اکو ایران/ ارز 4200 بلایی بود که سال ها طول می کشد تا پس لرزه های آن به اتمام برسد. سیاستی که اگر برای مردم آب نداشت، برای بسیاری نان داشت. این امر برای هر کالایی صادق است. یک نمونه بارز دیگر آن روغن است. برای تولید روغن بخش اعظم آن باید به صورت واردات صورت بگیرد.

بنابراین نیاز این صنعت به مواد اولیه وارداتی زیاد است. حال این ارز 4200 قرار بود در جهت تسهیل تولید باشد تا به نفع مصرف کنندگان قیمت ها پایین نگه داشته شود. اما در واقیعت نه تنها باعث این اتفاق نیافتد، بلکه منجر شد تا برای تولید کنندگان داخلی تولید صرف نکند و به واردات روی آورند.
از طرف دیگر وجود قیمت های دستوری باعث شده تا حاشیه سود تولید کنندگان این صنعت بسیار کم شود و بسیاری از شرکت ها به همین دلیل تعطیل شوند. در نهایت می توان گفت نتیجه آن شده که علی رغم سیاست های سرکوب قیمتی و تخصیص دلار دولتی بازهم با گرانی و کمیابی کالا رو به رو شویم. امروز در برنامه دیدبان بورس، به همراه کارشناس برنامه محمد رضا نژاد به تحلیل شرایط موجود در خصوص صنعت روغن پرداخته ایم.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar