گاردین: وابستگی به آمریکا، دردناک و خطرناک است

فارس/ گاردین در گزارشی با اشاره به گزارش تازه نشست امنیتی مونیخ نوشت که واشنگتن دیگر متحد قابل اعتمادی نیست و اروپا باید جسورانهتر، مستقلتر و آماده رویارویی ایدئولوژیک با آمریکایی شود که به سمت «اقتدارگرایی رقابتی» پیش میرود.
بر پایه گزارش سالانه نشست امنیتی مونیخ (MSC)، اروپا به «ادراکی دردناک» رسیده است: دوران اتکای بیچونوچرا به آمریکا به سر آمده است. این گزارش تأکید میکند که دولت دوم دونالد ترامپ نه تنها متعهد به هنجارها و ارزشهای دموکراتیک لیبرال مشترک گذشته نیست، بلکه با گرایش به اقتدارگرایی، تهدیدی برای نظم بینالمللی حامی اروپا محسوب میشود.
نقطه عطف:
نطق جنجالی معاون رئیسجمهور آمریکا این شکاف ایدئولوژیک در نشست اخیر مونیخ و با سخنرانی جنجالی جی. دی. ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، علنی شد. ونس در آن سخنرانی، نخبگان اروپایی را به «سرکوب آزادی بیان» و «گشودن دروازهها به روی مهاجرت انبوه» متهم کرد. از نظر نویسندگان گزارش، آن لحظه، زمانی بود که اروپا دریافت دولت ترامپ دیگر یک شریک قابل اعتماد تجاری و امنیتی نخواهد بود.
میدان نبرد واقعی: از اوکراین تا گرینلند:
از آن زمان، نبرد لفظی و عملی میان رهبران اروپایی و تیم ترامپ بر سر موضوعات مختلفی ادامه یافته است: فشار آمریکا برای وادار کردن اوکراین به پذیرش امتیازات سرزمینی به روسیه، تهدیدهای ترامپ برای «تصرف گرینلند»، و اجرای سری اقدامات حمایتگرایانه آمریکا از موانع تعرفهای تا ممنوعیت سرمایهگذاری خارجی. مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، ماه گذشته در مجمع جهانی اقتصاد داووس هشدار داد که شکافی عمیق میان آمریکا و متحدان غربیاش در حال شکلگیری است.
استراتژی جدید واشنگتن:
اروپا به عنوان «نابودگر تمدن» گزارش میافزاید ارزیابی ونس از «انحطاط اروپا» در سند اخیر استراتژی امنیت ملی آمریکا نیز بازتاب یافته و در آن رهبران اروپایی متهم به نظارت بر «زوال تمدنی» شدهاند. همچنین ترامپ اخیراً شجاعت اعضای اروپایی ناتو در جنگ افغانستان را به تمسخر گرفته، اظهاراتی که توهینی عمیق به رهبران نظامی اروپا تلقی شد. اگرچه ونس امسال در مونیخ حضور نخواهد داشت، اما مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا و یک هیأت کنگره در اجلاس شرکت خواهند کرد.
تمایل فزاینده اروپاییان به رهبری بدون آمریکا: نظرسنجی انجامشده برای این گزارش نشان میدهد شهروندان اروپایی بیش از گذشته تمایل دارند بدون رهبری آمریکا عمل کنند و معتقدند این رهبری دیگر ضرورتی ندارد. گزارش MSC صراحتاً ترامپ را به «علاقه به تخریب» و جانبداری از ولادیمیر پوتین متهم میکند: «بخش عمده اروپا با نگرانی فزاینده و حتی وحشت، شاهد فرورفتن آمریکا در "اقتدارگرایی رقابتی" است و از خود میپرسد که دمکراسی آمریکا واقعاً چقدر انعطافپذیر است.»
خودکشی یک ابرقدرت یا تولد نظمی جدید؟
این سند تحلیلی ادعا میکند آمریکا از اصول لیبرالی که نظم پساجنگ را تقویت میکرد، روی گردانده و ممکن است در حال پایهریزی یک «نظم پسا-آمریکایی» باشد: «در حالی که طرفداران سیاستهای رئیسجمهور ترامپ معتقدند این سیاستها "دوباره آمریکا را بزرگ خواهد کرد"، منتقدان استدلال میکنند که آنها در اصل به معنای "خودکشی یک ابرقدرت" است.» گزارش تأکید میکند رهبران اروپایی دریافتهاند که وابستگی به حمایت نظامی آمریکا و سازش با آن به مرزهای نهایی خود رسیده است.
ندای جسارت: از دیپلماسی محتاطانه به سازندگی جسورانه
گزارش نشست امنیتی مونیخ به رهبران اروپایی هشدار میدهد که باید به تکنیکهای دولت ترامپ عادت کرده و در تصمیمگیری و ارتباطات جسورتر باشند: «مقاومت مؤثر در برابر ماشین تخریب، به شجاعت سیاسی و تفکر نوآورانه بسیار بیشتری نیاز دارد. بازیگرانی که از قواعد و نهادهای بینالمللی دفاع میکنند، باید دقیقاً به جسارت بازیگرانی باشند که قصد نابودی آنها را دارند.» این گزارش میافزاید: «در جهانی که حریفان بیرحمتر و نوآورتر شدهاند، تکیه بر بیانیههای بیحاصل، کنفرانسهای قابل پیشبینی و دیپلماسی محتاطانه، دستورالعملی برای شکست است.»
دوران سیاستهای تخریبگر؛ وقت ساختن است
در بخشی تأملبرانگیز، گزارش نتیجه میگیرد: «در عصر سیاستهای تخریبگر، کسانی که فقط نظاره میکنند، همواره در خطر مدفون شدن هستند. و با توجه به حجم تخریبی که از پیش در جریان است، دیگر کافی نیست که فقط به اقدامات واکنشی و در مقیاس کوچک برای بازسازی وضعیت قدیمی بسنده کنیم. مخالفان سیاستهای تخریب، باید سازههای ضروری را تقویت کنند، طرحهای جدید و پایدارتری را ترسیم نمایند و خود به سازندگان جسور تبدیل شوند. خطر بسیار بزرگ است. در واقع، همه چیز در خطر است.»
پاسخ اروپا به اتهامات واشنگتن: شما با پوتین مدارا میکنید
گزارش همچنین به ادعای ونس مبنی بر اقتدارگرا بودن نخبگان اروپایی و سانسورچی بودن آنها پاسخ میدهد و مینویسد: «در حالی که چهرههای برجسته دولت ترامپ، اتحادیه اروپا و دولتهای اروپایی را به سانسور و اوکراین را به پایبند نبودن به ارزشهای دموکراتیک متهم کردهاند، عملاً از هرگونه انتقاد تند از مسکو خودداری نمودهاند؛ علیرغم سرکوب داخلی مداوم و تجاوز بینالمللی روسیه. استراتژی امنیت ملی جدید آمریکا حتی بخش خاصی را به روسیه اختصاص نمیدهد. در حالی که دولت بایدن حمایت از دفاع از خود اوکراین در برابر تجاوز روسیه را هم یک منفعت استراتژیک و هم یک وظیفه اخلاقی میدید، ترامپ و تیم او اغلب علاقهای نگرانکننده به رئیسجمهور روسیه نشان میدهند.»


















