سید حسن خمینی: سخن کسی که وجودش آمیخته به کینه و حسد است، در جامعه اثر نمی کند

انتخاب/ سيد حسن خميني گفت: کسي که وجودش آميخته از کينه، حقد، حسد، غيبت، تهمت و مشکلات باشد اگر بگويد خوب باش نه تنها اثر نمي کند بلکه افراد را به مسير غير خوب و ناسالم مي اندازد. به گزارش «انتخاب»، آيت الله سيد حسن خميني در جمع مربيان سازمان دانش آموزي جمهوري اسلامي ايران در حسينه جماران، با اشاره به تعبير امام خميني مبني بر اينکه «رفتار استاد درس است و نه گفتار استاد»، اظهار داشت: در مقوله تعليم و تربيت، تعليم تابعي از سخن است که استاد مطلبي را مي گوييد شاگرد هم مي شنود؛ اما تربيت بيش از آنکه وابسته به حرف زدن باشد وابسته به عمل کردن است و معلم خوب آن مربي است که ذاتا آدم خوبي است نه آنکه خوب حرف مي زند. وي افزود: انسان گاهي اوقات نزد کساني مي رود که خيلي هم با سواد هستند اما وقتي از نزد آنها بيرون مي آييد مي بينيد که نه تنها دل تان باز نشده و نشاط به جان تان رسوب نکرده بلکه دل تان گرفته و تاريک شده است، اما از سوي ديگر نزد انسان هايي مي رويد که حرف مهمي نمي زنند، ولي وقتي از نزد او بيرون مي آييد احساس آرامش جان و روح مي کنيد. سيد حسن خميني ادامه داد: اين احساس تابعي از وجود آن فرد است؛ اگر او آدم خوبي باشد جان انسان خوب، روح او آرام و قلبش مطمئن مي شود؛ حتي بسياري اوقات مشکلات فکري بدون گفتن حرفي حل شده و انگار آن انسان راه حلي داده است. به نوشته جماران، يادگار امام گفت: براي من بسيار پيش آمده است که در يک مساله بغرنج در حوزه هاي شخصي، علمي، سياسي و اجتماعي وقتي با کسي که ذات خوبي دارد مشورت مي کنم با آنکه او ممکن است سخني نگويد، احساس کرده ام راه حل پيدا شده است. وي با بيان اينکه معلم تربيتي خودش بايد آدم خوبي باشد، تصريح کرد: اگر معلم تربيتي خوب باشد شاگردان او نيز آدم هاي خوبي مي شوند زيرا شاگرد از روح، قلب و جان معلم و نه از صحبت او الگوپذيري مي کند. سيد حسن خميني با اشاره به اينکه امام عظيم الشأن ما يک جامعه را متحول و منقلب کرد، اظهار داشت: آن تحولي که در جامعه ايجاد شد بيش از آنکه تابع سخن امام باشد تابع خوب بودن ذات امام است، زيرا ايشان براي خدا زندگي مي کرد و البته خدا هم طبق آيه شريفه «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّا» مهر او را در دل مردم ايجاد کرد. وي ادامه داد: به اين دليل که ذات عمل امام خوب بود و نيت ايشان خالص بود يک جامعه خوب شد و بسياري از افراد جامعه که بد بودند ناخودآگاه خوب شدند. يادگار امام گفت: در همين حسينيه جماران، امام وقتي بالاي بالن روي صندلي مي نشستند آدم ها با نگاه کردن به او گريه مي کردند؛ گويي بيان امام نبود که آنها را به گريه مي انداخت و قلب آنها را پاک مي کرد، بلکه حضور امام آنها را دچار اين حالت مي کرد. وي سپس به مربيان توصيه کرد: سعي کنيد در مجموعه امور پرورشي بيش از آنکه از خوبي بگوييد، خوب باشيد؛ زيرا يک معلم خوب حتما شاگردان او به سمت خوبي مي روند ولو با آنها فوتبال بازي کند يا شوخي کند؛ او حتي اگر با شاگردانش از معارف ديني سخن صريحي نگويد خودش حجت موجهي است، اما هرکس دلش مشکل دارد هرچه بيشتر بگويد شايد کمتر اثر کند. سيد حسن خميني تأکيد کرد: اگر کسي که وجودش آميخته از کينه، حقد، حسد، غيبت، تهمت و مشکلات باشد، بگويد «خوب باش!» سخن او نه تنها در جامعه اثر نمي کند، بلکه افراد را به مسير غير خوب و ناسالم مي اندازد، اما اگر خود فرد خوب بود با يک صحبت ساده مخاطب در حوزه مغناطيس او خوب مي شود. لذا در متون مختلف مذهبي ما به مجالست با خوبان تکيه شده است زيرا ناخودآگاه در ما اثر مي گذارد؛ « گلي‌ خوش‌بوي‌ در حمام‌ روزي/رسيد از دست‌ محبوبي‌ به‌ دستم‌/بدو گفتم‌ که‌ مشکي‌ يا عبيري/‌که‌ از بوي‌ دل‌آويز تو مستم‌/بگفتا من‌ گِلي‌ ناچيز بودم/‌وليکن‌ مدتي‌ با گُل‌ نشستم‌/کمال‌ هم‌نشين‌ در من‌ اثر کرد/وگرنه‌ من‌ همان‌ خاکم‌ که‌ هستم .» وي در پايان گفت: اگر فضاي خودمان را به اخلاق حميده الهي آراسته کنيم آنگاه حتما آن اثر معنوي به جان و روح جامعه و فرزندان و شاگردان منتقل مي شود.