عصر ايران نوشت:
جامعهشناسان و روانشناسان مختلفي در بررسي ازدواجهاي سالم، ويژگيها و مهارتهايي را براي کسانيکه ميتوانند روابطي موفق و رضايتبخش داشته باشند، مشخص کردند.
اين افراد:
1. فلسفهاي سالم از زندگي با ايده آلهاي مشخص دارند.
2. دوستي، احترام ، عشق بين آنها هر روز بيشتر ميشود.
3. علايق و فعاليتهاي مشترک زيادي دارند.
4. از همراهي يکديگر لذت مي برند.
5. اعتمادپذير هستند و ميتوانند اعتماد کنند، صادق و در عين حال موقعيتشناس هستند.
6. به يکديگر وابسته اند.
7. از موفقيتهاي همديگر احساس غرور کرده و همديگر را از ته دل تحسين مي کنند.
8. به کار يکديگر علاقهمند بوده و به آن احترام مي گذارند.
9. در تصميمگيريها مشارکت مي کنند.
10. سعي ميکنند کارهاي خستهکننده و يکنواختي مثل کارهاي خانه را با هم تقسيم کرده و آن را براي هم جذاب کنند.
11. اميد و آرزوهايي واقعبينانه مرتبط با اهدافي قابل دستيابي دارند.
12. مسئوليت تصميمات و رفتارهاي خود را مي پذيرند.
13. اگر لازمه رسيدن به اهدافشان ادامه تحصيل است، صبورانه ازدواجشان را براي اين منظور عقب مي اندازند.
14. مشکلات را چالشهايي مي بينند که بايد بر آن فائق آيند.
يک زوج موفق از انتقاد به طور هوشمندانهاي استفاده مي کنند اما تعادل را اين طور برقرار مي کنند که تحسينها بيشتر از انتقادات باشد
15. قبل از تصميمگيري نهايي براي انتخاب همسر، حداقل سه مورد ديگر را نيز بررسي و به طرق غيرمخرب برهم خوردن روابط را تجربه کرده اند.
16. مي توانند با وضعيت مالي موجود خود زندگي کنند.
17. از ضعفهاي خود مطلع بوده و براي تغيير تلاش موثر نشان ميدهند.
18. از انتقاد به طور هوشمندانهاي استفاده مي کنند اما تعادل را اين طور برقرار مي کنند که تحسينها بيشتر از انتقادات باشد.
19. انسانهايي «واقعي» هستند و سعي نمي کنند نقش بازي کنند و اداي ديگران را در بياورند.
20. مي دانند که روابط رو به رشد به افراد کمک ميکند به خود مطمئنتر شوند.
21. در فعاليتهاي سالم فيزيکي شرکت مي کنند؛ خوب غذا مي خورند، ورزش مي کنند و به اندازه کافي مي خوابند.
22. کمتر از طعنه و کنايه استفاده مي کنند، کمتر غر مي زنند و شکايت مي کنند.
23. از حرف زدن و گوش دادن به هم لذت ميبرند، حتي اگر در مورد موضوعاتي باشد که باهم اختلافنظر دارند.
24. عشقشان جنونآميز و عجلهاي نيست (بيش از 60 درصد از طلاقهاي زودهنگام به علت ازدواج عجلهاي است که در آن زوج بسيار جوان بوده، آشنايي زيادي با هم نداشته و مدت زمان نامزدي کوتاه بوده است).
25. همدل هستند و براي برآوردن نيازهاي همديگر تلاش مي کنند.
26. با هم فرار نکرده اند (80 درصد زوجهايي که با هم فرار ميکنند، طلاق ميگيرند).
27. به همان اندازه که دوست دارند در رابطه دريافتکننده باشند، دهنده هستند.
28. از دوران نامزدي خود براي آشنايي کامل و رشد هرچه بيشتر عشقشان استفاده مي کنند.
زوج موفق سعي نمي کنند بيش از حد به اشتباهات گذشته بپردازند، نگاهشان به آينده است تا چنين مواردي ديگر پيش نيايد
29. به دقت مشکلات و مسائلي که برايشان پيش ميآيد را بررسي ميکنند، معايب و مزاياي همه انتخابها را در نظر ميگيرند. سعي نمي کنند درمورد مسائل مهم رابطهشان، با عجله نتيجهگيري کنند.
30. با احترام و محبت ازدواج ميکنند نه از روي دلسوزي.
31. خانوادههاي همديگر را باوجود اشکالاتشان، دوست دارند.
32. در طول دوران نامزدي درمورد مسائل مختلف جنسي بحث مي کنند.
33. از شوخي و شوخطبعي به صورتي درست و غيرمخرب استفاده مي کنند.
34. از ميزان محبت ارائه شده در رابطهشان راضي هستند.
35. سعي مي کنند خصوصيات اخلاقي که براي همسرشان آزاردهنده است را تغيير داده و اصلاح کنند.
36. سعي نمي کنند بيش از حد به اشتباهات گذشته بپردازند، نگاهشان به آينده است تا چنين مواردي ديگر پيش نيايد.
37. قدرت بخشيدن دارند و از طرف همسرشان نيز بخشوده مي شوند.
10 شاخص براي ازدواج سالم
يک ازدواج سالم و مستحکم به بخت و اقبال يا عشق مربوط نيست، بلکه نياز به تلاش و سازگاري دارد. برخي از عواملي که در يک ارتباط سالم نقش دارند، ثابت هستند، يعني چيزهايي که شما نميتوانيد آنها را تغيير دهيد. اما عوامل ديگري هستند که ميتوانيد با کار کردن بر روي آنها رابطهتان را بهبود بخشيد. شناختن اين عوامل براي هر کسي که قصد ازدواج دارد، مهم است.
اين عوامل در اين 10 شاخص ازدواج سالم فهرست شدهاند:
1) برقراري ارتباط درست: زوجهاي خوشبخت با يکديگر صحبت ميکنند و به حرف يکديگر گوش ميدهند. اين زوجها ميدانند که عوامل بيروني که باعث حواسپرتي ميشوند يا عواطف فرد اثر ميگذارند، مانع ارتباط درست ميشوند، و راههايي را پيدا ميکنند تا هنگامي که خودشان و همسرشان آماده هستند، بر اين عوامل غلبه کنند.
2) برخورد با تعارضها و اختلافات به شيوه مثبت: پرهيز از بيان اختلافات و تعارضها عامل شماره يک طلاق است. روابط مستحکم زن و شهر به توانايي آنها بر غلبه بر اين اختلافات به شيوهاي مثبت بستگي دارد.
3) داشتن انتظارات واقعي:هنگامي دو نفر براي اولين بار ديدار ميکنند، حداکثر تلاششان را ميکنند تا خطاهايشان را بپوشانند. اين شيوهاي عادي است، اما زن وشوهر بايد بدانند با گذشت زمان، خود "واقعي" شخص بروز خواهد کرد. روابط بين دو فرد در طول زمان تکامل پيدا ميکند، اما داشتن انتظارات غيرواقعي از همسر، يا از رابطه با او، باعث ايجاد استرس غيرضروري ميشود.
4) توجه کردن به جزئيات زندگي همسر: افرادي که ازدواجهاي پايداري دارند به خوبي همسرشان را ميشناسند. آنها از وقايع عمده زندگي گذشته همسرشان خبر دارند، و از چيزهاي دلخواه و چيزهاي مورد تنفر او، اميدها و نگرانيهايشان آگاهي دارند. و اين اطلاعات را با تغييرات دنياي همسرشان به روز ميکنند.
5) تجربه کردن واکنشهاي دوجانبه مثبت بيشتر نسبت به واکنشهاي منفي: برخي از پژوهشها نشان دادهاند در ازدواجهاي موفق تعداد واکنشهاي مثبت 5 برابر بيش از واکنشهاي منفي است. دادن پاسخ مثبت به خواسته همسر براي توجه کردن به او - چه سوالي داشته باشد، چه دست کمک به سوي شما دراز کند، چه تنها يک نگاه به شما باشد- رابطه شما را مستحکمتر ميکند.
6) ايجاد اعتماد: اعتماد به تدريج ساخته ميشود، اما برقرار روابط صادقانه و عمل کردن به وعدهها باعث تسريع ايجاد اعتماد ميشود.
افرادي که ازدواجهاي پايداري دارند به خوبي همسرشان را ميشناسند. آنها از وقايع عمده زندگي گذشته همسرشان خبر دارند، و از چيزهاي دلخواه و چيزهاي مورد تنفر او، اميدها و نگرانيهايشان آگاهي دارند. و اين اطلاعات را با تغييرات دنياي همسرشان به روز ميکنند
7) گذراندن وقت با يکديگر: داشتن تجربههاي مشترک راهي خوبي براي تقويت رابطه با همسرتان است. زوجهايي که به انجام کارهايي ميپردازند که که هر دو از آن لذت ميبرند يا وادار ميشوند که کارهايي را با هم انجام دهند- رابطه سالمتر و قويتري دارند.
8) ارزشهاي مشترک: زوجهايي در شروع زندگي طيف گستردهاي از ارزشهاي مشترک دارند- در مورد چيزهاي مهم در زندگي توافق دارند- بخت بيشتري براي ايجاد رابطه مستحکم دارند.
9) مسئوليتهاي مشترک: هم زن و هم شوهر برايي پرورشدادن رابطهشان، حفظ جريان آرام امور خانه و کار کردن براي رسيدن به اهداف مشترک متعهد هستند. اينکه تنها يکي از دو همسر بار اين مسئوليتها را به دوش بکشد، باعث ايجاد نارضايي ميشود.
10) سازگاري با تغيير: افراد و رابطهها در طول زمان دگرگون ميشوند. بايد انتظار اين تغييرات را داشته باشيد، نه اينکه از آنها بترسيد. انتظارات افراد از رابطه دوجانبه ممکن است تغيير کند. همسران لازم است توانايي صحبت کردن در مورد اين تغييرات و يافتن راههايي براي سازگار شدن با آنها را داشته باشند.