انتخابات سرنوشتساز در بنگلادش؛ نسل «زد» از خیابان به پارلمان میرود

جماران/ متن پیش رو در جماران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
انتخابات امروز برای این کشور واقع در جنوب آسیا بسیار مهم است، زیرا نشاندهنده بازگشت به دموکراسی پس از سرنگونی شیخ حسینه، نخستوزیر، در سال 2024 توسط قیامی است که توسط «نسل زد» رهبری شد.
به گزارش الجزیره، رای دهندگان بنگلادشی امروز پنجشنبه در میان تدابیر شدید امنیتی برای شرکت در انتخابات پارلمانی که به عنوان آزمونی سرنوشت ساز برای دموکراسی این کشور پس از سال ها ناآرامی سیاسی تلقی می شود، به مراکز رای گیری در سراسر بنگلادش هجوم آوردند.
تعداد رای دهندگان ثبت نام شده حدود 128 میلیون نفر است که 49 درصد آنها زن هستند، اما تنها 83 نامزد زن در انتخابات رقابت می کنند.
انتظار می رود که رای دهندگان جوان، که بسیاری از آنها نقش محوری در قیام 2024 ایفا کردند، تأثیر بسزایی داشته باشند. حدود 5 میلیون رای دهنده برای اولین بار حق رای دادن دارند.
پارلمان بنگلادش از 350 کرسی تشکیل شده است که 300 کرسی به طور مستقیم از حوزه های انتخابیه منفرد انتخاب می شوند و 50 کرسی به زنان اختصاص دارد.
نمایندگان با اکثریت ساده انتخاب می شوند و دوره پارلمان 5 سال است. کمیسیون انتخابات اخیراً پس از فوت یکی از نامزدها، رای گیری در یکی از حوزه های انتخابیه را به تعویق انداخت.
این انتخابات همچنین شامل یک همه پرسی در مورد مجموعه ای از اصلاحات قانون اساسی خواهد بود که شامل ایجاد یک دولت انتقالی بی طرف برای دوره های انتخابات، سازماندهی مجدد پارلمان به عنوان یک نهاد قانونگذاری دو مجلسی، افزایش نمایندگی زنان، تقویت استقلال قوه قضائیه و تعیین حداکثر دوره تصدی نخست وزیری به دو دوره است.
برخلاف انتخابات گذشته که با تحریم و ارعاب اپوزیسیون همراه بود، بیش از 2000 نامزد از جمله بسیاری از مستقل ها برای 300 کرسی مجلس ملی رقابت می کنند.
متحدان در حال رقابت
رقابت در انتخابات بین دو ائتلاف به رهبری متحدان سابق، یعنی حزب ملی بنگلادش و حزب جماعت اسلامی است که در حال حاضر رهبری ائتلافی متشکل از 11 حزب را بر عهده دارد.
حزب جماعت اسلامی، بزرگترین حزب اسلامی در کشور است که در زمان حسینه ممنوع شد، در کشوری که مسلمانان بیش از 90 درصد از کل جمعیت را تشکیل می دهند، در حالی که هندوها حدود 8 درصد را تشکیل می دهند. نظرسنجی ها نشان می دهد که حزب ملی بنگلادش پیشتاز است.
این کشور حزب عوامی لیگ به رهبری شیخ حسینه، نخست وزیر برکنار شده، را که همچنان در تبعید خودخواسته در هند، متحد دیرینه خود، به سر می برد، ممنوع کرد و راه را برای چین هموار کرد تا نفوذ خود را در بنگلادش در بحبوحه وخامت روابط داکا با دهلی نو گسترش دهد.
انتخابات در بحبوحه بسیج امنیتی در سراسر کشور برگزار می شود و بیش از 100000 پرسنل از ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی و حدود 200000 پلیس در حفظ نظم و قانون در روز انتخابات شرکت دارند.
بخت با طارق رحمان
این انتخابات اولین انتخابات در بنگلادش از زمان سقوط دولت حسینه در سال 2024 پس از هفتهها اعتراضات مردمی است که توسط نسل جوان آغاز و رهبری شد.
طارق رحمان، رئیس حزب ملی بنگلادش، یکی از برجستهترین نامزدها برای تشکیل دولت آینده است. او پسر نخستوزیر سابق، خالدة ضیا است و پس از 17 سال تبعید خودخواسته در لندن، در دسامبر به بنگلادش بازگشت.
رحمان متعهد شده است که نهادهای دموکراتیک را بازسازی کند، حاکمیت قانون را برقرار کند و اقتصاد متزلزل را احیا کند. طارق رحمان از همه خواست امروز رای دهند تا با «توطئههایی» که به گفته او به دنبال مانعتراشی در اولین انتخابات از زمان قیام 2024 هستند، مقابله کنند.
رحمان پس از انداختن رای خود در داکا به خبرنگاران گفت: «من قویاً معتقدم که اگر مردم بنگلادش برای رای دادن بیرون بیایند، توطئهها موفق نخواهند شد و برای همه آرزوی موفقیت در استقرار پایههای دموکراسی جدید را دارم.»
آزمون بیداری
ناظران شرط میبندند که این انتخابات ثبات داخلی در بنگلادش را دوباره شکل دهد، کشوری که تاریخ آن از زمان استقلال از پاکستان در سال 1971 با احزاب سیاسی ریشهدار، کودتاهای نظامی و ادعاهای تقلب در انتخابات مشخص شده است.
انتخابات امروز برای این کشور واقع در جنوب آسیا بسیار مهم است، زیرا نشاندهنده بازگشت به دموکراسی پس از سرنگونی شیخ حسینه، نخستوزیر، در سال 2024 توسط قیامی است که توسط «نسل زد» رهبری شد.
تحلیلگران میگویند که دستیابی به یک نتیجه قاطع در انتخابات برای ثبات حکومت در این کشور با 175 میلیون نفر جمعیت بسیار مهم است، جایی که اعتراضات خونین علیه حسینه باعث ناآرامیهای ماهها و اختلال در صنایع اصلی از جمله بخش پوشاک شد.
محمد یونس، برنده جایزه نوبل و رئیس دولت موقت که پس از سرنگونی حسینه تشکیل شد، در اظهاراتی پیش از انتخابات گفت: «این انتخابات فقط یک رایگیری سنتی دیگر نیست... بیداری عمومی که در برابر خشم طولانیمدت، نابرابری، محرومیت و بیعدالتی شاهد بودهایم، به طور قانون اساسی در این انتخابات بیان میشود.»
















