خلبان معروف ارتش که بدنش توسط دشمن به دو نیم تقسیم شد

 نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي و خلبانان شجاع آن يکي از بازوان اصلي ايران در دوران دفاع مقدس و در نبرد با ارتش بعثي بود. اين مهم در حالي رخ مي داد که نيروي هوايي ارتش از تحريم هاي تسليحاتي عليه ايران بيشترين ضربه را خورده بود و به علت کمبود قطعات بايد آن ها را از بازارهاي مخفي و يا به عبارتي بازار سياه تهيه مي کرد. 

در اين شرايط بود که نيروي هوايي رژيم بعث هر روز به جنگنده‌ها و تجهيزات جديد و پيشرفته مانند جنگنده‌هاي ميگ ۲۳ و ميراژ اف ۱ تجهيز مي‌شد و از بُعد ساير تجهيزات مورد استفاده مانند تجهيزات پدافندي نيز به قدري مجهز بود که يکي از چند پدافند قدرتمند آن روزهاي دنيا را در اختيار داشت. در اين ميان نيز خلبانان نيروي هوايي ارتش کشورمان با تمام کمبودها و کاستي‌ها از نخستين روزهاي آغاز جنگ تحميلي پاي کار بودند و در بسياري از عمليات‌هاي مهم با قدرت و شجاعت بسيار وارد ميدان مي‌شدند تا مانع از قدرت نمايي و حملات وحشيانه جنگنده‌هاي بعثي در هر گوشه‌اي از خاک ايران اسلامي شوند.

ارتشي عربي که مقلد رژيم صهيونيستي بود

ارتش بعثي هم که با خيال تصرف ۷ روزه ايران به کشورمان حمله کرد، هيچ گاه انتظار نداشت تا پس از حمله به پايگاه‌هاي هوايي  ايران با مقاومت و هوشياري نيروي هوايي ارتش ناکام بماند. چراکه در اين خيال بود تا به روش حمله رژيم صهيونيستي در جنگ با اعراب ابتدا توان هوايي بسيار قدرتمند ايران را از بين ببرد و با خيال راحت در خاک کشورمان جولان دهد تا به اهداف خود دست پيداکند.

اما نيروهاي مسلح ايران و نيروي هوايي ارتش به عنوان يک نيروي آماده و پيشرو در همان ساعت‌هاي ابتدايي با ۱۴۰ فروند جنگنده و هواپيماهاي خود اهداف مهمي را در خاک دشمن بعثي مورد حمله قرار داد و به نوشته يکي از روزنامه‌هاي خارجي، جنگنده‌هاي ايراني که در آسمان بخش‌هاي مختلف خاک دشمن پرواز مي‌کردند به قدري زياد بودند که گويي در حال رژه در آسمان اين کشور هستند.

اين جا بود که صدام و حاميانش فهميدند که همه محاسبات خود را اشتباه انجام دادند و بايد به فکر پيداکردن راه چاره براي خلاصي از اين بحران باشند. پس دست به دامان اربابان خود شدند تا هر تجهيزاتي که مورد نيازشان بودند را در تعداد بسيار بالا خريداري کنند تا ايران را از به دست آوردن پيروزي ناکام بگذارند که اين فکر آن‌ها همچون خيالي خام بود. چون خلبانان و رزمندگان ايراني همچون عقابان تيزپرواز آسمان و شيران بيشه ايران بر سر آن ها مي غريدند و آن ها را به قدري به وحشت مي‌انداختند که در برخي از اوقات در بي سيم‌ها فرياد «الامان» بعثي‌ها به گوش مي رسيد. 

نيروي هوايي ارتش، مبتکر و خلاق در آسمان و زمين

نيروي هوايي ارتش همان طور که بالاتر نيز گفته شد در دوران دفاع مقدس با کمبود شديد قطعات روبرو بود و در همان ماه‌هاي اوليه جنگ تحميلي اين مشکل به صورت جدي بروز پيدا کرد. اما نيروهاي جوان و نخبه نيروي هوايي ارتش با تاکيد رهبر انقلاب که در آن روزها نماينده امام خميني در شوراي عالي دفاع بودند به سراغ تاسيس بخش جهاد خودکفايي رفتند تا مشکلات خود را حل کنند. اين بخش تلاش‌هاي بسياري را انجام مي‌داد و علاوه بر تعميرات فني و اورهال جنگنده ها، قطعات مورد نياز که در اختيار ايران قرار نداشت را هم به صورت بومي مي‌ساخت.  

خلاقيت نيروي هوايي ارتش فقط در همين بخش خلاصه نمي‌شد، بلکه طراحان چيره دست نيروي هوايي ارتش نيز با طراحي عمليات‌هاي مختلف و بي نظير در دنيا همانند عمليات حمله به اچ - ۳ و کمان ۹۹ نقش مهمي در سيادت هوايي ايران در دفاع مقدس ايفا کردند که باعث شد تا نيروي هوايي ارتش بعثي اين سيادت ايران را در بخش هوايي قبول کنند. البته نيروي هوايي ارتش در همکاري با ساير نيروها نيز بسيار موفق بود و در دو عمليات مرواريد که توان نيروي دريايي ارتش بعثي توسط جنگنده‌هاي ايراني از بين رفت و عمليات بيت المقدس که منجر به آزادسازي خرمشهر شد نيز نقش مهمي را ايفا کرد. اين نيرو در ساير عمليات‌ها نيز در پشتيباني از نيروي زميني ارتش و همچنين ساير نيروهاي مسلح همچون سپاه پاسداران انقلاب اسلامي نقش موثري ايفا کرد.

نيروي هوايي ارتش در تاريخ دفاع مقدس شهدايي بسياري را به انقلاب اسلامي و کشورمان تقديم کرده است که در ميان آن‌ها نام‌هايي مشهور همچون شهيد دوران، شهيد بابايي، شهيد خلعتبري، شهيد اقبالي دوگاهه، شهيد فريدون ذوالفقاري و بسياري ديگر به چشم مي‌خورد. اما در اين ميان هستند خلباناني که کمتر نامي از آن‌ها به ميان آمده است، امير سرلشکر خلبان شهيد داود اکرادي يکي از اين شهداست که در ادامه با ايشان آشنا مي‌شويم. 

کدام خلبان شهيد ايراني با يک موشک ۱۴ ژنرال بعثي را به هلاکت رساند؟

امير سرلشکر خلبان شهيد داود اکرادي يکي از خلبانان دلير و مومن نيروي هوايي ارتش است که در دوم مردادماه سال ۱۳۳۱ در يک خانواده مذهبي در تهران چشم به جهان گشود. او دوران ابتدايي و دبيرستان خود را با موفقيت در زادگاهش گذراند و موفق به اخذ ديپلم رياضي فيزيک شد و به علت علاقه به نظامي‌گري پس از اخذ ديپلم به دانشکده افسري رفت. داود پس از فارغ التحصيل شدن از دانشکده افسري به علت علاقه خود به خلباني در شهريور ماه سال ۱۳۴۹ وارد نيروي هوايي ارتش شد و پس از گذراندن دوره‌هاي مقدماتي در ايران براي طي دوره‌هاي پيشرفته به کشور آمريکا رفت.

يکي از ويژگي‌هاي او در تمام دوران تحصيل در کشور آمريکا ترک نشدن عبادت‌هاي ديني بود. به همين دليل هم چندين بار به علت رفتارهاي متعصبانه مسئولان پايگاه محل تحصيل او در آمريکا تحريم شد. اما در نهايت و با تلاش‌هاي فراوان دوره‌هاي آموزشي را با موفقيت به پايان رساند و با درجه ستوان دومي و با تخصص خلباني جنگنده اف ۴ به کشورمان بازگشت. شهيد اکرادي پس از بازگشت به ايران به عنوان خلبان جنگنده اف ۴ به پايگاه ششم شکاري بوشهر اعزام شد و با آغاز جنگ تحميلي به پايگاه سوم شکاري شهيد نوژه همدان آمد. شهيد اکرادي در دوران رژيم ستمشاهي نيز با انقلابيون بوشهر همکاري مي‌کرد و يکي از مقلدان حضرت امام خميني (ره) بود. يک سال قبل از آغاز جنگ تحميلي در يک سانحه در نزديکي زنجان سقوط کرد که بر اثر آن از ناحيه دست و چشم مجروح شد.

شهيد اکرادي در سال‌هاي دفاع مقدس ۵۴ پرواز موفق برون مرزي انجام داد و ضربات مهلکي را بر پيکره دشمن بعثي وارد آورد.  از او نيز يک فرزند دختر به يادگار مانده است. 

خلباني که جنگنده آتش گرفته را از آبادان به تهران رساند

او با آغاز جنگ تحميلي به پايگاه سوم شکاري همدان منتقل شد تا از آسمان کشورمان دفاع کند. او به همراه ساير خلبانان پايگاه سوم شکاري رشادت‌هاي بسياري را انجام مي‌دهد و حماسه‌هاي بسياري را خلق مي‌کند. يکي از حماسه‌ها و رشادت‌هاي شهيد اکرادي که از زبان امير سرتيپ دوم خلبان محمد عتيقه چي روايت مي‌شود، به اين شرح است؛ سرتيپ عتيقه چي مي‌گويد که روزي در يک پرواز دو فروندي به همراه شهيد اکرادي در حال پرواز بوديم که او توانست در اطراف ايلام با شليک يک فروند موشک ماوريک به يک فروند بالگرد ميل عراقي ۱۴ ژنرال بلندپايه بعثي که در اين بالگرد بودند را به هلاکت برساند.  

ديگر رشادت شهيد اکرادي به سلامت نشاندن يک جنگنده اف ۴ بود که در اطراف آبادان توسط پدافند دشمن مورد اصابت قرار گرفته بود. ماجرا از اين قرار است که پدافند دشمن بعثي جنگنده شهيد اکرادي را از ناحيه موتور مورد اصابت قرار مي‌دهد، اما او با رشادت فراوان از جنگنده اجکت نکرد و جنگنده آتش گرفته را با مهارت بالا به پايگاه يکم شکاري تهران رساند.

شهادت شهيد اکرادي و عروج به سوي معبود

ساعت ۱۰ صبح روز هشتم آبان ماه سال ۱۳۶۰ است که يک فروند جنگنده اف ۴ به خلباني سروان داود اکرادي کابين جلو و ستوان يکم نورالدين افضلي کابين عقب براي بمباران مواضع دشمن در کرکوک از پايگاه سوم شکاري پرواز مي کند. آن ها موفق مي شوند تا عمليات بمباران مواضع دشمن را با موفقيت انجام دهند و به سوي کشورمان پرواز کنند که در آسمان کرکوک توسط ۴ فروند جنگنده ميگ عراقي محاصره مي شوند. جنگنده آن ها توسط يک فروند موشک سام ۶ دشمن مورد اصابت قرار مي گيرد، هر دو خلبان از جنگنده اجکت کردند و به سلامت با چتر نجات در روي زمين فرود مي‌آيند.

مردم محلي به طرف خلبانان هجوم مي‌آورند و سروان اکرادي به طرز فجيهي توسط آنان به شهادت مي‌رسد، خلبان کابين عقب نيز با دخالت نيروهاي نظامي جان سالم به در مي‌برد و به اسارت در مي‌آيد. امير خلبان محمد عتيقه چي درباره نحوه شهادت او مي گويد که پس از اجکت موفق شهيد اکرادي نيروهاي بعثي عراق بدن شهيد اکرادي را به دو جيپ بستند و از وسط به دو نيم تقسيم کردند و پيکر تکه تکه داود اکرادي در کرکوک به خاک سپرده مي‌شود و پيکرش به ايران اسلامي بازنگشت.