ورزش 3/ ایتالیا در دومین بازی خود در یورو 2020 با اقتدار پیروز شد تا نخستین تیم صعود کرده به دور بعدی این رقابت ها لقب بگیرد.
یک ماه پیش از شروع جام‌جهانی ۲۰۱۸ روبرتو مانچینی سرمربی ایتالیا شد. مارچلو ‌لیپی، برنده جام‌جهانی ۲۰۰۶، درباره‌اش می‌گوید؛ «درک مانچینی از ارزش تیم ایتالیا مثل من است. او آن تصویر زیبای ایتالیا را بازسازی خواهد کرد.»

فلسفه مانچینی با ۴۳۳ عجین شده، با یک سه‌گانه‌ی سیال در وسط زمین که دائماً در حدفاصل دو خط دفاع و حمله در رفت و آمد است.
از بالا شروع کنیم، از خط حمله؛ مانچینی در مرحله مقدماتی جام‌جهانی برای سه پست بالا از ۶ بازیکن با الگوی حرکتی مشترک استفاده کرد. آندره‌آ بلوتی و یا چیرو ایموبیله در نوک (ST)، و از بین لورنزو اینسینیه، فدریکو کیه‌زا، فدریکو برناردسکی، و یا دومنیکو براردی، دو وینگر چپ و راست (RW, LW) برای بازی در فلانک‌ها.
ترکیبی که در یورو ۲۰۲۰ ادامه پیدا کرده است؛ برابر ترکیه و سوئیس، اینسینیه، ایموبیله و براردی در ترکیب اصلی به زمین رفتند، که با سه گل از مجموع ۶ گل زده ایتالیا پیشتاز اند.
برگردیم به ۴۳۳ به عنوان یک سیستم پایه برای تیم‌های کلاسیکِ هجومی، مثل آژاکس، بارسلونا و یا رئال‌مادرید. چنین تیم‌هایی بازی مالکانه برای‌شان یک باید است. با این سیستم، مثلث‌های متحرک برای حفظ توپ به طور خودکار ساخته می‌شوند، بازیکن‌ها استفاده از فضا را یک مزیت رقابتی می‌دانند، و فول‌بک‌ها (LFB, RFB) با ایفای نقش‌های کلیدی کانال‌های چپ و راست را تسخیر می‌کنند.
اما چه چیزهایی ۴۳۳ی مانچینی را در فاز حمله از سایر تیم‌ها متفاوت می‌کند؟
در تیم مانچینی وینگرها به موازات هم نیم‌فضاها را اشغال می‌کنند، فول‌بک‌ها بالا می‌آیند و هم‌طراز با خط وینگرها زمین را عریض می‌کنند، هدایت خط مقدم با مهاجم نوک است و خط هافبک با تنظیم فاصله از خط بالا انتخاب‌های پیش‌رو را برای پخش توپ بررسی می‌کند.
در این وضعیت (نرمال)، بازیکن مالک توپ حداقل سه انتخاب دارد (دو انتخاب رو به جلو برای رسیدن به دروازه‌ی حریف و یک انتخاب آلترناتیو برای چرخش دوباره‌ی توپ در مواجهه با بلاک‌های دفاعی). این اما همه تفاوت نیست!
آنچه ۴۳۳ی ایتالیا ورژن ۱+۲۰۲۰ را متمایز می‌کند تمپوی بالا در زمان مالکیت توپ است؛ ترکیبی از لمس توپ‌های سریالی در بازه‌های مکانی مختلف و در کوتاه‌ترین زمان ممکن. این تسلط سریع بر فضا علاوه بر اجرای موفق حرکت‌های ترکیبی، امکان استفاده‌ی هرچه بهتر از خلاقیت، تکنیک فردی بازیکن‌ها، و شوت‌های پشت باکس را هم مهیا می‌کند.
هرچه ۴۳۳ در توضیح به نظر ساده و جمع و جور می‌آید، در اجرا سخت و نشدنی است، و این همان هنر روبرتو مانچینی است. با این شرط که پیش‌نیاز چنین کیفیتی از اجرا داشتن بازیکن‌های الیت است.
اما آن استفاده‌ی بهینه از توانایی فردی یک بازیکن که در این یادداشت اشاره شد یعنی چه؟
کافی است آمار مانوئل لوکاتلی بازیکن پست CM ایتالیا را برابر سوئیس مرور کنیم؛ دقت شوت ۱۰۰٪، دقت پاس ۹۰٪، تعداد لمس توپ ۵۷، پاس ۵۱، پاس موفق در یک‌سوم بالای زمین ۸، پاس موفق داخل باکس ۴، قطع توپ ۲، تعداد شوت ۲، و تعداد گل ۲. فوق‌العاده است!
برای درک بهتر کیفیت این روزهای تیم مانچینی کافی است این داده‌های ساده را یادآوری کنم؛ ۳۱ گل زده، بدون گل خورده، و ۱۰ برد از ۱۰ مسابقه. دیوانه‌کننده است! و در آخر این‌که، تیم شما حرف نداره آقای مانچینی!

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید