باشگاه خبرنگاران/ يک رسانه ايتاليايي با مسئول توسعه راگبي بانوان ايران و يکي از چهرههاي برتر راگبي جهان، گفتگوي مفصلي انجام داده است.
به گزارش خبرنگار دنياي ورزش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران جوان، ناهيد بيارجمندي، مسئول توسعه راگبي بانوان ايران است که سال گذشته ميلادي از سوي فدراسيون جهاني راگبي، در جمع ۱۵ زن تاثير گذار در پروژه توسعه اين ورزش قرار گرفت.
تاثير گذاري بيارجمندي در راگبي تا حدي است که سايت sportdonna ايتاليا را ترغيب کرده مصاحبه مفصلي با او انجام بدهد.
اين سايت در مقدمه مصاحبه خود نوشت: ايران کشوري شگفت انگيز و جامعهاي در حال تحول شديد و مداوم است. شايد ما از طريق رسانههاي غربي متوجه اين موضوع نشويم. اما ايران کشوري است که اگر آن را از طريق ورزش و راگبي مورد مطالعه قرار دهيد، پويايي غير منتظرهاي را به شما نشان ميدهد. به همين ترتيب ورزش امروزه يک فرهنگ مهم در ايران است.
جوانان زير سي سال، ۸۰ درصد کل جمعيت ايران را تشکيل ميدهند و ۶۰ درصد فارغ التحصيلان دانشگاهها زن هستند.
به همين دليل ما براي مصاحبه به سراغ ناهيد بيارجمندي رفتيم. زن جوان قوي و با نگاهي غرورانگيز.
ناهيد چه کسي است، چند سال دارد، در چه رشتهاي درس ميخواند، يک دختر ايراني مانند شما امروز چگونه زندگي ميکند؟ خودتان را براي خوانندگان ايتاليايي Sportdonna.it معرفي کنيد.
"نام من ناهيد بيارجمندي است. در ماه آوريل ۳۲ ساله خواهم شد. اخيراً، پس از فارغ التحصيل شدن از رشته تربيت بدني، کارشناسي ارشد در فيزيولوژي ورزشي را به پايان رساندم. حدود ۱۱ سال است که راگبي تمام عشق و علاقه من يا به عبارت ديگر زندگي من بوده است. ما فقط يک مورد داريم و دوست دارم آن را به با ارزشترين چيزهايي که داريم تقديم کنم، خانواده و دوستان.
در خانواده همه ما همه ورزشها را دوست داريم، مانند بسياري از جوانان ايراني امروز که علاوه بر ورزشهاي سنتيتر، انواع ورزشها را دوست دارند. اين سبک زندگي ماست. به عنوان مثال، خواهرم قهرمان سنگوردي آزاد و همچنين طراح گرافيک است. اما او کمي ديوانهتر از من است. من دوست دارم پاهايم محکم روي زمين باشد و زندگي کنم! در اين مورد بايد بگويم که والدين ما هميشه، در تمرينات، دورهها، مطالعات از ما حمايت کرده اند؛ بنابراين زندگي من، همانطور که ميبينيد، از راگبي ساخته شده است. من به عنوان مربي راگبي در زمين ميکنم و به عنوان مدير توسعه راگبي ايران در دفتر کار فعاليت ميکنم. اين کاري بي وقفه و پيچيده است که من به همراه چند همکار در قالب يک تيم انجام ميدهم. "
شما براي فدراسيون کار ميکنيد
براي فدراسيون ايران از سال ۲۰۱۶ رئيس کميته توسعه راگبي بانوان بوده ام. همچنين از سال ۲۰۱۸ ماموريت تبليغ ميني راگبي بين دختران و پسران را بر عهده گرفتم. من اخيراً ازدواج کرده ام، البته با يک بازيکن راگبي تيم ملي ايران، علي اکبر غلامي. به عنوان بخشي از کارم، و شايد به دليل شخصيت سرسختانه ام، عضو "زنان در راگبي" شدم #TryAndStopUs يک پروژه بين المللي متعلق به فدراسيون راگبي جهان که هدف آن ارتقاء ارزشهاي زنان از طريق ورزش است. من نقش سفير راگبي در ايران را ايفا ميکنم. من معتقدم که تاکنون فعاليت ميداني و فعاليت ارتباطي ورزش ما متعادل بوده است. با افتخار به شما ميگويم که به همين دليل فدراسيون ما به عنوان بهترين کميته انجمن راگبي آسيا در سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. اين امر باعث حضور من در کميته مشاوره بانوان ۲۰۲۰ به عنوان نايب رئيس ايراني اين کميته شد که چالش و افتخاري بزرگي است. "
چطور شد که شروع به بازي راگبي کرديد و دختران هم سن شما چگونه شروع به بازي ميکنند؟ راگبي در بين زنان در ايران چقدر گسترش يافته است؟
"من در کرج زندگي ميکردم. به ياد ميآورم که من و دوستانم خود را براي کنکور تربيت بدني آماده ميکرديم که يکي از ما شروع به صحبت در مورد راگبي کرد. اين صحبت ما را به فکر برد و من هرگز از ذهن من بيرون نرفت؛ و از آن زمان به بعد همه چيز سريع و سرگرم کننده بود و من عشقم را دنبال ميکنم. به حدي که اکنون، پس از ۱۱ سال، من عضو يک کمپين جهاني راگبي به نام "سعي کن و ما را متوقف کن"! هستم.
آيا راگبي امروزه در سراسر ايران محبوب است يا فقط در مناطق و شهرهاي خاصي؟ "
ما فعاليتهاي مداوم و محکم را در بسياري از مقولههاي استراتژيک آغاز کرده ايم از جمله؛ راگبي ۱۵ نفره بزرگسالان، راگبي ۷ نفره بزرگسالان، راگبي زير ۲۰، ۱۷ و ۱۳ سال، راگبي ساحلي و به زودي ميني راگبي.
نکته جالب اين است که ما زنان و دختران داوطلب بسياري در استانهاي خود به عنوان کارگر توسعه (DV)، مربيان، داوران داريم. جوانان زيادي در ايران وجود دارند و به لطف آنها ميتوان مسابقات راگبي بانوان را که توسط زنان در ايران برگزار ميشود، راه اندازي کرد. کشور ما توزيع خوبي در راگبي دارد. ايران کشور بزرگي است، داراي ۳۱ استان است و فقط ۷ مورد از آنها در حال حاضر ساختار راگبي ندارند، اينها يکي از ماموريتهاي ما در کميته توسعه راگبي ايران است؛ حضور راگبي در هر نقطه از کشور ".
من ديدم که شما براي راگبي کودکان نيز فعاليت ميکنيد. آيا باشگاههايي وجود دارند که اين فعاليتها ميني راگبي را انجام دهند؟
"بله، در واقع راگبي مانند ساير ورزشهاي ايران، نسبت به زماني که من شروع به کار کردم، بسيار تغيير کرده است. من دير شروع کردم. اکنون دختران ما در سن ۸-۹ سالگي راگبي را شروع ميکنند. يادم هست که در شروع کار مجبور بوديم تفاوت راگبي و فوتبال آمريکايي را براي همه توضيح دهيم. اما امسال که براي معرفي اين ورزش به دانش آموزان به مدرسه رفتم، با اين سوال شروع کردم که: چه کسي راگبي را ميشناسد؟ يک دختر گفت: "من چيزي درمورد آن نميدانم فقط اين را ميدانم که اين فوتبال آمريکايي نيست! "
در سراسر جهان (همچنين در ايتاليا) هميشه براي زنان ورزش کردن کار آساني نيست؛ و راگبي حتي سختتر است، زيرا راگبي ورزشي خشن و يا فقط براي آقايان محسوب ميشود. نظر شما در اين باره چيست؟
" ميتوانم بگويم که اگر راگبي واقعاً ورزش خشني بود، کودک ورزش نميشد، اگر واقعاً خشونت آميز بود، جام جهاني آن بعد از المپيک يا فوتبال، بيشترين هوادار را نداشت! من فکر ميکنم راگبي راهي براي زندگي است. اميدي است براي افرادي که گم شده اند و يک سکوي پرش براي افراد قدرتمند است. "
امروز چگونه در تهران زندگي ميکنيد. ايران کشوري پيچيده و داراي فرهنگ بسيار باستاني است. جوانان امروزي مدرن و برابر با جواناني هستند که ميتوانيد در همه شهرهاي ديگر دنيا آنها را ببينيد. روياي زندگي دختري مثل شما چيست؟ به چه موسيقي گوش ميدهيد، چه لباسهايي را دوست داريد بپوشيد، دوست داريد در اوقات فراغت خود چه کاري انجام دهيد.
"من يک فرد عادي و داراي ذهن نامحدود هستم. من کنجکاو هستم، از چيزهاي جديد استقبال ميکنم. من مطمئن هستم که کشور من دختران زيادي مثل من و برتر از من دارد. اينجا دختران مهارنشدني هستند که در زندگي خود ميتوانند مسيري مانند مسير زندگي مرا طي کنند. فقط احساسات و روياهاي آنها را دنبال کنيد. روياها هرگز اشتباه نيستند. ما در ايران يک عبارت زيبا براي گفتن آنچه که ميخواهيم باشيم داريم، ميگوييم: لبخند بزن و صادق باش. "
بازار