سابقه تاریخی شلوار در ایران دوره هخامنشیان و پارتیان

شرق/ در جلسه بررسي تخصصي تن‌پوش‌هاي دوره هخامنشيان و پارتيان تأکيد شد که ايرانيان در برخي از پوشش‌ها همچون «شلوار» و «کيف زنانه و دستي» رکورددار و اولين بوده‌اند و شلواري که امروز اقوام «کرد» هنوز هم به پا دارند، نمونه‌اي از انواع شلوارهاي مورد استفاده در ايران باستان است. شهره فضل‌وزيري، استاد دانشگاه هنر در جلسه بررسي تخصصي تن‌پوش‌هاي دوره هخامنشيان و پارتيان درحالي‌که در عکس‌هايي ريشه شکل‌گيري پوشش و لباس در ايران اين دوره‌ها را بررسي مي‌کرد، گفت: ايرانيان به گواه آثار تاريخي به‌دست‌‌آمده از آن دوران خوش لباس، زيبا، قدبلند، جنگاور و ثروتمند بوده‌اند و به پوشش و لباس به چشم ابزاري براي پوشانندگي و زيبندگي استفاده مي‌کردند. لباس زنان و مردان در دوره مادها و پارس‌ها که ما آنها را به هخامنشيان مي‌شناسيم تفاوتي ندارد و تنها تفاوت زنان در انواع کلاه‌ها و سربندهاي آنها خلاصه مي‌شود و استفاده از آرايش و زيورآلاتي همچون گوشواره و گردن‌بند و انواع آويزها بين مردان و زنان مشترک بوده است. وي به تأکيد بزرگان و پادشاهان و درباريان براي استفاده از لباس خاص و فاخر و پوشيده اشاره کرد و گفت: لباسي که کوروش پس از فتح بابل در يک مراسم تولد بر تن مي‌کند در تاريخ آمده است. ضمن اينکه در تمام تاريخ نگاره‌هاي ثبت‌شده در کنار پادشاهان، کنيزاني هستند که ظروف عطر و سرمه‌دان را حمل مي‌کنند و همه اينها گوياي توجه و علاقه ايرانيان به زيبايي و آراستگي ظاهر خود بوده است. فضل‌وزيري مي‌گويد مردان و زنان ايراني در ميان اقوام آن عصر به آراستگي معروف بوده‌اند و در روزگاري که هنوز پارچه‌هاي ابريشمي دنيا را احاطه نکرده بود ايرانيان با پارچه‌هاي پنبه‌اي بسيار باارزش و لطيف، لباس‌هايي فاخر را بر تن مي‌کردند. همچنين زن و مرد دوره پارتيان از سرمه‌دان، عطر، گوشواره، ماسک يا نقاب، مهرهاي مختلف بر گردن يا در دست استفاده مي‌کردند که براي آنها علاوه بر زينت، نوعي هويت هم به همراه داشته است. اين استاد دانشگاه هنر تأکيد مي‌کند اين اطلاعات مربوط به قشر دربار و پادشاهان اين دوره است و در تاريخ کمترين ثبت از نوع پوشش و لباس مردم عادي اين دوران وجود دارد. وي همچنين به برخي از نشانه‌ها درباره استفاده از پوششي بلند با پارچه‌اي لطيف براي زنان طبقه غيردرباري اشاره کرد و گفت: اين پوشش که شبيه به سربند است و از ميانه سر شروع شده و تا پايين کمر ادامه دارد، مي‌تواند رد و نشانه‌اي بر تمايل به پوشيدگي براي زنان و به نگاه و عنوان امروز ما همان «چادر» باشد. وي به اولين نشانه‌هاي استفاده از شلوار و کيف زنانه دستي در تاريخ نگاره‌هاي تاريخي اشاره کرد و گفت: اين نشانه‌هاي تاريخي، شواهدي است که اثبات مي‌کند ايرانيان در آن زمان اولين موارد استفاده از اين پوشش‌ها را داشته‌اند. همچنين در اين جلسه مينو کريم‌نيا، به سابقه تاريخي پوشش و لباس از ابتداي تاريخ به‌خصوص در ايران اشاره کرد و گفت: شلواري که درحال‌حاضر کردها بر تن دارند، سربندهايي که زنان خطه شمال کشور در شاليزارها بر سر مي‌بندند يا سردوزي‌هاي لباس‌ها و انواع چين‌هاي روي بالاپوش‌ها از دوران هخامنشيان و پارتيان تا به امروز باقي مانده است. وي همچنين در پاسخ به «شرق» تأکيد کرد بسياري از پوشش‌هاي امروز سنتي و غيرسنتي جامعه ايران ريشه در همان پوشش کهن دارد و سادگي لباس‌ها به‌خصوص پوشاک سنتي را مي‌توان نشانه‌اي از پوشاک ساده و بدون دوخت پارتيان ديد. هخامنشيان و پارتيان، پوششي ساده و دوخت‌هايي ابتدايي داشتند که بدون برش‌هاي خاص و الگو انجام مي‌شد و نشانه‌هاي آن را مي‌توان در آستين‌هاي لباس‌هاي اين دوران تا به امروز ديد. دو پوشش «قبا» و «شلوار» در دوره‌هاي مختلف تاريخي ايران تکرار شده و در هر دوره با حفظ اصل پوشش، نوع پارچه يا تزئينات آن تغيير کرده است. با کانال تلگرامي آخرين خبر همراه شويد telegram.me/akharinkhabar