنوان نمونه در بخشي از آيه ۶۰ سوره غافر مي‌فرمايد: «وَ قَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَکُمْ؛ پروردگار شما مي‌گويد بخوانيد مرا تا براي شما استجابت کنم.» از جمله آثار دعا، دفع بلا و آفات است، همچنان که اميرالمؤمنين عليه‌السلام فرمود «اِدْفَعُوا أَمْوَاجَ‏ الْبَلَاءِ عَنْکُمْ بِالدُّعَاءِ قَبْلَ وُرُودِ الْبَلَاء؛ پيش از آن‌که بلا بر شما وارد شود، با دعا، آن را دفع کنيد.»

در اين زمينه خود اهل بيت وحي پيشتاز بودند و در موارد متعددي به شيعيان خويش ادعيه‌اي براي رفع بلا بيان مي‌کردند. نقل است امام سجاد عليه‌السلام فرمود روز عاشورا پدرم حسين در حالي که خونش جوش مي‌زد، مرا به سينه چسبانيد و فرمود: پسرجان دعايي را که فاطمه سلام‌الله علي‌ها از رسول خدا و او از جبرئيل آموخت و به من تعليم داد از براي هر حاجت و همّ و غم و پيشامد کار بزرگ و هر مصيبت که مفيد است حفظ کن؛ فرمود بگو:

بِحَقِ‏ يس وَ الْقُرْآنِ الْحَکِيمِ‏ وَ بِحَقِ‏ طه‏ وَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ؛ يَا مَنْ يَقْدِرُ عَلَى حَوَائِجِ السَّائِلِينَ يَا مَنْ يَعْلَمُ مَا فِي الضَّمِيرِ يَا مُنَفِّسُ عَنِ الْمَکْرُوبِينَ يَا مُفَرِّجُ عَنِ الْمَغْمُومِينَ يَا رَاحِمَ الشَّيْخِ الْکَبِيرِ يَا رَازِقَ‏ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ يَا مَنْ لَا يَحْتَاجُ إِلَى التَّفْسِيرِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي کَذَا وَ کَذَا.
يعني به حق ياسين و القرآن الحکيم و به حق طه و القرآن العظيم؛‌اي کسي که بر تمام حوائج نيازمندان قادري و‌اي کسي که دانا به نهان هستي،‌اي کسي که دورکننده بلا و سختي از بلايافتگاني‌اي گشايشگر از غم‌يافتگان و‌اي رحم‌کننده پيران و‌اي روزي‌دهندۀ طفل صغير و‌اي کسي که احتياجي به تفسير نداري؛ بر محمد و آل محمد صلوات بفرست و حاجت مرا (نام حاجت) بده.

متن حديث: وَ عَنْ زَيْنِ الْعَابِدِينَ ع قَالَ‏ ضَمَّنِي وَالِدِي ع إِلَى صَدْرِهِ يَوْمَ قُتِلَ وَ الدِّمَاءُ تَغْلِي وَ هُوَ يَقُولُ يَا بُنَيَّ احْفَظْ عَنِّي دُعَاءً عَلَّمَتْنِيهِ فَاطِمَةُ ع وَ عَلَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ ص وَ عَلَّمَهُ جَبْرَئِيلُ ع فِي الْحَاجَةِ وَ الْهَمِّ وَ الْغَمِّ وَ النَّازِلَةِ إِذَا نَزَلَتْ وَ الْأَمْرِ الْعَظِيمِ الْفَادِحِ قَالَ ادْعُ بِحَقِ‏ يس وَ الْقُرْآنِ الْحَکِيمِ‏ وَ بِحَقِ‏ طه‏ وَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ؛ يَا مَنْ يَقْدِرُ عَلَى حَوَائِجِ السَّائِلِينَ يَا مَنْ يَعْلَمُ مَا فِي الضَّمِيرِ يَا مُنَفِّسُ عَنِ الْمَکْرُوبِينَ يَا مُفَرِّجُ عَنِ الْمَغْمُومِينَ يَا رَاحِمَ الشَّيْخِ الْکَبِيرِ يَا رَازِقَ‏ الطِّفْلِ الصَّغِيرِ يَا مَنْ لَا يَحْتَاجُ إِلَى التَّفْسِيرِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي کَذَا وَ کَذَا.