AFC از پایان یک نسل در فوتبال ایران نوشت؛ روایت اتفاقات جامجهانی ۲۰۰۶

مهر/سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا در گزارشی به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان پرداخته و با مرور عملکرد تیم ملی فوتبال ایران در این رقابتها، از آن بهعنوان پایان یک نسل فوتبالی یاد کرده است.
سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا در ادامه گزارش های روزانه خود از جام جهانی های گذشته امروز یکشنبه ۱۰ خرداد به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان پرداخته جایی که تیم ملی فوتبال ایران با تیم های ملی مکزیک، آنگولا و پرتغال همگروه بود و شاگردان برانکو ایوانکوویچ با دو شکست و یک تساوی از صعود به مرحله حذفی بازماندند.
در متن گزارش AFC در رابطه با تیم ملی فوتبال ایران آمده است: امیدهای زیادی به تیم ملی ایران وجود داشت؛ تیمی که در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ به مقام سوم رسیده بود، در مرحله انتخابی جام جهانی صدرنشین گروه خود شده بود و ترکیبی از تجربه و جوانی را در اختیار داشت.
گروه ایران در جام جهانی شامل تیمهای پرتغال به رهبری کریستیانو رونالدو، مکزیک (تیم همیشگی جامهای جهانی) و آنگولای تازهوارد بود و همین موضوع امید به خلق شگفتی را افزایش داده بود.
در نخستین بازی مقابل مکزیک، ایران نمایش قابل قبولی در نیمه اول داشت و یحیی گلمحمدی موفق شد گل تساوی را پس از گل اول عمر براوو به ثمر برساند، اما در نیمه دوم و طی چند دقیقه تمرکز تیم از بین رفت و مکزیک با گلهای دوباره براوو و همچنین آنتونیو سینیا پیروز میدان شد.
در دیدار بعدی، ایران مقابل پرتغالِ ستارهدار قرار گرفت. در این مسابقه، دِکو پس از گذشت یک ساعت قفل دروازه ایران را شکست و در ادامه کریستیانو رونالدو در دقیقه ۸۰ از روی نقطه پنالتی گل دوم را به ثمر رساند؛ این گل، نخستین گل رونالدو در تاریخ جام جهانی بود.
در آخرین بازی مرحله گروهی، شاگردان برانکو ایوانکوویچ عملکرد بهتری داشتند و توانستند با گل سرزنی سهراب بختیاریزاده روی کرنر مهدی مهدویکیا، گل فلویو آمارو از آنگولا را پاسخ دهند تا ایران بدون امتیاز از مسابقات خداحافظی نکند.
در نهایت، جام جهانی ۲۰۰۶ پایان یک نسل طلایی برای فوتبال ایران بود؛ نسلی که دو بار در جام جهانی حضور داشت. پس از آن، تیم ملی ایران تنها در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل و با آغاز دوران کارلوس کیروش دوباره به این رقابتها بازگشت.

















