گرسنگی در انتظار ثروتمندترین کشورهای خلیج فارس

فارس/ تحلیل دادههای کپلر: محاصره هرمز بنادر اصلی خلیج فارس را فلج و امنیت غذایی منطقه را به خطر میاندازد.
تحلیل جدید دادههای ماهوارهای کپلر نشان میدهد که اقتصاد کشورهای حاشیه خلیج فارس در صورت تداوم محاصره تنگه هرمز با اختلالی بیسابقه در زنجیره تأمین خود مواجه خواهد شد. این تنگه استراتژیک که روزانه حدود یکپنجم نفت جهان از آن عبور میکند، نه تنها دریچه صادرات انرژی، بلکه دروازه ورود اکثر کالاهای مصرفی و مواد غذایی به این منطقه خشک و وارداتمحور است. بر اساس این دادهها، ستون فقرات تجارت کانتینری منطقه به سه بندر اصلی گره خورده است که همگی دسترسی مستقیم خود به آبهای بینالمللی را از طریق هرمز تأمین میکنند. بندر جبل علی دبی با ظرفیت عظیم نزدیک به ۱۹ میلیون TEU (واحد معادل کانتینر بیست فوت)، به همراه بندر خلیفه در ابوظبی و بندر دمام عربستان سعودی، بخش عمدهای از کالاهای وارداتی به شبه جزیره عربستان را مدیریت میکنند.

کارشناسان هشدار میدهند که با مسدود شدن این آبراه، عملاً قفل این بنادر از کار خواهد افتاد و کشتیهای حامل کالا در بنادر مبدأ یا در دریای عمان سرگردان خواهند شد. در چنین سناریویی، بنادر ثانویه واقع در دریای عمان و دریای سرخ به عنوان گزینههای جایگزین مطرح میشوند؛ از جمله خورفکان در امارات، صحار در عمان و بندر جده در عربستان. با این حال، ظرفیت عملیاتی این کریدورها در مقایسه با غولهای تجاری خلیج فارس به مراتب کمتر است و شبکههای جادهای شبه جزیره نیز برای انتقال حجم عظیم کالاهای مصرفی روزمره از این مسیرهای دورتر، تحت فشار شدید قرار خواهند گرفت. آسیبپذیرترین بخش این بحران، امنیت غذایی منطقه است. کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بیش از ۹۰ درصد مواد غذایی مورد نیاز خود را وارد میکنند. این وابستگی عمیق به واردات، به ویژه در حوزه محصولات تازه، گوشت و لبنیات که برای تأمین نیاز روزانه بازار به حملونقل سریع وابسته هستند، میتواند ظرف چند روز قفسههای سوپرمارکتها را خالی کند. تحلیلگران معتقدند اگر اختلال در زنجیره تأمین هفتهها ادامه یابد، کمبود مواد غذایی از یک هشدار لجستیکی به یک بحران اجتماعی تمامعیار تبدیل خواهد شد.


















