ورزش 3/ کاپیتان تیم ملی فوتبال بانوان ایران روز گذشته با انتشار پستی از بازی های ملی خداحافظی کرد.
روز گذشته سارا قمی یکی از بهترین فوتبالیست‌های فوتبال ملی ایران طی سال‌های اخیر، با انتشار پستی از خداحافظی خود خبر داد؛ خبری که خودش می‌گوید مدتی به آن فکر می‌کند و درنهایت تصمیم خود برای کناره گیری از فوتبال ملی را روز گذشته علنی کرد.
به همین بهانه با سارا که از سال 1386 به عضویت تیم ملی بانوان فوتبال ایران درآمده، حرف‌هایمان را آغاز کردیم:« همانطور که می دانید، از سال 1386 عضو تیم ملی فوتبال ایران هستم. در این مدت هم لحظات خوب و شیرینی را سپری کردم و هم لحظات تلخی را داشتیم. در این 13 ، 14 سال من 53 بازی ملی و 21 گل زده دارم.»
قمی که یکی از بهترین مهاجمان فوتبال بانوان طی سال های گذشته بوده و چندین بار عنوان بهترین گلزن مسابقات را از آن خود کرده، سپس به نکته‌ای در مورد گل‌های ملی خود اشاره کرد و افزود:« پست تخصصی من فوروارد نوک است ولی در تیم ملی شرایطی ایجاد شد که بیشتر در پست وینگر راست و چپ بازی می کردم و به همین دلیل تا یک زمانی آمار گلزنی هایم بالا بود ولی بعد کمتر شد.»
از سارا قمی در رابطه با سیر صعودی فوتبال بانوان طی سال های 1386 تا حالا پرسیدیم و او در واکنش به این سوال گفت:« فوتبال بانوان در مقایسه با چیزی که در سال 1386 وجود داشت،خیلی تفاوت دارد. قطعا رسیدگی ها خیلی بیشتر شده است و فوتبال زنان در ایران شناخته شده است، در صورتی که قبلا اینطور نبود. الان رسانه ها خیلی پیگیر فوتبال بانوان هستند و امکانات بیشتر شده است. ما قبلا وقتی اردو می رفتیم، 30 بازیکن در یک خوابگاه مستقر می شدیم ولی هر چه جلوتر رفتیم، شرایط بهتر شد و بهتر خواهد شد. فوتبال ما آن زمان نوپا بود ولی الان نزدیک به دو دهه است که فعالیت می کند.»
سارا قمی در مورد خاطرات تلخ و شیرین 15 سال حضور در رده ملی می گوید:« قطعا در این مدت خاطرات تلخ و شیرین دارم، اما من یک خاطره مشترک دارم که هم تلخ‌ترین خاطره من از دوران حضور در تیم ملی است و هم شیرین ترین خاطره. شیرینی این خاطره این است که برای اولین مرتبه تیم ملی از دور اول به دور دوم مقدماتی در قاره آسیا صعود کرد؛ دور دوم قرار بود بازی کنیم ولی به خاطر حجاب اجازه بازی به ما ندادند. این خاطره همیشه در ذهنم ماندگار است و هیچ وقت از بین نمی رود و همیشه به عنوان بهترین و بدترین خاطره از آن یاد می کنم.»
سوال بعدی از قمی در رابطه با دلیل خداحافظی‌اش از فوتبال ملی در سن 33 سالگی بود و او به این موضوع اینطور واکنش نشان داد:« هر آمدنی یک رفتنی دارد. من همیشه دوست داشتم فوتبالم را در اوج آمادگی کنار بگذارم. حدود 2 سال پیش قرار بود از تیم ملی خداحافظی کنم ولی به من گفتند که هنوز زود است؛ تیم ملی به دور بعد صعود کرده؛ بمان و کمک کن و بعد تصمیم بگیر. من هم پذیرفتم و کار تیم ماندم. وقتی از قطر برگشتیم، روی تصمیمی که گرفته بودم، مصمم بودم ولی کرونا و مسائل دیگر باعث شد تصمیمم را علنی نکنم. البته هیچ موضوعی در تصمیم من دخیل نیست و این یک تصمیم کاملا شخصی است. دیروز که پست اینستاگرامی‌ام را گذاشتم، به نظرم بهترین زمان برای خداحافظی بود. باید خداحافظی ام انجام می شد. هر آمدنی یک رفتنی دارد. امیدوارم تیم ملی دوباره تشکیل شود و خداحافظی من ربطی به هیچ موضوع دیگری ندارد.»
از قمی در رابطه با رقابت‌های باشگاهی پرسیدیم و او با تاکید بر این نکته که به کار خود در مسابقات باشگاهی ادامه خواهد داد، افزود:« تصمیم دارم در لیگ برتر همچنان بازی کنم. امسال هم در خدمت تیم هیئت البرز هستم. خوشبختانه امسال هم تیم بسیار خوبی بستیم. قصد بومی گرایی داریم. همه اعضای تیم تقریبا جوان هستند و میانگین سنی ما 17 ، 18 سال است. تلاشمان این است که با بومی ها شگفتی ساز شویم. یکسال پیش می خواستم به طور کلی از فوتبال ایران خداحافظی کنم ولی مربیان و اطرافیانم این اجازه را به من ندادند. گفتند عملکرد خوبی داری و وقتی آنالیزهای بازی‌هایم را دیدم، به من ثابت شد که می توانم هنوز بازی کنم و به یک تیم کمک کنم و مجابم کردند که ادامه بدهم.»

پیا یکی از بهترین مربیان فوتبال زنان، در یک بازی دوستانه میان تیم ملی ایران و سوئد، بازی سارا قمی ستاره تیم ملی بانوان ایران را به دقت زیر نظر می‎‌گیرد و از مسئولان تیم ملی در مورد شرایط او پرس و جو می‌کند.


قمی در رابطه با پیشنهادی که "پیا" مربی تیم بانوان سوئد و یکی از بهترین مربیان دنیا، در رابطه با جذب او به مسئولان تیم ملی ایران در جریان یک دیدار دوستانه برابر سوئد در خاک این کشور، ارائه داده است، اینطور توضیح داد:« این صحبتی است که خانم عرب سرپرست وقت تیم ملی و مربیان تیم خانم جعفری و جانجاتی مطرح کردند. بعد از بازی دیدم خیلی از خبرنگارها از من می پرسند که شما امروز خیلی خوب بازی کردید و دوست داریم که شما در سوئد بمانید. صحبت هایی اینچنینی مطرح شد. بعد هم در میهمانی شامی که ترتیب داده بودند، خانم پیا که در میان نامزدهای بهترین مربیان جهان بود، می گوید من اگر یک تیم باشگاهی داشتم، حتما شماره 99 (سارا قمی) تیم شما را جذب می کردم. این صحبت هایی بوده که به من انتقال دادند. قضیه خیلی جدی نشد. برای من اما جای خوشحالی دارد که پیا، یکی از بهترین مربیان جهان در مورد من نظر بدهد.»


از بازیکن ریزنقش و فانتزی فوتبال ایران در رابطه با دلیل عدم حضورش در باشگاه های اروپایی پرسیدیم و او در واکنش به این سوال گفت:« همیشه اعتقاد داشته ام که به هر قیمتی نباید لژیونر شد، چون ارزش ندارد. آن زمان که سنم کمتر بود، شاید می شد که این اتفاق رخ بدهد. اما آن سال‌ها فوتبال مثل الان نبود، که راحت بتوان ارتباط گرفت. در این شرایط سنی ای که دارم، ترجیح می دهم در ایران بمانم. حتی سال گذشته دو پیشنهاد از کشورهای اروپایی همسایه داشتم، ولی قبول نکردم و ترجیح دادم فوتبالم را در ایران تمام کنم.»
سوال پایانی از مهاجم سابق تیم ملی فوتبال بانوان کشور در رابطه با بزرگ‌ترین حسرتش با پیراهن ملی بود. قمی با اشاره به اینکه کسب یک عنوان با تیم ملی بزرگ‌ترین حسرت او به شمار می رود، حرف هایش را اینطور پایان داد:« بزرگ ترین حسرتم این است که مثل بچه های فوتسال حداقل یک جام در بازی های آسیایی می گرفتیم ولی از خدا می خواهم که در سال های آینه این موفقیت برای تیم ملی رقم بخورد.»

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید