سیاوش قمیشی: «محسن چاوشی» پسر با سلیقهای است

مجله موسیقی بیلبورد/ سیاوش قمیشی در یک گفت و گوی جذاب، ضمن اظهارنظر درباره زندگی و لایفاستایل شخصیاش به سوالاتی درباره شماری از هنرمندان ایرانی نظیر معین، محسن چاوشی، محسن یگانه، شهره صولتی، یغما گلرویی، شهرام صولتی، شهرام شبپره، انوشیروان روحانی و آرون افشار پاسخ داد.
سیاوش قمیشی پس از یازده سال بار دیگر با علیرضا امیرقاسمی و برنامه un-cut مصاحبه کرد و به سوالات مختلفی درباره زندگی شخصی و فعالیت هنری خود پاسخ داد.
وی در بخش نخست این مصاحبه درباره وضعیت اقوام و خانوادهاش در ایران گفت: چیز زیادی از خانوادهام باقی نمانده و اغلب آنها به دیار باقی رفتهاند. فقط برادر بزرگترم در ایران زندگی میکند. با خانوادهام در ارتباط نیستم چون حال و حصله این کار را ندارم و فقط از دور احوالشان را میپرسم. مادرم اهل تهران و پدر اهل آبادان بود و خودم متولد اهواز هستم. همیشه همین طور بودهام و تنهایی را ترجیح دادهام.
* قبول دارم که از خودراضی هستم!
سیاوش قمیشی درباره احساسش در 79 سالگی و آنچه باید از او در این سن و سال انتظار داشت، خاطرنشان کرد: 79 سالگی حس بسیار خوبی دارد. ویژگیهای مثبت این سن و سال بر ویژگیهای منفی آن غلبه دارد. در این شرایط باید منتظر آهنگها، اشعار و تنظیمهای بهتری از سیاوش قیمشی بود. تجربه زیاد من امروز کارهای زیادی انجام میدهد.
وی با بیان اینکه حاضر نیستم هیچ قسمتی از زندگیام را در گذشته پاک کنم، افزود: تا حدود زیادی خودم را موفق میدانم و قبول دارم که تا حدی از خود راضی هستم. وسواس این را داریم که همه چیز باید مطابق میل من باشد.
* رابطهام با «لیلی» وارد بیست سالگی شده
سیاوش قمیشی درباره زندگی شخصی خود و پارتنرش اظهار کرد: هر کس با من زندگی میکند، اولیل عصبی میشود اما سپس عادت میکند. بیست سال است که با پارتنرم در رابطه هستم و زندگی مشترک داریم و این طولانیترین زمانی است که من در یک رابطه بودهام. علت دوام این رابطه این است که بالاخره کسی که باید پیدا میشد، پیدا شد و با آمدنش همه چیز زندگی آسان شد و از این بابت خیلی خوشحالم.
وی درباره تفاوت سنی زیاد با پارتنرش و مشکلات احتمالی این مساله، خاطرنشان کرد: تفاوت سنی زیاد حتما مشکلاتی را ایجاد میکند اما من انعطافپذیرم و خودم را تطبیق میدهم. به جزئیات زندگی با «لیلی» بسیار دقت میکنم. در شبانهروز هشت ساعت میخوابم و ساعت خواب من و لیلی یکسان است. ساعت 4 نیمه شب میخوابم و ساعت 11 صبح بیدار میشوم و روز را با یک چایی نبات زعفرانی شروع میکنم. ساعت ۱۰ شب شام میخورم و تا ساعت ۵ عصر روز بعد چیزی نمیخورم. در واقع هر روز یک بار افطار میکنم و یک بار سحری میخورم. الحمدلله بیماری قند ندارم و میتوانم همه چیز بخورم. اما غذای شیرین دوست ندارم و فقط به شرطی فسنجون میخورم که طعم ملس داشته باشد.
* محرومیت از تحصیل در ایران و مهاجرت به لندن
سیاوش قمیشی در پاسخ به این سوال که چرا مسیر موسیقی را انتخاب کرد، گفت: بیشتر از اینکه من راه موسیقی را در پیش بگیرم، موسیقی راهِ من را در پیش گرفت. از سه چهار سالگی به صدای ساز و آواز پرندهها علاقه داشتم. مادرم معلم پیانو داشت و از همانجا علاقهام به موسیقی تقویت شد و از ۱۲ سالگی به دنبال یادگیری موسیقی بودم. در تهران آکاردئون میزدم و آهنگ میساختم. همان موقع فهمیده بودم که میشود چیزهایی را ساخت که تا امروز ساخته نشده و فقط من میتوانم بسازم. البته بعدا دیگر هیچ وقت آکاردئون را امتحان نکردم. آقای [انوشیروان] روحانی خیلی بهتر از من آکاردئون میزند.
وی درباره علت مهاجرت به لندن در نوجوانی، خاطرنشان کرد: من با اینکه بچه بسیار آرامی بودم با سیستم مدرسه و آموزش و پرورش در ایران نمیساختم و در هیچ مدرسهای ثبت نام نمیشدم. آن موقع دورهای بود که معلمها بسیار سختگیر بودند، به دانشآموزان توهین میکردند، آنها را تنبیه بدنی میکردند و لای انگشتانشان مداد میگذاشتند.
سیاوش قمیشی درباره علت محرومیت از تحصیل در ایران، اظهارکرد: یک بار معلم سر کلاس به همه دانشآموزان گفت «خفه شید!» و به من خیلی برخورد چون من سر و صدا نکرده بودم. من اعتراض کردم و دعوا شد و معلم به سمتم تخته پاک کن پرت کرد که البته به من برخورد نکرد. من هم تخته پاک کن را پرتاب کردم که به او برخورد کرد و در نتیجه از تحصیل محروم شدم.
* بچه یوسف آباد هستم
وی درباره محلهای که در تهران زندگی میکرد، گفت: بچه یوسفآباد هستم و خانه ما نزدیک پارک شفق و سینما گلدیس بود. مدرسه من هم چسبیده به رادیو سیتی در خیابان پهلوی (ولی عصر (عج)) بود.
سیاوش قمیشی ادامه داد: آن موقع خواهر و برادر بزرگم در لندن زندگی میکردند. حدود یک سال و نیم در لندن با برادرم زندگی کردم تا اینکه با هم نساختیم و با دو نفر از همکلاسیهایم همخانه شدم. یکی از آن را سالها بعد به طور اتفاقی در لسآنجلس دیدم اما دیگر آن آدم سابق نبود و خیلی تغییر کرده بود. اما من تقریبا همان آدمی هستم که قبلا بودم.
* از شهره صولتی، شهرام شبپره و شهرام صولتی دلخور نیستم
وی با تایید این مطلب که با جهان هنری در لس آنجلس فاصله زیادی گرفته و با آنها رفت و آمد ندارد، خاطرنشان کرد: یکی از علتهایش این است که دیگر حال و حوصله ندارم و کارهای من در استدیو، مطالعه کتاب و جستوجو در گوگل و یوتیوب وقتی برایم باقی نمیگذارد. علت دیگرش این است که همکارانم با من همفکر نیستند و در نتیجه سکوت و تنهایی را ترجیح میدهم.
در ادامه علیرضا امیر قاسمی با یادآوری روابط نزدیک سیاوش قمیشی با شهره صولتی، شهرام شبپره و شهرام صولتی و زندگی تقریبا مشترک با آنها بویژه در سالهای ابتدایی پس از مهاجرت از سانفرانسیسکو به لسآنجلس، اظهار کرد: ما آن زمان در لسآنجلس خیلی غریب بودیم و لازم بود در کنار هم باشیم. اما وقتی با محیط آشنا شدیم، توانستیم فاصله بگیریم. من هیچ دلخوری از همکارانم ندارم چون به خودم یاد دادم که مسائل را دنبال خودم نکشم.
* محسن چاوشی کارهای بسیار خوبی دارد
وی در پاسخ به این سوال که کدام یک ازخوانندگان فعلی که در داخل ایران مشغول به فعالیت هستند را میپسندد و حاضر به همکاری با آنهاست، اظهار کرد: مهمتر از هنر خواندن، اخلاق خوب خواننده و شخصیت درست اوست. خوانندههای زیادی در ایران هستند که از صدایشان خوشم میآید و حاضرم برایشان آهنگ بسازم. آرون افشار یکی از آنهاست. خوانندگی و نوازندگی محسن یگانه را هم خیلی دوست دارم.
سیاوش قمیشی درباره مشابهت سبک محسن چاوشی با خودش گفت: این مساله را تایید میکنم البته محسن چاوشی تقلید نمیکند. محسن چاوشی یا این سبک را خیلی دوست دارد یا اینکه سبک خودش هم همین شکلی است. محسن چاوشی کارهای بسیار خوب با تنظیمهای بسیار خوبی دارد و پسر بسیار با سلیقهایست.
* به من نگویید استاد!
وی افزود: دوست ندارم به من بگویند استاد اما از این بابت متشکرم. ساختن و خواندن هیچ آهنگی و نیز همکاری با هیچ هنرمندی پشیمان نیستم و از پشیمانی در زندگی بیزارم چون به هر حال گذشته، گذشته است.
سیاوش قمیشی درباره نحوه انتخاب شعر و ترانه، اظهار کرد: هر ماه بین 700 تا هزار قطعه شعر و ترانه برای من ارسال میشود و هر روز یک الی دو ساعت آنها را مطالعه میکنم. هنوز هم شاعران و ترانهسراهای قدیمی صاحب نام برای من شعر میفرستند اما هم و غم من همکاری با شاعران جدید است. دوست دارم با جوانها کار کنم تا راه بیفتند؛ مثل زمانی که یغما گلرویی شاعری جوان بود و پر از شعرهای خوب و البته هنوز هم هست.
وی افزود: الحمدلله تعداد ترانهسراهایی که شعر غامض میگویند خیلی کم شده است. درست نیست که یک ترانهسرا پیچیده حرف بزند. آهنگ با کتاب شعر فرق دارد. وقتی کسی کتاب شعر را میخواند ،اگر متوجه نشود فرصت این را دارد که متوقف شود و فکر کند. اما موسیقی و آهنگ متوقف نمیشود و به همین خاطر باید قابل فهم باشد.
* از اجرای زنده بیزارم و از پرواز میترسم
سیاوش قمیشی در پاسخ به این سوال که چرا مدتی از کار موسیقی کنارگیری کرده بود، گفت: مدتی کار نمیکردم چون مسائل درست درنمیآمد و حوصلهام سر رفته بود. کار من اصلا تجاری نیست و کاملا احساسی است. از شرایط نامطلوب خسته شده بودم. درنتیجه کار را ول کردم تا اینکه شرایط بهتر شد.
وی درباره علت 12 سال غیبت در استیج دوبی و 4 سال غیبت در استیج استانبول، خاطرنشان کرد: من علاقهای به تکرار کردن خودم در استیجها و شهرهای مختلف ندارم. واقعیت این است که اجرای زنده را دوست ندارم و سعی میکنم کمتر بخوانم. ضمن اینکه از پرواز با هواپیما هم میترسم و از بیزام اینکه در صفهای طولانی فرودگاه معطل شوم و وسایلم را چک کنند.
* همکاری با معین رضایتبخش نبود
سیاوش قمیشی در پاسخ به این سوال که چرا چند سال قبل یکی از تورهای کنسرت را نیمه کاره رها کرد، گفت: پیش از حضور در آن تور، در تورنتو و ونکوور اجرا داشتم و بسیار خسته بودم. تور را رها کردم چون حالم خوب نبود . وقتی اجراها پشت سر هم باشد خیلی زجرآور میشود. آن موقع سفره هفت سینی هم در لسآنجلس چیده بودم و با خودم گفتم حیف است و بهتر است برگردم کنار هفت سین. وی در پاسخ به این سوال که آیا ترکیب معین و قمیشی کارکرد موفقی داشت، اظهار کرد: بله اما رضایت خش نبود چون شنوندههای ما با هم خیلی فرق میکنند. شنوندههای معین ریتم آهسته دوست دارند و شنوندههای من ریتم تند. معین دستگاههای موسیقی ایرانی را میپسندد و من بکوب بکوب دوست دارم. لازم به ذکر است که بخش دوم گفتوگوی سیاوش قمیشی با علیرضا امیرقاسمی هفته آینده از شبکه تلویزیونی طپش پخش میشود.




















