برترین ها/ کارشناسان متین فوتبال ایران در دو، سه روز گذشته تاکید داشته‌اند باید جو تیم ملی آرام نگه داشته شود. این‌ها به خوبی درک کرده‌اند همین تنش‌های شاید کوچک، اما پیوسته می‌تواند کم‌کم شرایط را سخت کند و مسیر هموار پیش روی تیم ملی برای رسیدن به قطر را سنگلاخی کند.
دراگان اسکوچیچ در کنفرانس قبل از بازی ایران با کره‌جنوبی در پاسخ به سوالات متعدد برخی خبرنگاران که مدام تلاش داشتند تاکید کنند تیم ملی شرایط خوبی ندارد، گفت: «این انتقادات ممکن است به این دلیل باشد که خیلی‌ها علاقه دارند جای من سرمربی تیم ملی باشند. باید به این افراد بگویم الان زمان مناسبی را برای این انتقادات انتخاب نکرده‌اند.»
پاسخی که چندان مورد انتظار نبود. یکی از ویژگی‌های مثبت اسکوچیچ در تیم ملی بی‌حاشیه بودن اوست. مرد کروات زیاد اهل مصاحبه نیست، جنجال به پا نمی‌کند و مخصوصا در مقایسه با کی‌روش هر روز با یک نفر سر جنگ ندارد. با این حال وضعیت انتقادات از تیم ملی در چند روز گذشته به شکلی بوده که لاجرم این مرد آرام را هم برآشفته و او را وادار کرده جواب‌های تند و تیز بدهد. او حتما با خودش فکر می‌کند که وقتی از یازده بازی ده برد و یک تساوی به دست آورده، رکورد بیشترین برد متوالی در فوتبال ایران را به‌جا گذاشته، یکی از بهترین شروع‌های ایران در انتخابی‌های جام جهانی را رقم زده، طلسم عراق و بحرین را نابود کرده و مسیری روشن و هموار مقابل چشم هواداران تیم ملی برای رسیدن به جام جهانی قرار داده، اما باز هم برخی او را زیر سوال می‌برند، حتما کاسه‌ای پشت نیم کاسه است.
بالاخره دراگان اسکوچیچ هم آدم است. او به جایگاهی که در آن قرار گرفته علاقه دارد و دلش نمی‌خواهد شخصیتش مدام زیر سوال برود و دم برنیاورد. وقتی اسکوچیچ می‌گوید جوری با من حرف می‌زنید انگار بازی با امارات را باخته‌ایم یعنی احساس خطر کرده است. وقتی می‌گوید نمی‌توانیم از ۱۰ بازی ۱۲ بازی را ببریم یعنی کلافه شده و دارد بدیهیات را فریاد می‌زند. همه این‌ها یعنی ممکن است سرمربی تیم ملی از امروز رابطه متفاوتی با فوتبال ایران برقرار کند. ممکن است احساسش عوض شود و روی رفتارش هم اثر بگذارد و این نتایج تیم ملی را تحت‌تاثیر قرار دهد.
حالا سوال این است که چه کسانی از افزایش تنش در تیم ملی، کلافه کردن سرمربی و واداشتن او به رفتار‌های عصبی سود می‌برند؟ پاسخ واضح است؛ کسانی که از نتیجه گرفتن تیم ملی خوشحال نیستند. کسانی که دوست دارند بازیکنان را به جان هم بیندازند. آن‌ها که سامان قدوس را تحریک می‌کنند بعد از بازی به نیمکت‌نشینی اعتراض کند. آن‌هایی که می‌خواهند ثابت کنند اعضای کادرفنی با هم همراه نیستند. آن‌هایی که ابتدای مسابقات می‌گفتند با اسکوچیچ به جام جهانی نمی‌رسیم و حالا که دیدند اوضاع متفاوت شده می‌گویند تیم ملی با اسکوچیچ نمی‌تواند از گروهش در جام جهانی صعود کند و اگر این رویه ادامه داشته باشد حتما چند وقت دیگر هم می‌گویند اسکوچیچ مربی خوبی نیست، چون بعید است با او قهرمان جهان شویم! این افراد رفتار مخرب‌شان را ادامه می‌دهند بدون اینکه لحظه‌ای فکر کنند اقدامات‌شان بازی کردن با آرزوی هشتاد میلیون ایرانی است که منتظرند تیم ملی را در جام جهانی ببینند.
کارشناسان متین فوتبال ایران در دو، سه روز گذشته تاکید داشته‌اند باید جو تیم ملی آرام نگه داشته شود. این‌ها به خوبی درک کرده‌اند همین تنش‌های شاید کوچک، اما پیوسته می‌تواند کم‌کم شرایط را سخت کند و مسیر هموار پیش روی تیم ملی برای رسیدن به قطر را سنگلاخی کند. این به معنای چشم بستن به ضعف‌های احتمالی تیم ملی نیست. خود اسکوچیچ هم در کنفرانس خبری قبل بازی تاکید کرد که پیشرفت تیم ملی فوتبال و انجام بازی‌های به‌مراتب بهتر هدف مشترک همه ماست. برای رسیدن به این بهتر شدن می‌توان روی تعویض‌های سرمربی تیم ملی یا مشکلی که در عمق خط دفاع هم در بازی با امارات و هم در بازی با کره‌جنوبی دیده شد، انگشت گذاشت.

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید