«حمید شهرابی» عضو «خانه آمریکای لاتین» در ایران: سخنان کرشنر برای آزادیخواهان جهان روحیه‌بخش بود

وطن امروز/ متن پيش رو در وطن امروز منتشر شده و انتشار آن در اخرين خبر الزاما به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست بدون ترديد حملات آتشين هفته گذشته رئيس‌جمهور آرژانتين به آمريکا و اسرائيل در صحن سازمان ملل که ساعاتي بعد در جلسه شوراي امنيت در حضور اوباما نيز ادامه يافت، نقطه عطف مجمع امسال رهبران جهان در نيويورک بود. نکته مهم فاش‌گويي‌هاي خانم «کريستينا فرناندس د کرشنر» عليه امپرياليسم و صهيونيسم که از عرف ديپلماتيک هم فراتر مي‌رفت، اين بود که او پيش از کيش دادن به سران غرب آنها را با القابي چون شياطين و لاشخورها مات کرد. براي بررسي ابعاد مهم اين اتفاق، گفت‌وگويي با «حميد شهرابي» مسؤول تحقيقات و برنامه‌ريزي «خانه آمريکاي لاتين» در ايران ترتيب داديم؛ البته او نسبت به پوشش ناکافي و گاه اشتباه سخنان خانم کرشنر بويژه در مورد مساله بمب‌گذاري آميا انتقاداتي به رسانه‌هاي کشورمان داشت. همچنين شهرابي ترجيح داد در مورد شايعه عصبانيت کريستينا فرناندس از اقدام آمريکايي‌ها براي ترور او سکوت کند. سخنراني رئيس‌جمهور آرژانتين در مجمع عمومي سازمان ملل اگر چه توسط اکثر رسانه‌هاي بين‌المللي مورد سانسور قرار گرفت، لکن در رسانه‌هاي مستقل و شبکه‌هاي اجتماعي به يک بمب خبري تبديل شد؛ اهميت اين سخنراني و علت اين دو واکنش متضاد نسبت به آن را در چه مي‌دانيد؟ خب! خانم کرشنر در اين سخنراني مباحثي را مطرح مي‌کند که خوشايند دولت آمريکا نيست. در واقع ايشان با استفاده از تريبون سازمان ملل دست به يک افشاگري مهم مي‌زند. جالب است که حتي سايت رسمي سازمان ملل هم در انعکاس اين سخنراني بخش‌هاي مهمي از آن را حذف کرده است. به هر حال، اهميت موضوع و سانسور خبري در اين زمينه ايجاب مي‌کرد که دستگاه ديپلماسي و رسانه‌هاي خبري ايران برخورد فعالانه‌تري نسبت به اين رويداد داشته باشند و حداقل انتظار اين بود که متن و فيلم کامل سخنراني خانم فرناندس به اسپانيايي در مجمع سالانه(که هم اکنون روي شبکه‌هاي اجتماعي موجود است) از طريق صدا و سيماي جمهوري اسلامي و شبکه‌هاي برون‌مرزي آن به آگاهي افکار عمومي ايران و جهان مي‌رسيد. مسائل مطرح شده از سوي رئيس‌جمهور آرژانتين بسيار مهم هستند. من در لحظاتي احساس مي‌کردم گويي يک مقام ايراني دارد آن بالا صحبت مي‌کند اما حيف که در عمل چنين اتفاقي نيفتاد. در اين سخنراني خانم رئيس‌جمهور با اشاره به حمايت آمريکا از اقدامات تروريست‌هاي سازمان‌يافته همچون القاعده و داعش در افغانستان، عراق و سوريه، ادعاي اين حکومت در مبارزه عليه تروريسم و اصالت ائتلاف جديد «ضدتروريسم» که تحت رهبري آمريکا تشکيل شده است را زير سوال ‌برد. او از اقدامات دولت آمريکا براي ايجاد بي‌ثباتي اقتصادي در آرژانتين به عنوان «تروريسم مالي- اقتصادي» نام مي‌برد، قتل‌عام اسرائيل در غزه را بشدت محکوم کرده و از حقوق ملت مظلوم فلسطين دفاع مي‌کند و به عصبانيت اسرائيل و حاميان صهيونيست آن از همکاري ايران و آرژانتين براي روشن شدن حقايق مربوط به بمب‌گذاري و انفجار سال 1994 در آميا، محل «انجمن مشترک آرژانتين- اسرائيل» در بوينس‌آيرس که سال‌هاست جمهوري اسلامي به دروغ به دست داشتن در آن متهم شده است، اشاره مي‌کند. خلاصه! خانم کرشنر مواضع يک‌جانبه‌گرايانه ايالات متحده در تحميل خواست‌هاي خود به ملت‌هاي استقلال‌طلب را به چالش مي‌کشد و شهامت وي در اين برخورد چالشي در انظار مردم آزاديخواه جهان روحيه‌بخش و جذاب است. به همين علت است که رسانه‌هاي جمعي متعلق به شرکت‌هاي بزرگ چندمليتي اظهارات شجاعانه وي را سانسور کرده‌اند. با توجه به اينکه حضور آرژانتين تاکنون در ميان کشورهاي خط مقدم مقابله با سياست‌هاي سلطه‌طلبانه آمريکا آنچنان محسوس نبوده است، چه علتي دارد رئيس‌جمهور اين کشور امروز نسبت به اين سياست‌ها اين‌چنين فاش‌گويي مي‌کند؟ بايد توجه داشت از سال 2003 به بعد که نستور کرشنر، همسر فقيد رئيس‌جمهوري فعلي با رأي اکثريت مردم آرژانين به قدرت رسيد، تغييراتي اساسي در اين کشور به وجود آمده. اين تغييرات که در کل در جهت بهبود شرايط زندگي و وضعيت آزادي‌هاي سياسي و مقابله با سياست‌هاي سلطه‌طلبانه آمريکا صورت گرفته، در مقياسي وسيع‌تر شامل حال تعداد فزاينده‌اي از کشورهاي منطقه آمريکاي لاتين از جمله ونزوئلا، بوليوي، نيکاراگوآ، اکوادور، برزيل، اروگوئه و پاراگوئه هم‌ بوده است. امروز، حکومت‌هاي مبتني بر آراي ملت‌ها در اين کشورها جاي دولت‌هاي دست‌نشانده و ديکتاتوري‌هاي وابسته به ايالات متحده را گرفته‌اند و اتحاديه‌هاي قدرتمندي از کشورهاي آمريکاي لاتين همچون آلبا، مرکوسور، اوناسور و سلاک شکل گرفته که در جهت تأمين منافع مشترک کشورهاي عضو که اکثريت قريب به اتفاق کشورهاي اين منطقه هستند، عمل مي‌کنند. علاوه بر اين، طي اين مدت از وزنه سنگين ايالات متحده در تسلط بر اقتصاد کشورهاي اين منطقه کاسته شده و در عوض، سهم سرمايه‌گذاري و اجراي طرح‌هاي مشترک توسط روسيه و چين در اين کشورها افزايش يافته است. در مورد تغييرات آرژانتين کافي است به برخي حقايق و آمارها توجه کنيم. بخش اعظم 132 ميليارد دلار بدهي‌هاي خارجي آرژانتين با سودهاي متعلقه از محل درآمدهاي ناشي از صادرات کالاهاي صنعتي و کشاورزي پرداخت شده است. رشد منفي دو رقمي اقتصادي به رشد مثبت 8 درصدي افزايش يافته و اقتصاد آرژانتين بين سال‌هاي 2003 تا 2011 بيش از 90درصد رشد داشته است. بيکاري کلي 25 درصدي که در سال 2001 در محله‌هاي کارگري به 50درصدي هم رسيد، به 5/7درصد کاهش يافته است. فقر نسبي50درصدي به 15درصد و فقر مفرط از 9/6درصد به 8/2درصد کاهش پيدا کرده و اين نوع آمارها که حاکي از بهبود شرايط اقتصادي آرژانتين طي دهه گذشته مي‌باشد، بسيار است. يک نمونه ديگر افزايش چند برابري سرمايه‌گذاري دولت در برنامه‌هاي رفاه اجتماعي است. مثلا، 5 ميليون نفر از بچه‌ها و نوجوانان آرژانتيني که از طبقات محروم اجتماعي هستند، تحت پوشش يکي از برنامه‌هاي رفاهي دولت قرار گرفته و براي برخورداري از امکانات آموزشي از محل ماليات‌هاي اخذ شده از ثروتمندان، يارانه دريافت مي‌کنند. واضح است که دولت ايالات متحده از اقداماتي که آرژانتين در جهت حفظ استقلال و رشد اقتصاد ملي خود مي‌کند، خشنود نيست و به همين علت چوب لاي چرخ حرکت آرژانتين در اين مسير مي‌گذارد. با اين حال، سخنراني اخير کريستينا کرشنر در سازمان ملل نشان داد دولت آرژانتين بنا ندارد حرکت خود را بر اثر فشارهاي آمريکا متوقف يا سرعت آن را آهسته کند. با اين اوصاف آيا آرژانتين اين ظرفيت را دارد که در رويارويي با آمريکا به ونزوئلايي ديگر تبديل شود؟ بحث درباره وجوه مشترک و متمايز، شرايط موجود در اين دو کشور و ويژگي‌هاي هر يک از دو حکومت ونزوئلا و آرژانتين فرصت کافي مي‌خواهد، ولي اجمالا مي‌توان گفت به‌رغم‌ تفاوت‌ها، هر دو کشور در جبهه مقاومت ضدامپرياليستي قرار دارند و از اين لحاظ رويکرد جمهوري اسلامي نسبت به آنها بايد گسترش همکاري‌هاي فيمابين در حوزه‌هاي سياسي، اقتصادي و همچنين توسعه تعاملات فرهنگي باشد. البته، انقلاب بوليواري ونزوئلا از جايگاه ويژه در مقابله با سياست‌هاي سلطه‌گرايانه آمريکا برخوردار است و در کنار کوبا پرچم استقلال‌طلبي ملت‌هاي آمريکاي لاتين را برافراشته نگه داشته است. در زمينه حمايت از مبارزات ساير ملت‌ها هم ونزوئلا نقش پيشتاز داشته است که موضع راسخ اين کشور در حمايت از حق ايران براي برخورداري از انرژي صلح‌آميز هسته‌اي يک نمونه بارز آن است. با اين حال، سخنراني رئيس‌جمهور آرژانتين در سازمان ملل نشان داد لازم است سطح مناسبات ايران با اين کشور ارتقا يابد. آرژانتين 40-30 سال پيش به سرزمين شکنجه مخالفين در جهان شهره بود و مأموران نظامي و امنيتي آن هزاران مخالف حکومت ديکتاتوري وقت را از خيابان‌ها مي‌ربودند و «ناپديد» مي‌کردند! بعدها معلوم شد تعدادي از اين قربانيان را بعد از اينکه با مواد مخدر مسموم مي‌کردند، با زنجير به هم وصل کرده و از هواپيما به اقيانوس اطلس پرتاب مي‌کردند! امروز، اين شرايط نه تنها تغيير کرده بلکه آرژانتين در صف کشورهايي قرار گرفته که براي استقلال و آزادي خود سرسختانه در مقابل فشارها و تهاجمات آمريکا مقاومت مي‌کند. متاسفانه امروز حتي نمي‌دانيم آرژانتين در ايران سفير دارد يا خير و شاهد روابط سرد دو کشور تحت تاثير جوسازي‌هاي صهيونيست‌ها هستيم در حالي که ما بايد همبستگي و اتحادمان را با چنين کشوري تقويت کنيم.