برگزیده

رژیم صهیونیستی در مسیر انزوای جهانی

ايرنا

بروزرسانی 1405/03/03 - 18:27

ایرنا/ یک رسانه صهیونیستی در گزارشی تفصیلی نسبت به تشدید انزوای بین‌المللی رژیم صهیونیستی هشدار داده و تأکید کرده است که مجموعه تحولات اخیر، این رژیم را به سمت تبدیل شدن به یک «طرف طرد شده» در نظام بین‌الملل سوق می‌دهد.

میخائیل میلشتاین، تحلیل‌گر روزنامه یدیعوت آحارنوت، در یادداشتی با عنوان «اسرائیل در آستانه اخراج از جامعه بین‌المللی به سوی دولت طرد شده» به بررسی مجموعه‌ای از تحولات سیاسی، دیپلماتیک و میدانی پرداخته و اعلام کرده است که آنچه در نگاه اول رخدادهایی پراکنده به نظر می‌رسد، در واقع بخشی از روندی واحد در تغییر تصویر و جایگاه رژیم صهیونیستی در جهان غرب است.
او در آغاز یادداشت خود به «ویدئوی ناوگان آزادی» که توسط ایتامار بن‌گویر، وزیر تندرو امنیت داخلی رژیم صهیونیستی منتشر شد و بازتاب گسترده‌ای در سطح بین‌المللی داشت، و همچنین به تهدیدهای فزاینده اروپا علیه رژیم اسرائیل اشاره کرده است. این تهدیدها شامل محدودیت واردات کالاهای تولیدشده در شهرک‌های کرانه باختری و اعمال تحریم علیه برخی مسئولان ارشد صهیونیست می‌شود؛ موضوعی که به گفته او در سایه افزایش انتقادات نسبت به «خشونت شهرک‌نشینان یهودی در کرانه باختری» شدت گرفته است.
به نوشته میلشتاین، در نگاه غربی‌ها این رویدادها جدا از هم دیده نمی‌شوند، بلکه همگی ناشی از یک منبع واحد هستند؛ یعنی احساس فزاینده‌ای در اروپا و غرب مبنی بر اینکه «تغییر بنیادینی در تصویر و ماهیت رژیم صهیونیستی در حال وقوع است» و همین مسئله ضرورت بازتعریف روابط با این رژیم را ایجاد کرده است.
او در ادامه به فضایی اشاره می‌کند که حدود یک سال پیش از آن به عنوان «سونامی سیاسی» هشدار داده شده بود؛ زمانی که هم‌زمان با نشست مجمع عمومی سازمان ملل، موجی از به رسمیت شناختن دولت فلسطین از سوی برخی کشورهای اروپایی شکل گرفت. با این حال، به گفته او در داخل رژیم صهیونیستی این هشدارها جدی گرفته نشد و مورد تمسخر قرار گرفت.
این تحلیل‌گر سپس فضای سیاسی داخلی رژیم اسرائیل پس از ۷ اکتبر را ترکیبی از «توهمات ایدئولوژیک» و «باور به استفاده دائمی از قدرت نظامی» توصیف می‌کند و می‌نویسد که در چنین فضایی، سیاست‌هایی مانند گسترش شهرک‌سازی، افزایش خشونت شهرک‌نشینان و حتی درخواست برخی مقامات برای حذف تشکیلات خودگردان فلسطین و تخلیه فلسطینی‌ها از سرزمین‌هایشان شدت گرفته است.
به اعتقاد او، این روند نشان‌دهنده نوعی ناتوانی در درک تحولات جهانی و بی‌توجهی به تجربه‌های گذشته است؛ به گونه‌ای که تصمیم‌گیران صهیونیست همچنان بر مفاهیمی تکیه دارند که بخشی از همان ساختاری بوده که در ۷ اکتبر فروپاشیده است.
وی همچنین می‌گوید این نگاه مبتنی بر این تصور است که جهان از مسئله فلسطین خسته شده است و در نهایت با تغییرات یک‌جانبه در واقعیت میدانی کنار خواهد آمد.
میلشتاین در ادامه یادداشت خود تصریح می‌کند که چنین تحلیل‌هایی احتمالاً از سوی برخی جریان‌های سیاسی در فلسطین اشغالی نادیده گرفته می‌شود، به‌ویژه کسانی که معتقدند تنها عامل تعیین‌کننده در سیاست خارجی، موضع دونالد ترامپ است یا اساساً اهمیت افکار عمومی جهانی را انکار می‌کنند.
او در بخش دیگری از گزارش خود تأکید می‌کند که برخلاف این تصورات، شرایط کنونی با گذشته متفاوت است و نشانه‌های فشار بین‌المللی به‌وضوح قابل مشاهده‌اند. وی به مواضع سخت‌گیرانه‌تر برخی کشورهای اروپایی از جمله ایتالیا، آلمان، مجارستان، هلند، فرانسه و سوئد اشاره می‌کند و می‌نویسد این کشورها در واکنش به تحولات اخیر، رویکرد انتقادی‌تری نسبت به تل‌آویو اتخاذ کرده‌اند.
به گفته او، از جمله این اقدامات می‌توان به ممنوعیت واردات کالاهای شهرک‌نشینان در برخی کشورها و طرح‌های پیشنهادی در نهادهای اروپایی برای اقدامات مشابه اشاره کرد؛ روندی که به باور او نشان می‌دهد رژیم صهیونیستی در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود حتی در میان متحدان قدیمی است.
میلشتاین همچنین به گزارش‌هایی درباره احتمال صدور حکم بازداشت از سوی دیوان کیفری بین‌المللی علیه برخی مقامات ارشد اسرائیلی اشاره می‌کند و آن را نشانه‌ای دیگر از تشدید فشارهای حقوقی و سیاسی بین‌المللی می‌داند.
او در این بخش به واکنش‌های داخلی مانند اتهام «یهودستیزی» به منتقدان اشاره کرده و این واکنش‌ها را نوعی پاسخ تکراری و ناکارآمد توصیف می‌کند.
در ادامه، نویسنده به مجموعه‌ای از رویدادهای میدانی در کرانه باختری اشاره می‌کند؛ از جمله خشونت شهرک‌نشینان، حمله به اماکن مذهبی و «رفتارهای افراطی و تحریک‌آمیز» در برخی مناسبت‌ها مانند روز قدس.
به اعتقاد او، این موارد در مجموع تصویری از اسرائیل در افکار عمومی جهانی ساخته‌اند که با روایت تاریخی و ادعایی آن به‌عنوان یک «دولت دموکراتیک و مدرن» فاصله دارد و بیشتر آن را به یک «قدرت خشن و افراطی» شبیه می‌کند.
او در ادامه هشدار می‌دهد که در شرایط کنونی، توجه جهانی به حمله ۷ اکتبر کاهش یافته و دیگر این رویداد به‌تنهایی توجیهی برای تداوم استفاده گسترده از قدرت نظامی محسوب نمی‌شود. به گفته وی، رژیم صهیونیستی اکنون با چالش جدی در حوزه تصویر بین‌المللی و پیامدهای اقتصادی، علمی و سیاسی مواجه است.
میلشتاین در جمع‌بندی خود تأکید می‌کند که مسئولان صهیونیست تلاش دارند این انتقادات را به‌عنوان حمله به کل این رژیم معرفی کنند، اما به باور او واقعیت پیچیده‌تر است. وی همچنین خواستار مواجهه صریح ساکنان سرزمین‌های اشغالی با واقعیت‌های کرانه باختری شده و هشدار می‌دهد که پیامدهای سیاست‌های کنونی می‌تواند در آینده موقعیت بین‌المللی رژیم اسرائیل را بیش از پیش تضعیف کند.