به بهانه کیفیت پایین چمن فولادشهر و تماشای نیمه خالی لیوان
![به بهانه کیفیت پایین چمن فولادشهر و تماشای نیمه خالی لیوان](https://app.akharinkhabar.ir/images/2024/09/11/e1d7fc79-f18b-437f-bcc3-2c341d701240.jpeg)
فارس/لیوانی که نیمه خالی آن در ماجرای چمن بی کیفیت استادیوم فولادشهر مشاهده شده بود، لیوان اعتبار و آبروی فوتبال یک کشور است. طبیعی است که باید نکات مثبت و منفی را با هم دید و لطف (شاید انجام وظیفه) مسئولان نیز ستودنی است اما کیفیت بد چمن، چیزی نبود که بتوان به راحتی کتمکانش کرد.
مدیرکل ورزش و جوانان اصفهان حملات رسانهای به وضعیت اسفناک چمن استادیوم فولادشهر را تمرکز بر نقطه ضعف به جای افتخار به نقاط قوت دانست.
بدیهی است و شاید گفتن ندارد که حمله رسانههای معاند که همواره به دنبال بهانهای برای بزرگنمایی مشکلات و ناامید کردن مردم هستند زیر ذره بین این مقاله نیست.
چمن استادیوم فوتبال یکی از مهمترین عوامل در برگزاری بازیهای حرفهای است. کیفیت بالای چمن میتواند تأثیر مستقیمی بر عملکرد بازیکنان، جلوگیری از مصدومیتها و زیبایی مسابقات داشته باشد. با پیشرفت علم و فناوری، توسعه چمنهای با کیفیت بالا به یکی از موضوعات مهم در صنعت ورزش تبدیل شده است.
در اوایل قرن بیستم، چمن طبیعی در اکثر استادیومهای فوتبال بهکار گرفته میشد. به دلیل آسیبپذیری در برابر شرایط جوی و استفاده مکرر، چمن طبیعی بهسرعت خراب میشد و نیاز به تعمیر داشت. از دهه ۱۹۶۰، اولین نسل از چمنهای مصنوعی معرفی شد که مشکلاتی مانند سختی بیش از حد و عدم شباهت به چمن طبیعی داشت.
در دهههای بعد، بهبودهای بسیاری در فناوری چمن مصنوعی صورت گرفت. چمنهای مصنوعی امروزی که به چمنهای «هیبریدی» نیز شناخته میشوند، ترکیبی از چمن طبیعی و الیاف مصنوعی هستند. این نوع چمن دوام و انعطافپذیری بالاتری دارد و مشکلات ناشی از تغییرات جوی و استفاده مکرر را به حداقل میرساند.
چمنهای استادیومهای فوتبال با مشکلات متعددی مواجهاند. یکی از اصلیترین مشکلات، تأثیرات مخرب شرایط آبوهوایی است. بارندگیهای شدید یا خشکسالیهای طولانی میتواند موجب فرسایش چمن شود. همچنین استفاده مکرر از زمین برای مسابقات و تمرینات، فشار زیادی به سطح چمن وارد کرده و باعث کاهش کیفیت آن میشود.
از دیگر مشکلات میتوان به سیستمهای زهکشی ناکارآمد اشاره کرد که در برخی استادیومها وجود دارد. این سیستمها اگر بهدرستی طراحی نشده باشند، موجب تجمع آب در سطح چمن و تشکیل گِلولای میشود که بازی را غیرممکن یا خطرناک میکند.
عدم توجه به نگهداری مناسب و سرمایهگذاری ناکافی در تکنولوژی چمن از جمله دلایل اصلی کیفیت پایین چمن در برخی کشورها است. بهویژه در کشورهای در حال توسعه، بودجههای محدود به مسائل دیگر اختصاص داده میشود و نیاز به داشتن چمن با کیفیت کمتر احساس میشود.
کشورهای عربی در سالهای اخیر با سرمایهگذاریهای کلان در زیرساختهای ورزشی و بهرهگیری از بهترین تکنولوژیها توانسته استادیومهای مدرن با چمنهای استاندارد ایجاد کنند. استفاده از چمنهای هیبریدی به همراه سیستمهای تهویه و آبیاری هوشمند باعث شده تا کیفیت چمن به سطح استانداردهای بینالمللی برسد.