پاسخ ظریف به سوالات رسانه آمریکایی درباره مذاکره با آمریکا

فارس/ وزير امور خارجه در پاسخ به سوالي درباره مداکره با آمريکا و اينکه آيا چنين مذاکره‌اي به جو و فضاي متفاوتي نياز دارد؟، گفت: «نه به جو متفاوتي نياز ندارد بلکه به اتخاذ رويکرد متفاوت (آمريکا) نياز دارد. ما هيچ وقت در يک جو مناسب مذاکره نکرديم، واقعيت اين است که ايران و آمريکا مشکلات زيادي دارند و ما در جو توام با مشکلات و تفاوت نظرات با هم مذاکره کرديم اما ما (در برجام) به يک توافق بر سر يک موضوع خاص رسيديم». ظريف ضمن رد مواضع «دولت کنوني آمريکا» در قبال برجام و بازگرداندن غيرقانوني تحريم‌ها گفت که اين دولت عملا از جامعه بين‌المللي مي‌خواهد که قوانين بين‌الملي را نقض کنند. وزير خارجه ايران در مصاحبه اختصاصي با روزنامه «يو اس اي تودي» به سوالات اين رسانه آمريکايي درباره بازگشت غيرقانوني تحريم‌هاي واشنگتن و برخي مسائل ديگر پاسخ داد. خبرنگار آمريکا در ابتداي اين مصاحبه با اشاره به بازگرداندن غيرقانوني تحريم‌هاي آمريکا عليه ايران بعد از خروج دولت «دونالد ترامپ» از توافق هسته‌اي برجام از وزير خارجه ايران سوال کرد: «آيا ايران آماده وضعيت پيش رو است؟» «محمد جواد ظريف» گفت: «سوال اين است که آيا جامعه بين‌المللي آماده است يا نه؟ چرا که دولت کنوني آمريکا عملا از همه اعضاي جامعه بين‌المللي مي‌خواهد که قوانين بين‌المللي را نقض کنند و فقط اينطور نيست که فقط خودش قوانين بين‌المللي را نقض کند بلکه ديگران را هم به اين کار فرا مي‌خواند. شما مي‌دانيد که وقتي ما با توافق برجام موافقت کرديم، اين توافق مورد تاييد قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل هم قرار گرفت، قطعنامه‌اي که آمريکا هم به آن راي داد البته توسط دولت قبلي اين کشور انجام شد ولي به هر حال توسط دولت آمريکا مورد تاييد و راي مثبت قرار گرفت. اين قطعنامه از همه کشورها خواسته که به اجراي اين توافق هسته‌اي کمک کنند و کاري در جهت اينکه مانع از اجراي اين توافق شود، انجام ندهند. حالا شاهديم که خود آمريکا مانع از اجراي قطعنامه شده و حتي از ديگران هم مي‌خواهد که مانع از اجراي آن شوند و با ايران وارد مراودات اقتصادي نشوند که معناي آن ممانعت از اجراي قطعنامه شوراي امنيت است، هدف از قطعنامه، عادي سازي روابط اقتصادي بقيه جهان با ايران بوده است. در واقع شاهد آن هستيم که آمريکا در حال مجازات کردن مردم و کشورها به خاطر حفاظت از قوانين بين‌المللي و دادن پاداش به آنها براي نقض کردن قوانين بين‌المللي است». به گزارش خبرگزاري فارس؛ وزير خارجه ايران ادامه داد: «ايران به تحريم‌هاي آمريکا عادت دارد و ما تقريبا 39 سال شاهد تحريم‌هاي آنها بوده‌ايم و ما يک تاريخ روابط راحت و خوبي با آمريکا نداشته‌ايم البته چنين نوعي از روابط از مدت‌ها قبل و به سال 1953(کودتاي 28 مرداد) برمي‌گردد. جداي از اين موضوعات ما به تدابير و اقدامات غيرقانوني آمريکا عادت داشته‌ايم البته اين دفعه اقدامات آمريکا به طور خيلي ويژه غيرقانوني هستند چرا که دارد از ديگر کشورهاي مي‌خواهد قطعنامه شوراي امنيت را نقض کنند. ما زندگي خواهيم کرد، ما هفت هزار سال سابقه تاريخي داريم، ما در دوره سخت جنگ هشت ساله‌اي که بر ايران تحميل شد، زندگي کرديم، جنگي که در آن همگان از صدام حسين تجاوزگر حمايت کردند، آمريکا، اتحاد شوروي و اروژايي‌ها از او حمايت کردند، شوروي‌ها به او جنگنده‌هاي ميگ دادند، فرانسوي‌ها به او جنگنده‌هاي ميراژ دادند، بريتانيايي‌ها به او تانک‌هاي چيفتن دادند، آمريکايي‌ها به او هواپيماهاي شناسايي آواکس دادند، آلماني‌ها هم سلاح‌هاي شيميايي دادند در نتيجه همه با او همکاري کردند و سعودي‌ها هم 35 ميليارد دلار کمک کردند در نتيجه همه با او همکاري کردند اما ما بقا يافتيم. در آن موقع ما منزوي بوديم اما حالا آمريکا منزوي شده است. شما بيانيه اتحاديه اروپا درباره تحريم‌هاي آمريکا را ديديد. اينکه آيا مراولات تجاري خصوصي ادامه پيدا خواهد کرد يا نه، يک موضوع متفاوت ديگري است اما جامعه بين‌المللي در مقابل اين تحريم‌ها مي‌ايستد». خبرنگار آمريکايي از ظريف سوال کرد، پيام شما براي مردم ايران که در بين اين تحريم‌هاي آمريکا گير افتاده‌اند، چيست؟ مردمي که خواهان يک زندگي عادي هستند؟ وزير خارجه ايران جواب داد: «بله آنها حق داشتن يک زندگي عادي را دارند. دولت ايران براي تامين نيازهاي اصلي مردم يارانه‌ها و سوبسيدهايي مي‌پردازد و اين کار را در مراحل قبلي هم انتجام داده است. البته هيچکس ادعا نکرده که تحريم‌هاي اقتصادي آسيب نمي‌رساند چرا که تحريم‌هاي اقتصادي هيمشه آسيب مي‌رسانند اما هيچ وقت سبب دستيابي به اهداف سياسي که اين تحريم‌ها براي حصول به آنها وضع مي‌شوند نخواهند شد و بعضي وقت‌ها دقيقا نتايج معکوس بر جا مي‌گذارند همانطور که اين موضوع در قضيه تحريم‌هاي قبلي دولت آمريکا عليه ايران صادق بوده است. آنچه که من به مردم عادي ايران گفته‌ام اين بوده که براي ما صحبت با آمريکا تابو بود و ما اين تابو را شکستيم، ما با آمريکا صحبت کرديم و طولاني ترين مذاکرات را با آمريکا برقرار کرديم به به آمريکا به يک توافق رسيديم البته يک توافق دو صفحه‌اي هم نبود بلکه توافقي 150 صفحه‌اي بود و اين آمريکا بود که تصميم به خروج از آن گرفت. آيا اين تقصير ما بوده که آمريکا يک شريک قابل اتکا براي مذاکره نبوده؟ اين مشکلي است که جامعه بين‌المللي در حال حاضر با آن مواجه است. اينطور نيست که آمريکا فقط از توافق هسته‌اي ايران خارج شده باشد، اين کشور از توافق بين‌المللي آب و هوايي پاريس، توافق کنترل تسليحاتي با روسيه، نفتا، توافق مشارکت فرا اقيانوس آرام، يونسکو، شوراي حقوق بشر سازمان ملل و همه اينها خارج شده است، در واقع استثناهايي درباره اين دولت وجود دارد که در آن از توافق خارج نشده باشد. اين نوع دولتي است که ما با آن روبرو هستيم و من مطمئنم که مردم ايران در حالي که قابل فهم است که از وضعيت کنوني خوشحال نيستند اما اين را هم مي‌دانند که مقصر اين وضع دولت (ايران) نيست و ما شاهد يک رژيمي سرکشي در واشنگتن هستيم که اصلا هيچ توجهي به قوانين بين‌المللي ندارد». خبرنگار آمريکايي درباره ساز و کار ويژه اتحاديه اروپا براي تداوم مراودات اقتصادي با ايران سوال کرد و نظر وزير خارجه ايران را درباره امکان تقابل اين ساز و کار با تحريم‌هاي آمريکا جويا شد. ظريف گفت: «مشکل اينجاست: آمريکا در حال استفاده از قدرت اقتصادي خود فراتر از حدود قابل قبول و نرمال است و وقتي شما چنين کاري مي‌کنيد ريسک واکنش آن را هم بايد بپذيريد. اين واکنش شروع شده است. البته بدان معنا نيست که چنين واکنشي در حال حاضر موفق خواهد بود. براي توفيق آن تضميمي وجود ندارد اما اين واکنش ميوه و برآمده از سيستم بين‌المللي مالي است و چنين چيزي به رغم غلبه و وزن اقتصادي آمريکا بر سيستم مالي کنوني بين‌المللي انجام شده است. افراد، ديگر از اينکه آمريکا به آنها بگويد چه کار بکنند و چه کار نکنند، خسته‌شده‌اند، بايد گفت که آنها خسته شده‌اند. شما اکنون داريد اين موضوع را در قبال کشورهاي مختلف مي‌بينيد. (مثلا) ترکيه در حال حاضر، توافق‌هاي مالي با بسياري از کشورها دارد، با ما، روسيه، چين، اوکراين و ديگر کشورها دارد توافق‌هايي که در آن از ارزهاي محلي خود کشورها براي تبادلات مالي استفاده مي‌شود. ما هم اين ترتيبات را با بسياري از کشورها داريم، در نتيجه هر چه بيشتر آمريکا به کشورها فشار بياورد و به اصطلاح شاهد استفاده از اقتصادو دلار آمريکا به عنوان سلاح باشيم، تعداد بيشتري از کشورها تدابير لازم براي مقابله با اين وضع را اتخاذ خواهند کرد. اين ساز و کار مالي ويژه اتحاديه اروپا، يکي از تدابير است که به طور خاص و در گام اول براي پرداختن به وضعيت ايران تعيين شده است اما هدف از آن همانطور که خود اروپايي‌ها هم گفتند، تنها اين نيست که فقط سبب تضمين تبادلات بين ايران و اروپا يا ايران و طرف‌هاي ثالث شود بلکه براي تقويت خود آنها(اروپايي‌ها) است فقط موضوع مربوط به ايران نيست بلکه براي تقويت خود و تبادلاتشان در برحه احتمالي فشارهاي آمريکا عليه اروپا است. اين ميوه و عصاره يک واقعيت تازه در صحنه بين‌المللي است که البته آنقدرها هم زود براي رفع نگراني‌هاي ما (ايران) به ثمر نخواهد نشست اما يک شروعي تازه براي روابط اقتصادي بين‌المللي خواهد بود». خبرنگار آمريکايي از مشکلات ساز و کار ويژه مالي اتحاديه اروپا از قبيل اينکه هنوز معلوم نيست چه کشوري ميزبان آن است، سوال کرد و نظر ظريف را درباره نگراني‌ها درباره موثر بودن اين ساز و کار جويا شد. ظريف گفت: «اين يک مکانيسم چند جانبه است و مکانيسم فقط منحصر و مختص به يک کشور نيست و چندين کشور صاحب اين مکانيسم هستند. هر جا که اين مکانيسم مستقر شود، احتمالا آن کشور ميزبان تحت فشارهاي آمريکا قرار بگيرد اما اروپايي‌ها هنوز در حال بررسي هستند و آنها بهتر مي‌توانند به سوال شما بپردازند البته آنچه که آنها به ما گفتند اين بود که مرحله اول يک مکانيسم ويژه مالي براي ايران خواهد بود و مرحله دوم که شايد ايجادش براي آنها يک سال يا بيشتر طول بکشد، ايجاد يک نهاد و سازمان ويژه است که بسيار جامع‌تر و گسترده‌تر از تنها تجارت با ايران است». خبرنگار آمريکايي درباره تحريم‌هاي نفتي آمريکا عليه ايران و توان ايران براي دور زدن اين تحريم‌ها و ادامه فروش محصولات خود به ديگر کشورها سوال کرد. به گزارش خبرگزاري فارس؛ ظريف گفت: «وقتي رئيس‌جمهور ترامپ و دولتش گفتند که آنها درصدد به صفر رساندن فروش نفت ايران به صفر هستند، ما گفتيم که اين آرزويي است که هرگز محقق نخواهد شد. ما در‌استانه چهارم نوامبر (روز اعمال تحريم‌هاي نفاي آمريکا) هستيم و ديديد که حق با ما بود و آنها داشتند درباره تلاش براي ممانعت از صدور نفت ايران بلوف مي‌زدند چرا که آنها به تاثيرات چنين کاري روي اقتصاد بين‌المللي واقف هستند و آنها هرگز قادر به چنين کاري نخواهند بود. ما هميشه راه‌هاي مختلفي براي خودمان داريم و به ارسال نفت‌مان ادامه خواهيم داد و به ناکامي آمريکا هم ادامه خواهد يافت. البته کارهايي که آمريکا دارد مي‌کنند باعث ممانعت از شفاف سازي و تجارت آزاد مي‌شود البته که ما کنار نخواهيم کشيد و منتظر مرگ نخواهيم ماند و ما به استفاده از هر ابزار ضروري براي انجام کارمان متوسل خواهيم شد اما متاسفانه چنين مکانيسم‌هايي احتمال فساد و فقدان شفاف سازي را خواهد داشت». خبرنگار يو اس اي تودي در ادامه اين مصاحبه درباره انتخابات ميان دوره‌اي کنگره آمريکا و همچنين انتخابات 2020 رياست جمهوري در اين کشور صحبت کرد. وزير خارجه ايران در جواب گفت: «در يک جمله بگويم که ما هيچ اميدي به اين انتخابات يا انتخابات 2020 نمي‌بنديم. ببينيد، چيزي که ايران را از برخي از مشتريان آمريکا در منطقه متمايز مي‌کند آن است که ما به رغم حضور و تقابل آمريکا بقا يافته‌ايم. براي برخي از مشتريان آمريکا در منطقه اين موضوع مهم است چرا که اگر يک دولت مطلوب (در آمريکا) در قدرت باشد، دست آنها را براي بمباران و حمله براي نابودي موجوديتي يمن باز کند، شهروندان را بکشد، نخست‌وزير بربايد و از اين کارها اما اگر دولتي ديگر (در امريکا) سر کار باشد، اينطور نيست که شرايط آنقدرها هم متفاوت شود بلکه حمايت‌ها شايد محدودتر شود. براي ايران که شاهد دولت‌هاي دموکرات و جمهوري‌خواه زيادي بوده است، ما شاهد سياست‌هاي خصمانه آمريکا بوده‌ايم، فقط درجه‌هاي اين خصومت‌ها فرق داشته است البته اين بدان معنا نيست که آنها با ما دوستانه رفتار کرده باشند نه آنها هميشه خصمانه رفتار کرده‌اند در نتيجه ما اميدي به انتخابات نبسته‌ايم و به خودمان اتکا مي‌کنيم». خبرنگار آمريکايي از وزير خارجه ايران دليل رد درخواست‌هاي رئيس‌جمهور آمريکا براي ديدار «بدون پيش شرط» با رئيس‌جمهور ايران را جويا شد. ظريف گفت: «قطعا اينکه شما ديپلماسي در پيش بگيريد، اين موضوع مفيد خواهد بود و ما فقط درباره اين موضوع حرف نمي‌زنيم بلکه در جهت اقدام به آن عمل مي‌کنيم. من بعد از گذشت 37 سال حرف نزدن بين دو کشور، با جان کري وزير خارجه(اسبق) در عالي‌ترين سطح ديپلماتيک دو کشور سر ميز مذاکره نشستم و ما تقريبا براي دو سال شبانه روز براي توافق با هم مذاکره کرديم و به نتايج مثبتي رسيديم و ما اينطور فکر کرديم که اين کار ما ارزش کار ديپلماسي را نشان خواهد داد، ابزاري که شما به غير از آن نمي‌توانيد با توسل به ابزارهاي ديگر به نتايجش برسيد اما اين دولت (دولت ترامپ) اصلا اعتقادي به ديپلماسي ندارد و به تحميل اعتقاد دارد. براي موفقيت در هر مذاکراتي نيازي به اعتماد متقابل نيست چون وقتي که شما در روابط بين‌الملل با دشمن يا حتي دوستتان سر ميز مذاکره مي‌نشينيد، نمي‌توانيد که به طرف مقابلتان اعتماد کنيد و اگر مي‌توانستيد اعتماد کنيد که اصلا نيازي به مذاکره نبود. شما سر ميز مذاکره مي‌نشينيد، توافقات را روي کاغذ مي‌نويسيد، امضا مي‌کنيد يا آن را به شوراي امنيت سازمان ملل ارسال مي‌کنيد چرا همه اين کارها انجام مي‌شود، دليل آن اين است که شما به هم اعتماد نداريد. البته که اعتماد متقابل ابزار ضروري براي آغاز مذاکره نيست اما احترام متقابل يک ضرورت است و آغاز احترام متقابل، احترام گذاشتن به خود، احترام گذاشتن به امضا و قول خودتان است. شما نمي‌توانيد بگوييد که دو سال ديگر يک دولت ديگر در راه است و شايد آن دولت جديد احترامي به توافق دولت قبلي نگذارد. در يک سال و نيم يا دو سال ديگر ما هم يک دولت ديگر خواهيم داشت، فقط تصور کنيد که با چه نوعي جنگلي روبرو خواهيم شد اگر هر توافقي توسط يک دولت دموکراتيک برآمده از انتخابات صورت گيرد و دولت ديگري آن را کنار بزند، معمولا در نظام‌هاي دموکراتيک، دولت‌هايي که جايگزين دولت قبل مي‌شوند زياد با مواضع دوستانه در قبال هم ندارند. خوب با اين شرايط اگر ما دو سال مذاکره کنيم براي فقط توافقي که فقط دو ساله دوام يابد، در اين صورت اصلا شروع به مذاکره ديوانگي خواهد بود. ما با آمريکا و 5 کشور ديگر و اتحاديه اروپا يک توافق داريم، توافقي که قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل را هم شامل مي‌شود. کسي بيايد و بگويد که من اين توافق را دوست ندارم و از آن خارج مي‌شوم چرا که به اعتقادش قدرت کافي براي انجام چنين کاري را دارد، خوب در اين صورت چه تضميمي وجود دارد که در توافق بعدي هم چنين کاري را تکرار نکند؟ آنها (دولت ترامپ) مي‌گويند که دليل خروج از برجام آن بوده که اين توافق مورد تصويب و تاييد کنگره قرار نگرفته و يک توافق شخصي بين رئيس‌جمهور اوباما و دولت ايران بوده است. من اول از همه به آنها مي‌گويم که اين توافق مشمول قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل است، شوراي امنيت سازمان ملل اتاق کار رئيس‌جمهور ترامپ نيست البته او در (نشست مجمع عمومي سازمان ملل) تلاش براي انجام چنين کاري انجام داده بود اما اين نهاد يک نهاد رسمي سازمان ملل است. حتي موضوع قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل را هم کنار بگذاريد، آمريکا از يک معاهده مصوب مجلس سناي آمريکا يعني معاهده موقت 1955 (با ايران) خارج شد در حالي که دادگاه بين‌المللي دادگستري به آمريکا طبق مفاد آن به آمريکا دستور داد برخي از تحريم‌هاي ايران را لغو کند اما آمريکا از کل معاهده خارج شد چون حکم ديوان بين‌المللي دادگستري را دوست نداشت». وزير خارجه ايران در اظهاراتي که به نظر تاکيدي بر نشست کميسيون مشترک برجام با حضور «رکس تيلرسون» اولين وزير خارجه دولت ترامپ با ديگر وزراي خارجه امضاکنندگان اين توافق بوده، اشاره کرد، نشستي که قبل از خروج آمريکا از برجام انجام شده بود. به گزارش خبرگزاري فارس، ظريف افزود: «ما با نماينده اين دولت هم سر ميزي که سه متحد هفتاد و چند ساله آمريکا حضور داشتند، نشستيم و آنها به او گفتند که اين توافق بهترين توافقي است که شما مي‌توانيد به آن دست يابيد اما او گفت که من نماينده رئيس‌جمهوري هستم که چنين نظري ندارد. با يک نماينده اين دولت به يک اتاق رفته و سر ميز مذاکره بنشينيم که چه شود. من نمي‌گويم که ما نمي‌توانيم با اين دولت مذاکره کنيم و با دولت بعدي مذاکره خواهيم کرد بلکه من دارم اصول و پايه‌هاي لازم براي يک گفت‌وگوي مفيد را اعلام مي‌کنم. حتما لازم نيست که دولت بعدي آمريکا باشد بلکه به يک رويکرد متفاوت نياز دارد». خبرنگار آمريکايي سوال کرد: «چنين مذاکره‌اي به جو و فضاي متفاوتي نياز دارد؟» ظريف در جواب گفت: «نه به جو متفاوتي نياز ندارد بلکه به اتخاذ رويکرد متفاوت (آمريکا) نياز دارد. ما هيچ وقت در يک جو مناسب مذاکره نکرديم، واقعيت اين است که ايران و آمريکا مشکلات زيادي دارند و ما در جو توام با مشکلات و تفاوت نظرات با هم مذاکره کرديم اما ما (در برجام) به يک توافق بر سر يک موضوع خاص رسيديم». خبرنگار يو اس اي تودي سوال کرد: «آيا هيچ تماسي (بين آمريکا و ايران) وجود ندارد؟ هيچ تماسي در هيچ سطحي وجود ندارد؟ » وزير خارجه ايران اينطور جواب داد: «نه هيچ تماسي در هيچ سطحي وجود ندارد». خبرنگار آمريکايي سوال کرد: «هيچ تماسي در آينده قابل پيشبيني نيست؟» ظريف در جواب به اين سوال گفت: «خوب شايد برخي بحث‌ها درباره موضوعات انساني مربوط به زنداني‌ها (در آينده انجام شود اما به همين مقدار محدود خواهد بود». خبرنگار يو اس اي تودي در ادامه اين مصاحبه درباره روابط ايران با عربستان سعودي و موضوع قتل «جمال خاشقچي» در کنسولگري رياض در استانبول ترکيه سوال کرد. ظريف درباره قتل خاشقچي گفت: «قطعا ما از ديدن چنين چيزي خرسند نيستيم چرا که يک شخص به روشي وحشيانه به قتل رسيده است. البته اين را هم بگويم که جامعه بين‌المللي نيازي به ديدن چنين ماجرايي نبود. شما به تحولات 40 سال اخير نگاه کنيد، چه کسي به صدام حسين 70 ميليارد دلار داد، چه کسي طالبان را ايجاد کرد، چه کساني در حمله 11 سپتامبر 2001 دخالت داشتند، چه کسي از داعش در سوريه حمايت کرد، چه کسي در حال بمباران غيرنظاميان يمن است، چه کسي نخست‌وزير يک کشور ديگر را ربود و براي سه هفته او را در بند نگه داشت، خوب به اين واقعيات نگاه کنيد. آمريکا نه تنها در حال اتخاذ تصميم‌هاي اشتباه بوده است بلکه همچنين در حال ارائه سيگنال هم نادرست بوده است و اساس و به معناي واقعي کلمه به خانواده سلطنتي .مي‌گويد که شما مي‌توانيد از قتل قسر در برويد و آنها هم واقعا اين موضوع را باور کردند و آنها هم فکر کردند که ».مي‌توانند از قتل قسر در بروند چرا که آنها متاسفانه توانسته بودند که از قتل در يمن قسر در بروند خبرنگار آمريکايي در ادامه با اشاره به بحران‌ها در برخي کشورهاي منطقه و ادعاي آمريکا به حمايت ايران از تروريسم و ناامني در منطقه سوال کرد و پرسيد: آيا ايران در برخي از درگيري‌هاي منطقه دست ندارد؟ ظريف اينطور جواب داد: «نيازي به اينکه همديگر را متهم کنيد نيست بلکه بايد به واقعيات نگاه کنيم، دوباره شروع مي‌کنم، چه کسي در پشت پرده ايجاد القاعده بود، چه کسي القاعده را درست کرد، آيا ايران بود يا آمريکا آن را ايجاد کرده بود تا با شوروي مقابله کند. چه کسي از صدام حسين حمايت کرد، آيا ايران بود؟ وقتي صدام حسين به کويت حمله کرد، چه کساني در هشت سال قبل از آن از او حمايت کرده بودند؟ چه کسي از همه پرسي در کردستان (عراق) حمايت کرد؟ چه کسي در حال اشغال تماميت سرزميني سوريه است؟ چه کسي با اجازه دادن به کنترل اراضي عربي توسط کُردها در حال برانگيختن پاکسازي قومي در داخل سوريه است و از انها به عنوان نيروي زميني و ميداني خود در حال استفاده است؟ چه کسي در حال حمايت از جنگ در يمن و کشتن غيرنظاميان بيگناه يمن است؟ آيا ما داريم مردم يمن را بمباران مي‌کنيم؟ اتهام زني‌ها را کنار بگذاريد، واقعيات آن است که جنگنده‌هاي سعودي که اغلب آنها ساخت آمريکا هستند، در حال ريختن بمبها روي اتوبوسهاي مدرسه هستند. خوب وقني شما چنين کاري با هر کسي بکنيد آنها در مقام دفاع از خودشان بر مي‌آيند. يمني‌ها خيلي قبل از (تاسيس) جمهوري اسلامي ايران، با سنگ با يک ارتش بسيار مجهز جنگيدند و آنها را هم شکست دادند اما متاسفانه سعودي‌ها تاريخ نخواندند و آنها فکر کردند که مي‌توانند يمني ها را ظرف سه هفته شکست دهند ما به آمريکا پيشنهاد داديم، خود من در ابتداي جنگ(در يمن) به جان کري پيشنهادي درباره آتش بس دادم اما سعودي‌ها آن را رد کردند و گفتند که ما مي توانيم در سه هفته در اين جنگ پيروز شويم. آنها همچنين گفته بودند که در سوريه هم ظرف سه هفته پيروز خواهند شد اما حالا تقريبا هفت سال در سوريه و تقريبا چهار سال از جنگ در يمن مي گذرد و ما همچنان شاهد ادامه خونريزي هستيم. در سوريه چه کسي ضامن فرايند آستانه است و در تلاش براي پايان دادن به درگيريها است؟ به رغم تلاشهاي آمريکا و متحدانش براي توقف چنين کاري، ايران، روسيه و ترکيه در تلاش براي توقف درگيري ها در سوريه هستند. من اتهام زني نمي‌کنم و اين گروه يا آن گروه را تروريستي نمي‌خوانم، من فقط دارم از اطلاعات در دسترس مبتني بر قطعنامه هاي شوراي امنيت سازمان ملل استفاده مي‌کنم، من در شوراي امنيت سازمان ملل عضو نيستم، اين شورا که آمريکا در آن عضو دائمي است، داعش، جبهه النصره، طالبان و القاعده را سازمانهاي تروريستي مي‌داند و شناسايي ديگر گروه‌ها به عنوان سازمان تروريستي يک کار ملي و وابسته به يک کشور خاص است اين 4 گروه هستند که از منظر جهاني تروريستي شناخته مي شوند و درباره آنها اجماع وجود دارد و جالب اين است که آمريکا يا متحدانش يا اين 4 گروه را ايجاد کردند يا تامين مالي کردند يا تامين تسليحاتي کردند و به حمايت از آنها ادامه مي‌دهند». خبرنگار آمريکايي از وزير خارجه ايران درباره حمايت تهران از دمشق و حضور ايران در سوريه و اتهامهاي آمريکا در اين باره سوال کرد. ظريف در پاسخ گفت: «ما در سوريه به دعوت از دولت سوريه براي مقابله با تروريست‌هايي حضور داريم که در ليست تروريستي سازمان ملل قرار دارند نه آن گروه هايي که آمريکا انها را تروريستي مينامد. ما به منطقه کردستان عراق رفتيم و به آنها براي مقابله با داعش کمک کرديم و مواضع ما منسجم بوده است و آنهايي که ما در لبنان از آنها حمايت مي‌کنيم، بخشي از دولت لبنان هستند در واقع ما از دولت لبنان حمايت کرديم و ما نخست‌وزير لبنان را زنداني نمي‌کنيم. آمريکا به جاي اين اتهام زني هايي بي فايده که حتي به ضرر منافع امريکا هم هست و تنها به نفع چند مشتري معدود شامل اسرائيل و عربستان سعودي است، بايد به واقعيت نگاه کند: چه کسي يمن را بمباران مي کند، چه کسي نخست وزير کشور ديگر را زنداني مي‌کند، چه کسي به داعش کمک مي کند، چه کسي به جبهه النصره کمک مي‌کند، چه کسي دستانش در دست داعش قرار دارد؟ شما گزارشها مبني بر اينکه داعش در حال استفاده از تجهيزات آمريکايي که عربستان سعودي در اختيار آنها قرار داده را ديده‌ايد. اينها اتهام زنيهاي من نيستند بلکه واقعيات هستند». وزير خارجه ايران در بخش ديگري از پاسخش به اين سوال تصريح کرد: «آمريکا هر کسي را که دوست ندارد به عنوان گروه تروريستي ميشناسد، بگذاريد مثالي بزنم که شايد مثالي تاريخي باشد، در سال 1984 آمريکا صدام حسين را از ليست کشورهاي تروريستي خارج کرد و در همان سال ايران را وارد اين ليست کرد ميدانيد چرا؟ چون آمريکا در آن زمان مي خواست از صدام حسين در جنگش عليه ايران کمک کند. در نتيجه از من توقع نداشته باشيد که ليست مورد نظر آمريکا درباره گروه هاي تروريستي برايم هيچ اعتباري داشته باشد». ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد