۱۰ بازيکن پرآوازه بوسني و هرزگوين

فارس/ سايت اسپورت مول در آستانه جام جهاني اسامي ۱۰ بازيکن پرآوازه بوسني و هرزگوين را منتشر کرد. بوسني و هرزگوين کشوري نوپا است. آنها يکي از کشورهاي استقلال يافته از يوگسلاوي سابق هستند. نخستين ديدار ملي آنها سال 1995 مقابل آلباني انجام شد اما يک سال ديگر طول کشيد تا آنها عضو رسمي فيفا شوند. از آن پس بوسني در مسابقه‌هاي مقدماتي زيادي براي راهيابي به تورنمنت‌هاي معتبر شرکت کرد که در هر کدام از آنها با اختلاف بسيار کمي موفق به حضور در آن رقابت‌ها نشد اما اکنون آنها توانسته‌اند به جام جهاني 2014 برزيل راه پيدا کنند و در گروه F اين مسابقه‌ها به همراه ايران، آرژانتين و نيجريه قرار گرفته‌اند. سايت اسپورت مول به بررسي بازيکنان بزرگ اين تيم پرداخته و 10 تن از بهترين‌هاي آنها را معرفي کرده است. 10. الوير رحيميچ (2007 تاکنون) - 40 بازي ملي، بدون گل زده حتي در سن 38 سالگي، او باز هم يکي از بهترين‌هاي زسکا مسکو روسيه است. او سال 2001 از آنژي ماخاچکالا راهي زسکا شده و در اين تيم به يکي از بهترين‌هاي تاريخ بوسني و هرزگوين بدل شد. او که لقب «مرد آهني» را با خود يدک مي‌کشد، چهار قهرماني در ليگ برتر روسيه، هفت قهرماني در جام حذفي اين کشور و يک قهرماني در جام يوفا در سال 2005 را در کارنامه دارد. او تا پيروزي بوسني مقابل ترکيه در سال 2007 هيچگاه در ترکيب ثابت تيم ملي کشورش حضور نيافته بود اما پس از آن به بازيکني کليدي در اين تيم بدل شد. 9. مهو کودرو (1996 تا 2000) - 13 بازي ملي، 3 گل بايد بازيکن خاصي باشيد تا مورد تمجيد يوهان کرويف قرار بگيريد اما اين بازيکن در سال 1995 مورد توجه سرمربي وقت کاتالان‌ها قرار گرفت و راهي اين تيم شد. او در فصل نخست حضور در ترکيب بارسلونا موفق شد 9 بار دروازه حريفان را باز کند. يکي از گل‌هاي او به رئال مادريد بود. کرويف 12 ماه بعد از بارسا جدا شد و کودرو هم به دنبال وي همين کار را انجام داد. او در تيم‌هاي رئال سوسيداد، تنريف و آلاوز هم بازي کرد و به شهرتي براي خود در ليگ اسپانيا دست يافت. بدشانسي کودرو اين بود که بوسني تا سال‌هاي پاياني دوران فوتبال وي از يوگسلاوي جدا نشده بود و او نتوانست بازي‌هاي ملي زيادي در کارنامه‌اش داشته باشد. اين بدان معنا است که کودرو تنها 13 بار براي بوسني به ميدان رفت. او در سال 2008 با پيشنهاد مربيگري در تيم ملي بوسني روبه‌رو شد اما به دليل اختلاف با فدراسيون فوتبال اين کشور پس از پنج ماه اخراج شد. 8. آسمير بگوويچ (2009 تاکنون) - 28 بازي ملي، بدون گل او در آلمان و کانادا بزرگ شد و به راحتي مي‌توانست در براي تيم ملي اين کشورها نيز به ميدان برود. او حتي در تيم جوانان کانادا هم به ميدان رفت اما در نهايت بوسني را ترجيح داد. حضور او در باشگاه پورتسموث انگليس در سال 2005 که با حضور قرضي در تيم استوک سيتي (باشگاه کنوني وي) همراه بود موجب شد تا کادر فني بوسني نظرشان به وي جلب شود. نمايش او در ترکيب استوک موجب شده تا تيم‌هايي چون بارسلونا، منچستريونايتد و ليورپول به دنبال خريد وي باشند. بگوويچ از سال 2012 به دروازه‌بان شماره يک بوسني بدل شده و در سال 2013 هم موفق شد عنوان بهترين بازيکن سال کشورش را کسب کند. 7. الوير بوليچ (1996 تا 2006) - 51 بازي ملي، 22 گل بدون شک هواداران منچستريونايتد بوليچ را با آن ادا و اطوارهايش خيلي خوب به خاطر مي‌آورند. وقتي اين بازيکن به همراه فنرباغچه به اولدترافورد آمد، يونايتدها 40 سال بود که در ديدارهاي اروپايي در زمين‌شان شکست نخورده بودند. بوليچ توپ برگشتي از دفع پيتر اشمايکل را بدل به تنها گل مسابقه کرد تا به رکورد شکست ناپذيري يونايتدها پايان دهد. دوران فوتبال بوليچ کمي پر تلاطم بود. او براي 11 باشگاه مختلف بازي کرد که بهترين دوران آن حضور پنج ساله در فنرباغچه ترکيه بود. بوليچ به اين تيم کمک کرد تا بار ديگر عنوان قهرماني ترکيه را به دست آورد. از نظر حضور در تيم ملي بوسني نيز تنها دو بازيکن هستند که گل‌هاي بيشتري نسبت به او براي تيم ملي اين کشور به ثمر رسانده‌اند. 6. وداد ايبيشويچ (2007 تاکنون) - 51 بازي ملي، 20 گل درست همانند بگوويچ، ايبيشويچ هم دوران کودکي‌اش را در کشورهاي ديگر سپري کرد. سوييس و آمريکا کشورهايي بودند که ايبيشويچ مي‌توانست براي آنها به ميدان برود. از زمان حضور در ترکيب تيم ملي فوتبال بوسني، اين بازيکن به شکل متناوب در اين تيم به ميدان رفته است. 20 گلي که او براي تيم ملي بوسني به ثمر رسانده شامل هت‌تريک مقابل ليختن اشتاين در مقدماتي راهيابي به جام جهاني و دو گل مقابل اسلووني بوده است. ايبيشويچ بار ديگر به پاري سن ژرمن فرانسه بازگشت اما در اين تيم نتوانست مربي خود را تحت تاثير قرار دهد اما در ليگ آلمان و در تيم‌هاي آلمانيا آخن، هوفنهايم و اشتوتگارت بازي‌هاي خوبي از خود به نمايش گذاشت. 5. ژردان ميسيموويچ (2004 تاکنون) - 80 بازي ملي، 25 گل کل دوران فوتبال وي مملو از درگيري با هم‌تيمي‌ها و مربيان بوده است. او در جريان بازي هم نمي‌تواند رفتارش را کنترل کند اما زماني که توپ زير پاهاي وي قرار دارد کمتر کسي مي‌تواند کيفيت او به عنوان يک هافبک تهاجمي را مورد انتقاد قرار دهد. او سه بازي براي بايرن مونيخ انجام داد و سپس راهي تيم‌هايي چون گالاتاسراي و دينامو مسکو شد. او در سال 2011 به خاطر آنکه گئورگي حاجي، اسطوره فوتبال روماني را يک دروغگو خوانده بود از گالاتاسراي اخراج شد. ميسيموويچ اکنون در گوانگژو رنهه چين حضور دارد و در 31 سالگي يکي از مهره‌هاي کليدي بوسني به شمار مي‌آيد. هيچ بازيکني بيشتر از ميسيموويچ براي بوسني به ميدان نرفته است. زدن 25 گل با آنکه در خط هافبک حضور دارد نيز او را به بازيکن مورد علاقه هواداران اين تيم بدل کرده است. 4. امير اسپاهيچ (2003 تاکنون) - 72 بازي ملي، 3 گل از سال 2003 که نخستين بازي خود براي بوسني را مقابل روماني انجام داد همواره يکي از بازيکنان ثابت اين تيم بوده است. او اکنون بازوبند کاپيتاني را نيز به بازو مي‌بندد. او يک مدافع مياني با تجربه فراواني است و در ترکيب تيم‌هاي لوکوموتيو مسکو، NK زاگرب، مون‌پليه، سويا و باير لورکوزن در ليگ قهرمانان اروپا و ليگ اروپا به ميدان رفته است. با توجه به اينکه اسپاهيچ گلزن قهاري نيست اما سه بار براي تيم ملي کشورش گلزني کرده که يکي از آنها در ديدار مقدماتي راهيابي به جام جهاني مقابل ارمنستان بوده است. 3. ميرالم پيانيچ (2008 تاکنون) - 46 بازي ملي، 8 گل به نظر مي‌رسد اگر پيانيچ در پايان فصل جاري باشگاه رم را ترک کند مي‌تواند به گرانقيمت‌ترين بازيکن تاريخ بوسني بدل شود. نام اين هافبک تهاجمي که در ژانويه به شدت در ارتباط با منچستريونايتد شنيده مي‌شد مورد توجه بارسلونا هم قرار دارد. او سال 2008 از متز راهي ليون شد تا جانشين جونينيو پرنامبوکانو شود. فصل نخست حضور وي در ليون همراه با شکستگي پايش بود اما او بازگشت و با گلي که به ثمر رساند موجب شد تا تيمش راهي يک چهارم نهايي ليگ قهرمانان اروپا شود. اکنون و در 24 سالگي او در باشگاهي چون رم به ميدان مي‌رود و يکي از ارکان اصلي بوسني و هرزگوين به شمار مي‌رود. او در سنين نوجواني براي تيم ملي فوتبال لوگزامبورگ نيز به ميدان رفته است. پيانيچ در دو سال اخير در ترکيب تيم ملي کشورش چهار گل زده و هشت پاس گل هم داده است. 2. حسن صاليحميدزيچ (1996 تا 2006) - 43 بازي ملي، 6 گل 6 قهرماني در بوندسليگا و چهار قهرماني در جام حذفي آلمان چيزي است که حميدزيچ مي‌تواند به آن ببالد. او عضو تيم بايرن مونيخ در سال 1999 بود که در فينال ليگ قهرمانان اروپا به شکلي دراماتيک از منچستريونايتد شکست خورد اما دو سال بعد و با ضربه پنالتي که تبديل به گل کرد موفق شد مقابل والنسيا به برتري رسيده و جام قهرماني در اروپا را بالاي سر ببرد. او دو بار به عنوان بهترين بازيکن سال بوسني انتخاب شده و عضو باشگاه يوونتوس در سال 2007 بود که با رسيدن به عنوان قهرماني در سري B به سطح نخست فوتبال ايتاليا بازگشت. در دوران حضور در يوونتوس او با دو بار گلزني در پيروزي 3 بر 2 مقابل ميلان تبديل به بازيکن محبوب هواداران شد. او نيز به خاطر مستقل نشدن بوسني نتوانست دوران اوج فوتبال خود را در تيم ملي بگذراند. به همين خاطر در هيچ تورنمنت معتبري براي تيم ملي کشورش به ميدان نرفته است. 1. ادين ژکو (2007 تاکنون) - 60 بازي ملي، 33 گل ميانگين گلزني بيش از يک گل در هر مسابقه تعجب همه را برمي‌انگيزد. نه تنها او گل‌هاي زيادي در ديدارهاي دوستانه تيمش به ثمر رسانده بلکه او 19 گل هم در مقدماتي جام‌هاي جهاني زده است. ژکو براي رساندن تيم ملي بوسني به جام جهاني برزيل نيز 10 بار دروازه حريفان را باز کرد. او اکنون بهترين گلزن تيم ملي بوسني با اختلافي هشت گله است. اين بدان معناست که ژکو 28 ساله پيش از پايان دوران فوتبالش مي‌تواند اختلاف با نفر دوم را بيشتر هم بکند. مهاجم کنوني منچسترسيتي در 142 بازي براي ولفسبورگ موفق شد 85 بار گلزني کند. او در سال 2011 به سيتي پيوست و تاکنون 61 بار گلزني کرده است. او قهرماني در ليگ برتر انگليس و جام حذفي اين کشور را نيز در کارنامه دارد و سه بار نيز عنوان بهترين بازيکن سال بوسني را از آن خود کرده است.