اعتماد/ ماجرای تبلیغات محیطی بازی‌های لیگ برتر به نقطه قابل توجهی رسیده است. بعد از بیانیه‌های متقابل باشگاه استقلال و سازمان لیگ، اظهارنظر بیژن ذوالفقارنسب به عنوان مشاور وزیر ورزش به نوعی پای این نهاد هم به ماجرا باز و مشخص شد وزارت نظر مثبتی در رابطه با کوتاه شدن دست سازمان لیگ از تبلیغات محیطی لیگ برتر دارد. همچنین موضع‌گیری پیشکسوتان و مقامات سازمان لیگ نشان داد منازعه بین باشگاه‌ها و سازمان لیگ می‌تواند بزرگ‌تر شود و حتی ممکن است پای فیفا را هم به ماجرا باز کند.

روز گذشته خبری منتشر شد مبنی بر اینکه سازمان لیگ و استقلال در جلسه‌ای به ریاست معاون وزیر ورزش به تفاهم رسیده‌اند که آبی‌ها بتوانند تبلیغات محیطی خودشان را داشته باشند. بعد از جلسه باشگاه استقلال طی اطلاعیه‌ای اعلام کرد که تبلیغات محیطی با مصوبه هیات‌رییسه سازمان لیگ در اختیار این باشگاه قرار می‌گیرد. فرشید سمیعی معاون حقوقی باشگاه استقلال در این رابطه گفت: «مقرر شد پس از تصویب هیات‌رییسه محترم سازمان لیگ بر مبنای خواسته باشگاه استقلال و صدور مصوبه، باشگاه بتواند طی روز‌های آینده از امتیاز تبلیغات محیطی در بازی‌های خانگی با همکاری کارگزار استفاده کند.» البته دقایقی بعد سازمان لیگ با انتشار بیانیه‌ای هرگونه توافق در این زمینه را تکذیب و اعلام کرد هرگونه توافق باید با نظر جمعی تمام تیم‌های حاضر در لیگ برتر باشد.
این همان اظهارنظری است که چند روز پیش صادق درودگر عضو هیات‌رییسه سازمان لیگ مطرح کرد. ایشان گفته بود اگر این مساله درخواست همه باشگاه‌ها باشد و به صورت طرح در سازمان لیگ مطرح شود استقلال می‌تواند تبلیغات محیطی را در اختیار داشته باشد. این یعنی توپ باز هم در زمین ۱۶ تیم لیگ برتری قرار دارد. تا به امروز پانزده تیم در این رابطه اظهارنظری نکرده‌اند و این در حالی است که دلایل محکمی وجود دارد که مدیران این باشگاه‌ها پشت سر استقلال دربیایند.
اولین دلیل انتفاع خود باشگاه‌هاست. در حال حاضر سازمان لیگ کل تبلیغات محیطی لیگ را به صورت پکیجی به فروش می‌رساند و در پایان فصل بر اساس ضرایبی این پول را بین تیم‌ها تقسیم می‌کند. در سال‌های گذشته بسیاری از تیم‌ها اعلام کردند پولی از این طریق به آن‌ها نرسیده است. اگر باشگاه‌ها خودشان متولی این کار شوند می‌توانند با رقم‌های دلخواه تبلیغات را به فروش برسانند و پول هم به جیب خودشان می‌رود. عزیزمحمدی رییس سابق سازمان لیگ در مصاحبه‌ای که اخیرا داشته گفته اگر تبلیغات محیطی به باشگاه‌ها داده شود فقط استقلالسامان سعادت رسپولیس سود می‌کنند. این حرف اشتباهی است. تیم‌های شهرستانی هم می‌توانند بر اساس پخش مسابقت‌شان از شبکه‌های استانی به درآمد معقولی در این زمینه برسند. قطعا کسب و کار‌ها در استان‌های مختلف بر اساس نیاز مردم همان استان برای پخش تبلیغات‌شان در مسابقات فوتبال اقدام خواهند کرد. به هر حال هرچه باشد بهتر از چند میلیارد تومانی است که آیا از سازمان لیگ برسد یا نرسد.
دلیل دوم باز شدن راه حکمرانی باشگاه‌ها بر فوتبال است. در کشور‌های صاحب فوتبال این باشگاه‌ها هستند که در نهایت بر اساس منافع جمعی برای مسابقات تصمیم می‌گیرند. در ایران چنین نیست. اینجا صداوسیما، فدراسیون، وزارت ورزش و سازمان لیگ و حتی مجلس و سایر نهاد‌ها هر یک به نحوی بدون توجه به شرایط باشگاه‌ها برای خودشان تصمیمات خاصی می‌گیرند. از جمله تقویم مسابقات که هر سال مورد اعتراض تیم‌ها قرار می‌گیرد، تاثیرگذاری وزارت ورزش بر مجمع فوتبال و تصدی‌گری‌اش بر دو باشگاه اصلی کشور، اعمال سلیقه مسوولان استانی در انتخاب مدیران باشگاه و چندین مورد دیگر. اگر استقلال بتواند در این مناقشه برنده شود، می‌توان شاهد قدرتمند شدن باشگاه‌ها و در نهایت تغییرات بنیادین در سازمان لیگ بود. در این صورت سازمان لیگ به عنوان یک نهاد مستقل قدرتمند می‌تواند حتی صداوسیما را هم تحت فشار بگذارد و برای حق پخش بجنگد.
دلیل سوم ترغیب بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری در فوتبال است. در سال‌های گذشته بیشتر نهاد‌های خصوصی که به فوتبال رو آوردند یا متضرر شدند یا مفسد اقتصادی از آب درآمدند. اگر باشگاه‌ها بتوانند از طریق تبلیغات محیطی به درآمدی پایدار برسند، سرمایه‌گذاران با ولع بیشتری وارد فوتبال می‌شوند و می‌توانند برای بازگردانده شدن پولشان برنامه‌ریزی کنند. اما در حال حاضر که پول حق پخش را صداوسیما می‌خورد و تبلیغات محیطی را سازمان لیگ می‌بلعد، کمتر کسی حاضر می‌شود سرمایه‌اش را وارد چنین فضای بسته و ناشفافی کند.
دلیل چهارم به حاشیه رانده شدن تیم‌های صنعتی بی‌هوادار و پاگرفتن تیم‌های مردمی و پرطرفدار است. وقتی درآمد‌ها بر اساس میزان بیننده و تاثیر آن‌ها بر راندمان تبلیغات به دست بیاید دیگر تیمی که هوادار ندارد نمی‌تواند وارد رقابت شود. آن وقت است که تیم‌هایی نظیر شاهین بوشهر، نساجی مازندارن، صنعت نفت آبادان و... از شر مشکلات مالی رها شوند و با تیم‌های بی‌هوادار متصل به کارخانجات دولتی مبارزه کنند.
دلایل زیاد دیگری را می‌توان برای اینکه تیم‌های لیگ برتری باید از استقلال حمایت کنند وجود دارد. همه این‌ها هم در نهایت به یک مفهوم منجر می‌شود. اینکه چرخ فوتبال درست‌تر خواهد چرخید و این ورزش در ایران بیشتر به صنعت نزدیک می‌شود. صنعتی که می‌تواند خودش دخل و خرجش را دربیاورد و تنها به خودش و هواداران پاسخگو باشد.


ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید