گورباچف در سال 1990 جايزه صلح نوبل را دريافت کرد و از جمله فعاليتهاي سياسي او پس از استعفا تاسيس بنياد گورباچف در سال 1992 و صليب سبز بين الملل در سال 1993 محسوب مي شود. گورباچوف در کتابي که اخيراً نگارش آن را تمام کرده است، از بالا رفتن سن و احساس پيري اش مي گويد ولي اين مطلب را نيز نوشته است که مي خواهد همچنان در صحنه هاي سياسي باقي بماند.
سياستمدار 81 ساله در مراسم رونمايي از کتابش به خبرنگاران گفت: «در چند سال گذشته احساس کسالت و بيکاري داشتم چون در پنج سال گذشته تنها چهار کار مهم انجام داده ام و به همين خاطر تصميم گرفته ام تا جايي که توان داشته باشم به کارم ادامه دهم.»
وي در کتابش با عنوان «تنها با خودم» که به همسرش رايسا تقديم کرده است، داستان زندگي خود را از دوران کودکي تا سال 1991 يعني سقوط اتحاد جماهير شوروي روايت کرده است و جزئيات زيادي از روابط خانوادگي اش در آن ديده مي شود. همسر گورباچوف در سال 1999 به دليل بيماري سرطان خون از دنيا رفت.
در اين کتاب گورباچوف از دوران بيماري همسرش نوشته که چگونه با بيماري سرطان مبارزه کرد. وي يکي از دلايل مرگ همسر خود را سقوط نظام شوروي اعلام مي کند و مي نويسد بعد از سال 1991 بيماري رايسا بيشتر و سخت تر شد. شرايط سخت کشور و مشکلات من نيز روي او تاثير گذاشته بود...
گورباچف در بخشي از کتاب نوشته است: «در تمام زندگيام ما همواره با يکديگر در حال گفتوگو بوديم. هنگامي که دبيرکل حزب شدم و زماني که به عنوان رئيسجمهور شوروي انتخاب شدم روزي دو يا سه بار با همسرم تماس تلفني داشتم يا او با من تماس ميگرفت.»