چشیدن آب، شنیدن گلایه‌ها؛ روزمرگی بجنوردی ها

ایرنا/ بجنورد-ایرنا- هر بار که شیر آب در بجنورد باز می‌شود، طعم و بوی آن نه تنها عطش را فرو می‌نشاند، بلکه صدای گلایه‌های مردم را نیز در دل شهر می‌پیچاند.

به گزارش ایرنا، هر بار که شیر آب در خانه‌های بجنورد باز می‌شود، تنها صدای جریان آب شنیده نمی‌شود؛ بوی نامطبوع و طعم متفاوت آن، همراه با گلایه‌های بی‌پایان مردم، شهر را پر کرده است.

---

بازار

---

آب، عنصری حیاتی که باید آرامش‌بخش باشد، برای بسیاری از شهروندان بجنورد تبدیل به منبع نگرانی و سوال شده است: آیا واقعا آب سالم است؟ چرا هر روز طعمش تغییر می‌کند؟

خیابان‌های زخمی، زندگی شهروندان زخمی

خیابان‌ها پر از چاله و خاک‌اند و هر بار که لوله‌ای فرسوده شکسته می‌شود، بیل مکانیکی دوباره زخم تازه‌ای بر تن آسفالت می‌زند. مردم میان چاله‌ها و خاکستر آسفالت، روزمرگی خود را می‌گذرانند؛ کودکان با پاهای کوچک از روی گودال‌ها می‌پرند و سالمندان با قدم‌های لرزان عبور می‌کنند.

شهروندان می‌گویند: هر بار خیابان را می‌پوشانند، چند هفته نمی‌گذرد که دوباره حفاری می‌کنند. انگار شهرمان تبدیل به کارگاه بزرگی شده است.

صدای اعتراض مردم

صدای مردم در کوچه‌ها و محله‌ها شنیده می‌شود: آب باید سالم و بی‌بو باشد! گلایه‌ها از شورای شهر تا شبکه‌های اجتماعی راه پیدا کرده است و هر روز تکرار می‌شود. شهروندان امیدوارند که مسئولان فقط گزارش‌های رسمی ارائه ندهند، بلکه اقدامی ملموس و واقعی برای رفع مشکلات انجام دهند.

توضیحات مسئولان

سعید الهی، مدیر امور آب و فاضلاب شهرستان بجنورد، می‌گوید: شبکه‌های شهری فرسوده است و فشار بر خطوط آب باعث شکستن لوله‌ها می‌شود. بوی نامطبوع آب هم از سد شیرین‌دره می‌آید که خارج از توان ماست، اما از نظر بهداشتی و کلرزنی مشکلی وجود ندارد.

شهرداری نیز بر مدیریت و هماهنگی بیشتر با آبفا تاکید می‌کند تا کنده‌کاری‌ها حداقل موجب نارضایتی مردم نشود.

امید به بهبود

با همه گلایه‌ها و مشکلات، مردم و مسئولان هر دو امید دارند که روزی برسد که چشیدن آب تنها عطش را فرو بنشاند، نه نگرانی و اضطراب.

بجنوردی‌ها می‌خواهند خیابان‌هایشان آرام باشند و آبشان بی‌بو و مطمئن؛ آرزویی که هر روز با گودال‌ها و لوله‌های فرسوده به چالش کشیده می‌شود.

روایت روزمره

آب در بجنورد، داستان زندگی مردم است؛ گاهی آرام، گاهی پرچالش. هر قطره آن، روایت تلاش و کمبود، هماهنگی و ناهماهنگی، صبر و گلایه است. مردم، خیابان‌ها و آب؛ سه عنصر جدایی‌ناپذیر در شهری که هنوز به دنبال آرامش است.