۹ سال انتظار زیر چرخ‌وفلک خاموش؛ شهربازی بجنورد در پیچ وعده‌ها

ایرنا/ بجنورد-ایرنا- کودکانی که روزی با شنیدن وعده ساخت شهربازی ذوق کردند، امروز نوجوانانی هستند که هیچ خاطره‌ای از چرخ‌وفلک شهرشان ندارند. ۹ سال انتظار، قصه شهری است که شادی را در پیچ‌وخم وعده‌ها جا گذاشت.

به گزارش ایرنا، در گوشه‌ای از شهر بجنورد، میان خاطره‌های خاک‌گرفته و زمین‌هایی که هر سال نام تازه‌ای به خود می‌گیرند، جای خالی صدای خنده کودکان سال‌هاست به چشم می‌آید؛ جای خالی شهربازی‌ای که وعده‌اش از نسلی به نسل دیگر منتقل شد اما هنوز به واقعیت نرسیده است.

---

بازار

---

بجنورد، شهری با ۲۶۰ هزار نفر جمعیت، مرکز استانی که باید ویترین توسعه خراسان شمالی باشد، ۹ سال است در انتظار روشن شدن چراغ‌های شهربازی مانده؛ انتظاری که از شورای پنجم آغاز شد، با رای ندادن به پروژه «رز» شکل دیگری گرفت و با وعده ساخت مجموعه‌ای «آنچنانی» به مردم گره خورد؛ وعده‌ای که عمر شورای پنجم قد نداد تا به ثمر بنشیند.

شورای ششم آمد؛ با پنج سال فرصت، با تاکید بر اولویت سرمایه‌گذاری و با سخن از طرح‌های شاخص ۱۴۰۴؛ اما چرخ‌وفلک همچنان خاموش ماند و قفل شهربازی، بر در شادی کودکان شهر باز نشد.

شهربازی؛ خواسته‌ای ساده، مطالبه‌ای عمیق

در دنیایی که صفحه‌نمایش‌ها جای حیاط‌های خاکی را گرفته‌اند و بازی‌های دیجیتال جای لی‌لی و قایم‌باشک را، خانواده‌ها بیش از همیشه به دنبال فضایی امن و واقعی برای خندیدن کنار فرزندانشان هستند.

شورای پنجم با رد یک طرح و شورای ششم با پنج سال فرصت، هر دو نتوانستند قفل شادی کودکان بجنورد را باز کنند

نبود شهربازی در شهری مانند بجنورد، تنها نبود چند دستگاه بازی نیست؛ خلا یک «پاتوق خانوادگی» است.

جایی که پدر و مادر دست کودکشان را بگیرند، بستنی بخرند، روی نیمکتی بنشینند و بی‌دغدغه تماشایش کنند که با هیجان سوار قطار شادی می‌شود.

این مطالبه سال‌هاست در میان شهروندان تکرار می‌شود. شهربازی، برای مردم بجنورد یک پروژه لوکس نیست؛ یک نیاز اجتماعی است.

شهری که با رشد شهرنشینی و کمبود فضاهای تفریحی مواجه است، بیش از هر زمان دیگری به چنین فضاهایی احتیاج دارد.

پیچ‌وخم قانون و سرمایه

رییس کمیسیون اقتصاد و سرمایه‌گذاری شورای اسلامی شهر بجنورد می‌گوید شهربازی اولویت نخست شهر بزرگ است؛ در بودجه ۱۴۰۴ نیز در شمار سه پروژه شاخص قرار گرفته و اما مسیر اجرا، مسیری هموار نبوده است.

مطالبه ساده خانواده‌های یک شهر ۲۶۰ هزار نفری، هنوز در پیچ‌وخم استعلام‌ها و بحث‌های سرمایه‌گذاری بلاتکلیف است

قانون درآمدهای پایدار، بارگذاری طرح در سامانه، اخذ ۲۵ استعلام از دستگاه‌های مختلف؛ فرآیندی که به گفته مسئولان زمان‌بر و محدودکننده است.

شهرداری با یکی از سرمایه‌گذاران و با مشارکت مجتمع تجاری هماگ اقدام به ایجاد شهربازی درون مجتمع کرده و از نگاه برخی، بجنورد دیگر فاقد شهربازی نیست.

اما پرسش شهروندان همچنان پابرجاست؛ آیا یک شهربازی در دل یک مجتمع تجاری می‌تواند پاسخگوی نیاز شهری با ۲۶۰ هزار نفر جمعیت باشد؟

خود مسئولان نیز بر ضرورت توزیع عادلانه فضاهای تفریحی در نقاط مختلف شهر تاکید دارند. عدالت اجتماعی، با یک نقطه متمرکز محقق نمی‌شود.

فرصت از دست‌رفته یا آینده‌ای ممکن؟

شهربازی تنها محل مصرف بودجه نیست؛ می‌تواند فرصتی سودآور در حوزه سرمایه‌گذاری باشد. با برنامه‌ریزی دقیق، انتخاب تجهیزات متناسب، شناخت بازار هدف و مدیریت هوشمندانه منابع، حتی یک شهربازی جمع‌وجور هم می‌تواند پربازده باشد.

۹ سال از وعده ساخت شهربازی گذشت و زمین خالی آن همچنان میان تصمیم‌های ناتمام و وعده‌های تکراری سرگردان مانده است

بجنورد با جمعیت جوان و خانواده‌محور خود، ظرفیت اقتصادی و اجتماعی چنین پروژه‌ای را دارد. اما آنچه کم بوده، تصمیمی قاطع و عبور از چرخه وعده‌هاست.

۹ سال، زمان کمی نیست. کودکانی که در آغاز این انتظار، پیش‌دبستانی بودند، امروز نوجوان شده‌اند؛ بی‌آنکه خاطره‌ای از شهربازی شهرشان داشته باشند. نسل کوچکی، زیر سایه وعده‌ها بزرگ شد.

شهربازی امروز تنها یک پروژه عمرانی نیست؛ نماد اعتماد عمومی است.

شورای پنجم با رد یک طرح، وعده‌ای بزرگ‌تر داد و شورای ششم با زمانی بیشتر، درگیر فرآیندها و موانع شد. اکنون پرسش اصلی نه درباره تعداد استعلام‌ها، بلکه درباره توان مدیریت شهری برای تحقق یک مطالبه عمومی است.

شهربازی در آستانه انتخابات را باید عمیق‌ترین چالش شورای ششم دانست؛ چرا که مردم، نتیجه می‌خواهند نه توضیح.

چراغ‌های خاموش شهربازی، هر شب به شهر یادآوری می‌کند که توسعه فقط در آسفالت و ساختمان خلاصه نمی‌شود؛ در خنده کودکان نیز معنا پیدا می‌کند.

بجنورد هنوز چشم‌انتظار است؛ چشم‌انتظار روزی که چرخ‌وفلک نه در وعده‌ها، که در میدان شهر بچرخد.