
آسیبهای تکزیستی در انتظار 60 درصد پسران ایرانی

خراسان/ اين روزها خبر افزايش آمار جوانان مجرد، براي ما شوکه کننده نيست، تلخ هست اما چون شرايط جوانان به دلايل مختلف براي تشکيل زندگيمشترک مناسب نيست، اين اتفاق برايمان دور از انتظار نيست.
طبق جديدترين آمارهاي سازمان ثبت احوال کشور، بيش از ۶۰ درصد پسرهاي ۲۰ تا ۳۰ ساله در ايران مجرد هستند؛ اين يعني بيش از ۵ ميليون پسر ۲۰ تا ۳۰ ساله زندگي مجردي دارند اما در بهترين سن براي ازدواج و انتخاب همسر هستند.(منبع: تسنيم) در ادامه نگاهي روانشناسي به اين ماجرا خواهيم داشت.
دلايل جوانان براي تکزيستي
تک زيستي امروز در جامعه ما به يک پديده مسري(اپيدميک) تبديل شده و در حال سرايت و زياد شدن است. کاهش انگيزه ازدواج و افزايش شمار دختران و پسران مجرد بيش از هر چيز به دليل پررنگ شدن ارزش هاي جهان مدرن يعني فردگرايي و اجتناب از ارزشهاي ريشهدار گذشته همچون تعهد و همراهي است. افزايش تجرد يکي از نتايجش تک زيستي است.
بيشتر افرادي که به صورت تکزيستي زندگي ميکنند، از قشرهايي هستند که باورهاي سنتي و مذهبي در آن ها ضعيف است. آنها طرفدار جامعه مدرن و پايبند به ارزشها و اصول حاکم بر آن هستند. علاوه بر مشکلات اقتصادي که قابل کتمان نيست، تمايل نداشتن به تشکيل خانواده و محدود شدن آزادي از جمله دلايلي است که امروزه در فکر برخي جوانان نفوذ کرده است و باعث شده آنها تجرد را به ازدواج ترجيح دهند.
جوانان در ابتداي جدايي از خانه و خانواده به استقلال فکر مي کنند و خوشحالاند که پس از ساليان سال، طعم شيرين آزادي را چشيده اند ولي بايد ديد که اين روزهاي خوش تا چه اندازه ميتواند بر احساس تنهايي دختران و پسراني که زندگي مجردي را انتخاب کرده اند، سرپوش بگذارد؟ به گفته بسياري از دختراني که تنها زندگي ميکنند، سختيهاي زندگي مجردي بيشتر از خوشي هايش است.
با اين حال و با تمام اين حرفها، هنوز هم دختران و پسراني هستند که به دليل رهايي از کنترل خانواده به زندگي مجردي روي ميآورند و براي رسيدن به استقلال، تمام مشکلات اين نوع زندگي را به جان مي خرند. استقلال و آزادي که تعريف حقيقي اش با اين تصور دختر و پسرها، منافات جدي دارد.
نيازي به نام تعلق عاطفي به همسر
همه ما به دليل تعلق عاطفي، به همسر و خانواده نياز داريم. بديهي است هر انتخابي در زندگي پيامدهاي مثبت و منفي دارد. زماني که شما زندگي مجردي را انتخاب ميکنيد، شايد در ظاهر آزادي عمل بيشتري داريد اما از دست دادن تعاملات عاطفي با اعضاي خانواده، بهايي است که براي اين انتخاب ميپردازيد. افزايش توانمندي در سازگاري با ديگران و انعطافپذيري براي بهبود ساير روابطمان از جمله روابط شغلي يا روابط زناشويي به ما کمک بزرگي ميکند. زندگي مجردي ناخواسته سبب مي شود فرد خودمدار و خودمحور شود چراکه فرصت رويارويي با عقايد مخالف از وي گرفته ميشود و مجال آن را نمييابد که با وجود مخالفتهاي ظاهري يا تفاوتهاي رفتاري، بتواند به اتحاد و تعلق برسد.
6 آسيب مهم زندگي مجردي
علاوه بر آنچه که بيان شد، آسيبهاي غيرقابل جبراني متوجه دختر و پسرهايي است که زندگي مجردي را انتخاب مي کنند: 1- از دست دادن شور و شوق زندگي، 2- سخت شدن هماهنگي و همدلي با ديگران، 3- بالا رفتن توقعات و مشکل پسندي در صورت تمايل به ازدواج در آينده و کم شدن احتمال پيدا کردن همسر مد نظر، 4- زود رنجي و ضعف اعصاب، 5- در بعضي موارد اعتياد و 6- فراهم شدن زمينه گناه و دور شدن از ارزش هاي انساني.










